Posts filed under ‘– film reviews –’

ફિલ્મ રિવ્યુ- રાઝી

 

સામર્થ્ય સાબિત કરવા માટે  દરેક વખતે ઉંમર કે અઢળક અનુભવ હોવો જ જોઇએ એવી પાયાની માન્યતાને મેઘના ગુલઝાર અને આલિયા ભટ્ટે જરા પાયાવિહોણી સાબિત કરી છે એવું જો ફિલ્મ ‘ રાઝી’ જોઇએ તો જરૂર સમજાય.

ભારત-પાકિસ્તાનની વર્ષો જુની દુશ્મનીને લઈને આજ સુધી અનેક ફિલ્મો આવી એટલું જ નહીં પણ જાસૂસીની થીમ પર આધારિત પણ અનેક ફિલ્મો આવી ગઈ પરંતુ તાજેતરમાં રજૂ થયેલી રિટાયર્ડ નેવી ઓફિસર હરિંદર સિક્કાની ‘સેહમત  કૉલિંગ’ નામના સત્ય ઘટનાને આધારિત પુસ્તકનું  કથાબીજ લઈને રજૂ થયેલી ફિલ્મ ‘રાઝી’ કંઇક નહીં સાવ જ અલગ તરી આવી છે. સામાન્ય રીતે જાસૂસ માટેની જે માન્યતા હોય એનાથી સાવ અલગ રીતે સોંપાયેલી ભૂમિકાને આલિયાએ બખૂબી નિભાવી છે.

૧૯૭૧ની સાલમાં ભારત-પાકિસ્તાન વચ્ચે તોળાઇ રહેલા યુધ્ધ સમયની આ વાત છે.  કાશ્મીરી ધનાઢ્ય વેપારી હિદાયતખાન ( રજિત કપૂર)ને પાકિસ્તાની બ્રિગેડીયર સૈયદ ( શિશિર શર્મા) સાથે અંગત ઘરોબો છે. હિદાયત પોતાની પુત્રી સેહમત ( આલિયા ભટ્ટ)ના નિકાહ સૈયદના નાના પુત્ર અને આર્મી ઓફિસર ઇકબાલ સૈયદ ( વિકિ કૌશલ) સાથે યોજે છે. પરંતુ આ નિકાહ માત્ર કોઇ પારિવારિક સંબંધને લઈને જ નક્કી થયા નથી એવું તો માત્ર પિતા-પુત્રી અને  ભારતિય એજન્ટ ખાલિદ મિર (જયદીપ અહ્લાવત) જેવા જૂજ લોકો જ જાણે છે અને સેહમત સૈયદના પરિવારની પુત્રવધુ સ્વરૂપે અંડરકવર એજન્ટ બનીને પાકિસ્તાન પહોંચે છે.

ફિલ્મની શરૂઆતના થોડા સમયમાં જ મેઘના ગુલઝારે સેહમતના પાત્ર એકદમ એસ્ટાબ્લિશ કરી દીધું છે. માસૂમ પણ મક્કમ સેહમતના પાત્રને આલિયાએ જે કંડાર્યું છે એના માટે તો એક જ શબ્દ..વાહ ! સાવ નનકડી લગભગ ૨૦ વર્ષેની ઉંમરે પહોંચેલી યુવતિના દિલમાં કોણ જાણે કેવાય અરમાન હોય પણ પોતાના વાલિદના વચનને લઈને એ જે રીતે પોતાની જાતને તૈયાર કરે છે એમાં માત્ર શારીરિક જ નહીં માનસિક સજ્જતાની કેવી જરૂર પડે? એ તમામ જરૂરિયાતોને પહોંચી વળવા સેહમત પોતાની જાતને હોમી જ દે છે તો વળી.  એક કુશળ ચિત્રકાર જેમ કેનવાસ પર રંગોના લસરકાથી નજર સામે ચિત્રને જીવંત કરે એમ સાચા અર્થમાં માસૂમ દેખાતી આલિયાએ સેહમતના પાત્રની તમામ લાગણીઓને પોતાના અભિનયથી જીવંત કરી છે. પરકાયા પ્રવેશની જેમ આલિયા સેહમતના પાત્રમાં ઢળી છે. સૌ પ્રથમ ઇકબાલને જોઇને અનુભવતી લાગણી, ઇકબાલનો સેહમત તરફનો સમજૂતીભર્યો વ્યહવાર અને એ જ વ્યહવારથી જીતાઇ ગયેલી સેહમતનું ઇકબાલ તરફ ઢળવું, ઇકબાલના પરિવાર સાથેનો આત્મિયતાભર્યા સંબંધ અને તેમ છતાં વતનપરસ્તીને લઈને સંબંધોને પણ પળવારમાં સાપની કાંચળીની જેમ ફગાવી દેતી સેહમત….એક પછી એક બદલાતી જતી ભૂમિકાને આલિયાએ ખુબસુરતીથી નિભાવી છે. બ્રિગેડીયર અને આર્મી ઓફિસરના ઘરમાં જ રહીને જે હિલચાલ સેહમતને કરવાની છે એ ક્ષણેક્ષણ પ્રેક્ષકના પણ હ્રદયના ધબકારા વધી જાય એવી ચૂસ્ત રીતે દર્શાવી છે. એક નાનકડી ખિસકોલીની જાન બચાવતી સેહમત સમય આવે ક્ષણમાત્રમાં કોઇની જાન લઈ શકે? અને જો એ લઈ પણ શકે તો એ એની ફિતરત જ ન હોય તો  એ કેવા મનોવ્યાપારમાંથી પસાર થાય ? સેહમતનું ઝનૂન, એ આવેશની ક્ષણ પસાર થઈ ગયા પછી સેહમતનું ભાંગી પડવું, એ ક્ષણની કારમી વ્યથા અનુભવતી સેહમતની સાથે એ વ્યથા પ્રેક્ષક પણ અનુભવે ..

સેહમતના પતિ એટલે કે ઇકબાલના પાત્રને અત્યંત સંતુલિત અભિનયથી વિકી કૌશલે રજૂ કર્યું છે. પત્નિ સાથે નખશીખ સજ્જનતાભર્યો, સૌમ્ય અને સમજણભર્યો વ્યહવાર અને તેમ છતાં ગાઢ પ્રેમની અભિવ્યક્તિને વિકી કૌશલે સહજતાથી વ્યક્ત કરી છે.

આ સિવાયના ફિલ્મના મહત્વના પાત્રો – શિશિર શર્મા , અમૃતા ખનવિલકર, સોની રાઝદાન, અમન વશિષ્ઠ પણ પાત્રાનુચિત અભિનયથી ફિલ્મને સફળ બનાવવા સહભાગી થયા છે. સેહમતના વ્હાલસોયા પિતાના પાત્રમાં રજૂ થતા રજિત કપૂરે હિદાયત ખાનના પાત્રને ટુંકા સમયમાં પણ સરસ રીતે રજૂ કર્યું છે. બ્રિગેડીયરના જૂના અને વફાદાર માણસ અબ્દુલના પાત્રમાં આસિફ ઝકરિયા એક શાંત ખોફ ઊભો કરવામાં સફળ રહ્યા છે. ફિલ્મનું એક બીજું મહત્વનું પાત્ર ખાલિદ મીર- ભારતિય એજન્ટના આ પાત્રમાં રજૂ થયા છે જયદીપ અહ્લાવત. આ પાત્ર એવું છે કે જેને માત્ર દિમાગથી જ વિચારવાનું છે. દિલ કે દિલ સાથે જોડાયેલી તમામ લાગણીઓને કોરે મુકીને કામ કરતાં ભારતિય એજન્ટ કેવા હોઇ શકે? મનમાં જે છબી ઊભી થાય એ છબીને અદ્દલો-અદ્દલ મળતી ભૂમિકા જયદીપ અહ્લાવતે નિભાવી છે.

ફિલ્મની પ્રત્યેક પળ એકદમ ચૂસ્ત અને હ્રદયના ધબકારા ચૂકી જવાય એવી બની છે. આ ફિલ્મમાં જો એક વાત ખૂંચે તો એ જ કે ઘરનો અદનો માણસ ઘરમાં ચાલતી હિલચાલ જો પકડી શકે તો બ્રિગેડીયર કે એના બે આર્મી ઓફિસર દિકરાઓએ કેમ ન પકડી? ઘરમાં રહેલા ટ્રાન્સમીટરની કેમ છેક છેલ્લી ઘડી સુધી બ્રિગેડીયર કે આર્મી ઓફિસરને ગંધ સુધ્ધા ન આવી?

ટુંકા પણ સચોટ સંવાદો આ ફિલ્મનું મહત્વનું પાસુ બની રહ્યા છે. દેશની સેવા માટે જાન કુરબાન કરી દેતી પણ તેમ છતાં ય ગુમનામ રહેતી અનેક વ્યક્તિઓના પ્રતિનિધી જેવા પાત્રોને લઈને મેઘના ગુલઝારે અત્યંત સંવેદનશીલ ફિલ્મ બનાવી છે. પરિવાર અને પ્રાંતના કેન્દ્રવર્તી વિષયને લઈને બનાવેલી આ ફિલ્મના નિર્દેશનમાં તેની એટલી પકડ છે કે એ પ્રેક્ષકને કથાપ્રવાહમાં જકડી રાખે . ૧૯૭૧ના સમયને અનુલક્ષીને જે બારીકાઇ જોઇએ એ મેઘના ક્યાંય ચૂકી નથી. એ સમયે મોબાઇલ નહોતા માત્ર ટેલિફોન, મોર્સ કોડની સાંકેતિક ભાષા કે જે કોડની ભાષાનો ઉપયોગ થતો એને એ જ ફોર્મમાં મૂક્યા છે.  આ કોઇ ચીલાચાલુ જાસૂસી ફિલ્મ નથી જેમાં પિસ્તોલ, બંદૂકના ભડાકા હોય કે નથી આ કોઇ એવી મહિલા જાસૂસની વાત કે જેમાં એને કોઇ લશ્કરી અધિકારીને પોતાના રૂપમાં મોહાંધ કરીને બાતમી કઢાવવવાની હોય એટલે મેઘના આ માહોલ જાળવવામાં સાંગોપાંગ ખરી ઉતરી છે. ફિલ્મના પાત્રોની ધીર-ગંભીરતા , પાત્રોમાં દેખાતો એક ઠેહરાવ, બ્રિગેડીયરના પરિવારનું વાતાવરણ, સરહદની પેલે પારના પાકિસ્તાનનો માહોલ આ બધું જ મેઘનાએ ખુબસુરતીથી કંડાર્યું છે. અહીં સેહમત એક વાત કહે છે કે , “ અહીં ના તો જાન કી કિંમત હૈ- ના તો સંબંધો કી,” આ હકિકતને ઉજાગર કરતા એવા અનેક લોકોએ વતન માટે જે બલિદાન આપ્યા છે એમાંથી એકની વાત પણ જો મેઘનાની જેમ કોઇ આપણા સુધી પહોંચાડી શકે તો શકય છે આપણી રાતોની ઊંઘની કિંમત કોણ ચૂકવે છે એ સમજી શકીએ.

અને હવે વાત કરીએ ફિલ્મના ગીત-સંગીતની તો ફિલ્મના ગીતો કથાને ક્યાંય અવરોધતા નથી એટલું જ નહીં પણ એ કથાના સંજોગોને અનુરૂપ ફિલ્માવાયા છે.  ‘દિલબરો’, ‘એ વતન’ તો દિલને સ્પર્શી જાય છે. પુત્રીની વિદાય ટાણે પિતા-પુત્રીના લાગણીઓની નજાકત આંખ ભીની કરી દે છે.  પિતા-પુત્રીનો લાગણીનો તાર આપણને પણ ઝણઝણાવી દે છે. “એ વતન” ગીત જ્યારે પરદા પર રજૂ થાય છે ત્યારે એ બંને પ્રાંત માટે છે એવી એક સાદી સમજ પણ આપણે જોઇ શકીએ છીએ. ગુલઝાર લિખીત ગીતોને સંગીતથી મઢ્યા છે શંકર- એહસાન – લૉયે.

એક ચીલાચાલુ જાસૂસી કથાથી અલગ અંદાજથી ફિલ્માવાયેલી ચૂસ્ત નિર્દેશન અને પાવરપેક્ડ પરફોર્મન્સથી કંડારાયેલી આ ફિલ્મમાં ક્યાંય કોઇ મનોરંજન મસાલો નથી એ વાત સ્પષ્ટ સમજી- સ્વીકારીને જ જોવી. પ્રેક્ષક આખી ફિલ્મના પ્રવાહમાં સતત ફડક સાથે પણ વહે જાય છે. આ ફડક સહેવાની તાકાત હોય તો આ ફિલ્મ જોવી.

કલાકારો- આલિયા ભટ્ટ, વિકી કૌશલ ,જયદીપ અહ્લાવત, અમૃતા ખનવિલકર, સોની રાઝદાન, રજિત કપૂર, શિશિર શર્મા, પલ્લવી બત્રા, આરિફ ઝકરિયા, અમન વશિષ્ઠ

નિર્માતા- હિરૂ જોહર, કરણ જોહર, વિનિત જૈન, અપૂર્વ મહેતા

નિર્દેશક- મેઘના ગુલઝાર

સંગીત- શંકર મહાદેવન, લૉય મેન્ડોન્સા, એહસાન નૂરાની,

ફિલ્મ **** એક્ટીંગ ****સંગીત***૧/૨ સ્ટોરી****

Advertisements

May 14, 2018 at 2:40 pm 7 comments

ફિલ્મ રિવ્યુ- ઑક્ટોબર

 

ફિલ્મ રજૂ થતા પહેલા ક્યાંક એની હવા બંધાય, ક્યાંક એને લગતા સમાચાર વહેતા થાય. એવી જ રીતે ફિલ્મ  ‘ઓક્ટોબર ’  રજૂ થઈ એ પહેલા વહેતા સમાચાર વાંચવામાં આવ્યા કે વરૂણ ધવનને આ ફિલ્મ માટે સાઇન કરતાં પહેલા શૂજિત સરકારે એને સવારે ઊઠીને દિવસની શરૂઆત ટેક્નોલૉજીથી શરૂ કરવાના બદલે એની જાતને બહાર દેખાતી કુદરત સાથે કનેક્ટ કરવા કહ્યું હતું. ફિલ્મ જોઇએ ત્યારે ખરેખર સમજાય કે હાથવગી ટેક્નોલૉજીથી બહાર આવીને જરા દૂર નિસર્ગ તરફ મીટ માંડીએ તો ઘણું બધું એવું છે જે આપણને આપણી જાત જોડે પણ કનેક્ટ કરે છે જેનાથી આપણે ખરેખર દૂર થઈ ગયા છીએ. ‘ઓક્ટોબર’ ના સ્પેલિંગમાં લખાતા ઓ ( O )ની જગ્યાએ મુકાયેલા પારિજાતના ફૂલની નજાકત તો ફિલ્મ જોયા પહેલા જ આપણા મન સુધી પહોંચે છે.

વહેલી સવારે ઊઠીને જમીન પર પડેલું પારિજાતનું ખરીને પણ એની સુંદરતા કે સુગંધ મુકતું જાય એમ આ ફિલ્મ પણ ક્યાંક ઊંડે ઊંડે મનને સ્પર્શી જાય એવી લાગણી મુકતી જાય છે જો આપણામાં સંવેદનાઓ સજીવ હોય તો….

વાત છે સાવ બેદરકાર પણ તીખા મરચાં જેવી પ્રકૃતિ ધરાવતા ડેન એટલે કે દાનિશ વાલિયા (વરૂણ ધવન) અને શિઉલી ઐયર ( બનિતા સંધુ)ની. બંને છે તો હોટેલ મેનેજમેન્ટના વિદ્યાર્થી પણ આ સિવાય બંનેમાં બીજું કોઇ અનુસંધાન નથી.  જેટલો ડેન બેદરકાર એટલી જ શિઉલી ચોક્કસ.

આમ તો એવું કહેવાય છે કે પ્રાણ અને પ્રકૃતિ સાથે જ જાય પરંતુ ક્યારેક જીવનમાં એવું બની જાય કે માણસ આખેઆખો બદલાઇ જાય. શિઉલી સાથે ઊભા રહે ન બનતું હોય એવા ડેનના જીવનમાં એવું તો શું બને છે કે શિઉલીની એ સતત ખેવના કરતો થઈ જાય છે? નથી એ બંને જણનો વ્યક્ત પ્રેમ કે નથી એ બંને જણે પરણવાના પ્રોમિસ આપ્યા અને તેમ છતાં સતત શિઉલીમય બની જતા ડેનમાં આ કેવો ફેરફાર? કહે છે ને કે ન જાણ્યું જાનકી નાથે સવારે શું થવાનું…તો પછી કાળા માથાના માનવીની શું હેસિયત?  પળવારમાં જે પ્લાન ફેરવી દે એનું નામ પરમેશ્વર. હસતી રમતી જીંદગી સવારે ઊઠીને કોઇ કાટમાળ નીચે ધરબાયેલી મળી આવે અને હાથ હેઠા પડે એવી દશા વચ્ચે જીવતા ડેનની આ વાત એના જેટલી જ સંવેદનાથી સમજવી પડે.

અત્યંત શાંતિ અને ધીરજથી જોવી પડે એવી આ ફિલ્મમાં કશુંક એવું તત્વ છે જે તમને પણ શિઉલી અને ડેન સાથે જોડી દે. હમણાં જ નેટફ્લિક્સ પર ભૂલથી નજરે પડી ‘જુડવા-૨’. એ ફિલ્મ જો કોઇએ પણ જોઇ હોય તો તેમને તરત જ આજની આ ‘ ઓક્ટોબર’ ફિલ્મમાં વરૂણ ધવનના અભિનયમાં આભ-જમીનનું અંતર પરખાઇ આવશે. એનો અર્થ એ પણ ખરો કે અભિનેતામાં અભિનય કૌશલ્ય હોય તો એને નિવડેલા દિગ્દર્શક અનોખા અંદાજમાં સફળતાથી રજૂ કરી જ શકે છે. નાની નાની વાતે અકળાઇ ઊઠતો ડેન જ્યારે અપાર સમજણથી પરિસ્થિતિને ટેકલ કરવા મથતો જોઇએ ત્યારે પ્રેમ વ્યક્ત ન થયો હોય તેમ છતાં વ્યક્તિને વ્યક્તિ સાથે દિલ અને દિમાગથી સાંકળી લે એવી લાગણીઓ વિશે સમજાય અને એ સમજાવવામાં વરૂણનો જેટલો ફાળો છે એટલો જ દિગ્દર્શક શૂજિત સરકારનો પણ કહી શકાય. ફિલ્મની ટેગ લાઇન છે “ it’s not a love story but it is a story of love”. સાચે જ અત્યંત સુંદરતા અને સાહજિકતાથી આ ટેગ લાઇન આખી ફિલ્મમાં દર્શાવાઇ છે.

સમય અને સંજોગોની પરવા કર્યા વગર જે રીતે ડેન શિઉલીને સાચવી રહ્યો છે એને જ પ્રેમ કહીશું ? નિશ્ચેટ શિઉલી પાસે ગમતા પારિજાતના ફૂલો મુકવા,  કદાચ ક્યારેય પોતાના તરફ સભાનતા નહી અનુભવે એવી શિઉલીની બ્યૂટી ટ્રીટમેન્ટ કરાવવી, શિઉલી સમજે કે ના સમજે- અનુભવે કે ના અનુભવે એને કુદરતના સાનિધ્ય વચ્ચે લાવીને મુકવી, આવી નાની નાની બાબત જે રીતે દર્શાવવામાં આવી છે એમાં જે સંવેદના અનુભવાય છે એવી તો આજ સુધીમાં સાંભળેલા પ્રેમારાગ આલાપતા ગીતોમાં પણ નથી અનુભવાઇ. ઘણું ઓછું બોલીને પણ ઘણું બધું વ્યક્ત કરી જતા વરૂણ ધવનને આજે અહીં સાવ જ અલગ અંદાજમાં જોવો ગમશે.

સંવાદોના સપાટા વગર પણ ભાવનાઓ વ્યક્ત થઈ જ શકે છે એ તો આ ફિલ્મ જોઇએ તો સમજાય. વેદના- સંવેદનાઓને ઢોલ-નગારાની દાંડીએ કે લાઉડ મ્યુઝિક વગર પણ વ્યકત કરી જ શકાય એવું અહીં શૂજિત સરકારના દિગ્દર્શન અને જુહી ચતુર્વેદીની લેખિનીની કમાલે સમજાવી દીધું છે. ફિલ્મ આગળ વધતી જાય એમ સમયની સાથે સંજોગો તો બદલાતા જ જાય પણ એની સાથે પાત્રોની માનસિકતામાં પણ કેટલી હદે બદલાવ આવે એ અહીં અનુભવાય છે.  સિરીયલમાં આવતા લિપ ઇયરના બદલે સમયના ચક્રને દર્શાવવાની પણ અહીં અનોખી રીત છે. બદલાતી મોસમ, વહેતા કાળને દર્શાવવા પણ અહીં અલગ સ્પર્શ આપ્યો છે.

હોટલમાં જેમ ચેક ઇન ચેક આઉટના સમય નિશ્ચિત હોય એટલા જ હોસ્પિટલના ચેક ઇન ચેક આઉટ સમય  અનિશ્ચિત હોય. ફિલ્મમાં ફાઇવ સ્ટાર હોટલનું જેટલું બોલકું વાતાવરણ છે એટલું જ હોસ્પિટલનું  ગમગીન વાતાવરણ પણ  છે. અહીં આવનાર પ્રત્યેક વ્યક્તિ આવ્યા છે એવા જ નિર્વિઘ્ને કે સાંગોપાંગ પાછા જઈ શકવાના છે એવી કોઇ ખાતરી ન હોવા છતાં સતત પ્રયત્નશીલ રહેવા માટે લેખકે સરસ વાત કહી છે. લેખક કહે છે કે “ જીવનમાં ક્યાં બધા કામની કોઇ ગેરંટી હોય છે અને તેમ છતાં આપણે કામ તો કરીએ જ છીએને?” સફળતા મળશે જ એવી કોઇ નિશ્ચિતતા ન હોવા છતાં જ્યારે ડોક્ટર કહે કે “શરીર ભલે ઘવાયું હોય પણ આત્મા તો સતત જાગે છે ને? એ ભલે તમને ન ઓળખે પણ તમે તો એને ઓળખો છો ને?”  સતત ગંભીર વાતાવરણમાં પણ આશાની ઉજળી કિરણ જેવી આ વાત આપણા મન પર રાહતનો મલમ લગાવતો હોય એવું લાગે.

ફિલ્મમાં ઘણી બધી વાર દિગ્દર્શેકે ઘણું બધું વિસ્તારપૂર્વક દર્શાવ્યું છે. જેમકે હોટલની ટ્રેઇનિંગ, હોસ્પિટલમાં ઓપરેશન પહેલાની પ્રોસિજર. ઘણી બધી વાર એવું પણ બને કે ક્યાંય કોઇ કશું જ ના બોલે, ના કોઇ ઢેન…ટેણેન જેવું મ્યુઝિક આવે અને તેમ છતાં ફિલ્મ તો નિતાંત શાંતિથી આગળ વધતી જ જાય. આ આગળ વધતી ફિલ્મને આપણે પણ અત્યંત શાંતિ અને ધીરજપૂર્વક  જોયે રાખવાની છે. જો આ શાંતિ કે ધીરજ ન હોય તો ફિલ્મ જોવા જવાનો વિચાર જ માંડી વાળવાનો કારણકે અહીં નથી કોઇ ઝાકમઝોળ, નથી ગીત-સંગીતની છોળ કે નથી કોઇ કોમેડી પણ હા, ક્યાંક લાઇટર સાઇડ પણ ખુબીથી વણાઇ તો છે જ જે આપણે પકડવાની છે.

ફિલ્મનું બીજુ સબળ પાસુ છે બનિતા સંધુ અને ગીતાંજલી રાવ. પહેલી નજરે જ સંમોહિત કરી દે તેવી મોટી ભાવવાહી આંખો અને એ જ ભાવવાહી આંખોમાં છવાયેલો સૂનકારને બનિતાનું અભિનય વ્યક્ત કરવાનું સબળ અંગ કહી શકાય. નિર્જીવ લાગતી આંખોથી એ જ્યારે ડેન સામે મીટ માંડે ત્યારે એમાં પણ ડેનને કશુંક કહી જતી હોય એવું લાગે. બંગાળીમાં શિઉલી એટલે પારિજાત. પારિજાતનું ફૂલ કોઇ જાતના ફળ આપ્યા વગર જ રાતે ખીલીને સવાર પહેલા જ ખરી જાય છે એવી જ રીતે અહીં શિઉલી એટલે કે બનિતા સંધુ પણ જીવનમાં ક્યાંય પહોંચ્યા પહેલા જ સ્થગિત થઈ જાય છે. તેમ છતાં પારિજાતના ફૂલ જેવી નજાકત અહીં એ છોડી જાય છે. ખરી પડ્યા છે તેમ છતાં ય એને ચગદી દેવાનો વિચાર સુદ્ધા ન આવે એવી રીતે પથરાયેલા પારિજાતના ફૂલની જેમ બનિતા ફિલ્મમાં પથરાઇ જાય છે. કપડા ઉતાર્યા વગર પણ પ્રેક્ષકોના મન સુધી પહોંચી જવાય છે એ સાબિત કરી દીધું છે. માત્ર તિરછી નજરથી ડેનને જોતી શિઉલીની આંખો જ એના મનની વાત વ્યક્ત કરી જાય છે. ડેન તરફનો અવ્યક્ત પ્રેમ અહીં જુદી રીતે વ્યક્ત થાય છે. ડેનની ગેરહાજરી એ કેવી રીતે અનુભવે છે એ અહીં એને  આવતા સિઝર્સ કે સ્ટ્રોકસ દ્વારા દર્શાવવમાં આવ્યા છે. ક્યાંક ઊંડે ઊંડે હ્રદયમાં ધરબાયેલી લાગણીઓનો વિસ્ફોટ કેવો હોઇ શકે એ શિઉલીને જોઇને સમજાય.

એવી જ રીતે ગીતાંજલી રાવ એટલે કે શિઉલીની મા, ફૂલ જેવી દિકરીની પત્થર જેવી જડ હાલત થઈ જાય ત્યારે એ મા પર શું વિતે? જીવનમાં કારમો આઘાત સહીને પણ જ્યારે આગળ વધવું જ પડે ત્યારે  લોકો કેવી રીતે સ્વસ્થતા મેળવી લેતા હશે એ ગીતાંજલી રાવને જોઇને સમજાય. વેદનાને એક કોરે મુકીને વાસ્તવિકતા સ્વીકારી લેવાની સજ્જતા તો કેળવવી જ પડે એ આ પ્રોફેસર માતાએ સમજાવી દીધું છે.

ફિલ્મમાં થોડું લડતા અને છતાંય સતત સાથ આપતા, થોડું વાંકુ પડીને પણ વળી સંબંધો સાચવતા મિત્રો છે.

‘મદ્રાસ કેફે’ , ‘વિકી ડોનર’ ‘પીકુ’ જેવી ફિલ્મો  દિગ્દર્શક શૂજિત સરકારે આપેલી છે પરંતુ આ ફિલ્મ અગાઉની તમામ ફિલ્મોથી હટકે છે જેને માત્ર જોવી જ નહીં માણવી રહી. હોટલ અને હોસ્પિટલના વાતાવરણ ઉપરાંત  દિલ્હી અને હિમાચલ પ્રદેશના નયનરમ્ય વાતાવરણમાં ફિલ્માંકન થયેલી આ ફિલ્મ મારધાડથી થાકેલા અને કંઇક સુંદર- હ્રદયસ્પર્શી જોવાની અપેક્ષા ધરાવતા ચોક્કસ વર્ગ માટેની છે. ફરી એક વાત અત્યંત ધીરજ અને સંવેદના હોય તો જ આ ફિલ્મ જોવી અને બીજી એક વાત અત્યંત ધીરજ અને સંવદના જેનામાં છે એમણે તો આ ફિલ્મ જોવી જ.

 

કલાકારો- વરૂણ ધવન, બનિતા સંધુ, ગીતાંજલી રાવ, સાહિલ વેડોલિયા

નિર્માતા- શીલ કુમાર, રોની લહેરી

નિર્દેશક – શૂજિત સરકાર

સંગીત- શાંતનુ મૌઇત્રા

 

 

 

 

 

April 20, 2018 at 5:34 pm 5 comments

Mom – film Review

mom

દેવકી ( શ્રીદેવી ) અને આનંદ ( અદનાન સિદ્દિકિ)ના  નાનકડા પરિવારને સુખી પરિવાર કહી શકાય ? દેખીતી રીતે હા પણ સાચા અર્થમાં નહીં એટલા માટે કે આનંદની દિકરી આર્યા ( સજલ અલિ) તેના પિતાના બીજા લગ્ન અને તે લગ્ન થકી એની મા બનીને આવેલી દેવકીને મા તરીકે સ્વીકારી શકતી જ નથી. બીજા શબ્દોમાં કહીએ તો એ એના પિતાના પ્રેમમાં દેવકી ભાગીદાર બને એ એના માટે સહ્ય નથી. દેવકી એના માટે મોમ નહી મેમ છે કારણકે દેવકી આર્યાની સ્કૂલમાં એના જ ક્લાસની બાયોલૉજીની ટીચર પણ છે.

એક દિવસ દેવકીના વર્ગ સમયે જ આર્યાના ક્લાસનો મોહિત આર્યા પર એક અશ્લિલ ક્લિપ મોકલે છે જેના લીધે  દેવકી મોહિતને સજા રૂપે એનો મોબાઇલ ફેંકી દે છે. દેવકી પર ખુન્નસે ભરાયેલો અને આર્યાથી આકર્ષાયેલો મોહિત એના બદલા સ્વરૂપે એના મિત્રો સાથે મળીને વેલેન્ટાઇન ડૅની રાત્રે આર્યાને ઉઠાવી લે છે અને ગેંગ રેપ બાદ આર્યાને ખુલ્લા નાળામાં ફેંકી દે છે.

શારીરિક અને માનસિક ત્રાસ પામેલી આર્યા પોતાની વિતક માટે દેવકીને જવાબદાર માને છે. ગેંગ રેપમાં સંડોવાયેલા તમામ આરોપી જરૂરી પુરાવાના ન મળવાના કારણોસર છુટી જાય છે . સજા ભોગવવાનો વારો આવે છે આર્યા અને એના પરિવારનો. શારીરિક અને માનસિક રીતે આર્યાને ઝખમી કરનાર એ આરોપીઓને દેવકી  અત્યંત સાવચેતીપૂર્વક અને વ્યવસ્થિત પ્લાન કરીને એમના કુકર્મોની સજા કરવા સજ્જ બને છે.

દિલ્હીના નિર્ભયા અને એવા બીજા અનેક ગેંગ રેપ કિસ્સા બનતા રહ્યા છે અને તેમ છતાં સમાજ કે કોર્ટ તેની સામે એવા કડક કે ચાંપતા પગલા લઈ નથી શકતા કે જેનાથી ભવિષ્યમાં આવી હિચકારી ઘટનાઓ બને જ નહીં કારણકે . ન્યાયની દેવીને આંખે પાટો મારીને એને ગાંધારી બનાવી મુકી છે અને પોલિસના હાથ કાયદાથી બંધાયેલા છે એટલે સત્ય પર ઢાંક પિછોડો થઈ જાય અને અસત્ય જીતી જાય એવું અહીં પણ બને છે.

ફિલ્મની શરૂઆતથી જ પ્રેક્ષકો જાણે છે કે શું બનવાનું છે તે જાણે છે તેમ છતાં આર્યા સાથે જે હિચકારી ઘટના ઘટી રહી છે એને સીધી પરદા પર બતાવ્યા વગર સૂમસામ રસ્તા પર આર્યાને ઉઠાવીને લઈ જતી ગાડી અને માત્ર બેક ગ્રાઉન્ડ મ્યુઝીક સ્કોર દ્વારા એક એવો ભયાનક માહોલ ઉભો કરવામાં નિર્દેશક સફળ રહ્યા છે કે જેની કલ્પના માત્રથી પ્રેક્ષક પણ થથરી ઉઠે. ગંદા નાળામાં ફેંકાયેલી આર્યાના ચહેરા પર ત્રાસના જે ચાસ દેખાડવામાં આવ્યા છે એનાથી બાકીની કલ્પના કરવી પણ અનહદ ત્રાસદાયક બની જાય છે. કોઇ સીધી રીતે આર્યા પરનો જુલમ દર્શાવવામાં આવ્યો નથી તેમ છતાં એ ક્ષણો દરમ્યાન ગાડીમાં એની પર જે વિતી રહ્યું હશે એ કેટલું ભયાવહ હશે એ સમજી શકાય એટલું સ્પષ્ટ છે.

સમગ્ર ફિલ્મ એક એવા તાંતણે બંધાઇ છે કે એ તાંતણામાં બંધાયેલા અને સતત તણાવ અનુભવતા પાત્રોની સાથે પ્રેક્ષકને પણ એમાંથી બહાર આવવું અઘરૂ બની જાય છે અને તેમ છતાં પ્રેક્ષક પળે પળે ઇચ્છે કે આ ફિલ્મ હવે જલ્દી પુરી થાય તો સારું.

ઇંગ્લીશ વિંગ્લીશ ફિલ્મ પછી ફરી એકવાર મોમના એક નવા કિરદાર સાથે શ્રીદેવી રજૂ થઈ છે. જો કે આ ફિલ્મમાં શ્રીદેવીના ચહેરા પર ઉંમર વર્તાય છે. એક સમયની ચુલબુલી અભિનેત્રીની તાજગી તો એક ભૂતકાળ બની ગઈ છે. ‘ કાબિલ” ફિલ્મમાં આરોપી સામે બદલો લેતા હ્રિતિક રોશનની જેમ આર્યાના આરોપી સામે પડતી દેવકી અત્યંત ત્રસ્ત અને થાકેલી લાગે છે. આર્યા પાર્ટીમાંથી પાછી નથી ફરતી ત્યારે  દિકરી ગુમ થયાની વેદના અને ત્યાર બાદ હોસ્પીટલમાં આર્યાની અવદશા જોઇને ભાંગી પડેલી મા નું હ્રદય દ્રાવક આક્રંદ સૌને હચમચાવી દે છે. જે દિકરી એને ધિક્કારે છે એ દિકરીને પણ એ પ્રેમથી સાચવી લે છે અને અંતે જ્યારે આર્યા એને મોમ તરીકે સ્વીકારે છે ત્યારે એ સ્વીકૃતિ પણ  દેવકીને હચમચાવી મુકે છે. દરેક સમયે શ્રીદેવીનો સમતોલ અભિનય રહ્યો છે.

ફિલ્મનું બીજુ અને મહત્વનું પાત્ર આર્યા કારણકે જે કંઇ બન્યું છે એ આર્યા સાથે બન્યું છે. મા ને સ્વીકારી ન શકતી આર્યા માત્ર અને માત્ર પિતાની જ પુત્રી છે એ લાગણી એણે એની પ્રત્યેક હરકત દ્વારા અત્યંત સ્પષ્ટ રીતે દર્શાવી છે. એક છત નીચે રહેવા છતાં  માતા સાથે કેટલી હદે પરાયાપણું હોઇ શકે એ આર્યાના વ્યહવારમાં દેખાઇ આવે છે. જ્યારે આર્યા સાથે જે કુકર્મ કરવામાં આવે છે ત્યારે આરોપી પોતાના આ કૃત્ય માટે જે ઇશારો કરે છે એ સીધો જ દેવકી તરફ આંગળી ચીંધે છે ત્યારથી હોશમાં આવેલી આર્યાના મનમાં દેવકી પ્રત્યે જે પરાયાપણું હતું એમાં કે આક્રોશ ઉમેરાય છે એ દર્શાવતી નાની મોટી હરકતો સજલ અલિએ એકદમ સાહજીક અને તેમ છતાં સબળ રીતે વ્યકત કરી છે.  દેવકી નજર સામે  આવતા એને જોઇને કારમી ચીસો પાડતી આર્યાની હર એક ચીસ એની મા ને એની આંખથી દૂર થઈ જવા ધક્કો મારતી હોય એવી તીવ્ર છે અને અંતે દેવકીની પોતાના તરફની લાગણીનો એહસાસ થતા પસ્તાવાના આંસુ પણ પ્રેક્ષકને ભીના કરી દે છે.

નવાઝુદ્દિન સિદ્દિકીને તો કોઇપણ રોલ પોતાના માટે જ લખાયો હોય એવી રીતે સ્વીકારીને એ પાત્રમાં ઢળે છે. જરા તરા વિચિત્ર લાગે એવો દેખાવ અને પ્રથમ દ્રષ્ટીએ તો જરાય વિશ્વાસ ન આવે એવું વ્યકતિત્વ ધરાવતી વ્યક્તિ કોઇના જીવનમાં ચંચુપાત કરે ત્યારે જે અણગમો ઉપજે એવો જ અણગમો શરૂઆતમાં ડી.કે ને જોઇને થાય અને એ જ પ્રાઇવેટ ડીટેક્ટીવ ડી.કે. જ્યારે સહ્રદયી મિત્રની જેમ સાથ આપે ત્યારે સદ્ભાવ પણ એટલો જ થાય. સહ્રદયી બનવાનું એનું કારણ પણ દેવકીની જેમ દિકરી જ છે એ સમજાય ત્યારે દેવકીની જેમ પ્રેક્ષકને પણ એ આત્મિય લાગે છે. નવાઝુદ્દિન સિદ્દિકીના સબળ અભિનય માટે કોઇપણ ભૂમિકા સરળ જ હોય એમ નિભાવી જાણે છે.

એક લાંબા અરસા બાદ પરદા પર અક્ષય ખન્નાએ પોલિસ ઓફિસર ફ્રાન્સિસના પાત્રમાં એન્ટ્રી લીધી છે. ઓછા બોલા કડક અને કડપદાર ઓફિસરન પણ જે પોલિસ ઓફિસર માત્ર દિમાગ નહીં દિલથી પણ વિચારી શકે છે એવા પણ ઓફિસર સમય આવે સત્યને પણ સાથ આપે છે એવા ઓફિસરની ભૂમિકાને યોગ્ય ન્યાય આપ્યો છે..

જ્યારે તમામ આરોપીઓના પાત્રમાં રજૂ થયેલા કલાકારોએ એમની તરફ સાચે જ અત્યંત ધૃણા ઉપજે એવા કિરદાર નિભાવ્યા છે. સતત તાણ અને ખોફ વચ્ચે ભિંસાતા પાત્રોના મનની ભીંસ અને તાણ પ્રેક્ષકનું મન પણ અનુભવે ત્યારે મનમાં વિચાર આવે કે ખરેખર જેના જીવનમાં આવી દુર્ઘટના થતી હશે એમના મનના શા હાલ-હવાલ હશે. . કોઇપણ વ્યક્તિ પર આવો પાશવી વ્યહવાર કરનાર વિકૃત લોકો સમાજમાં ખુલ્લે આમ ફરી શકે છે એ વાત એટલી હદે અસહ્ય છે કે  એમને તો જાહેરમાં કોરડા મારવાની સજા થવી જોઇએ એવું દરેક પ્રેક્ષક પણ ઇચ્છે પણ ઇચ્છવાથી શું એ શક્ય બનવાનું છે? આવી ઘટનાઓ અવારનવાર બનતી રહે છે એ સત્ય અને કડવી વાસ્તવિકતા પચવામાં કપરી પણ છે પણ સાથે દેવકીએ અપનાવેલો માર્ગ પણ એટલો જ અવાસ્તવિક લાગે છે. કોનામાં આ હિંમત છે ? ખરેખર આ પગલું લેવાનો વિચાર સુધ્ધા મનમાં આવે ખરો? કોર્ટ અને પોલિસ પણ પુરાવાના આધારે આજ સુધીમાં ઘણા આરોપીઓને સજા કરવામાં ધીમા-ઢીલા અને નાકામયાબ નિવડ્યા જ છે ત્યારે પણ કોણે આવો અવાસ્તવિક લાગતો રસ્તો અપનાવ્યો જોયો કે સાંભળ્યો છે ? એવું બને કે ફિલ્મ જોઇને દરેક પોતાની મરજી મુજબનો ચુકાદો ય આપે.

આવી ફિલ્મો દ્વારા સમાજના દુષિત તત્વોમાં જો કોઇ ફરક આવશે તો આવી ફિલ્મો સાર્થક થશે.

 

Rajul Kaushik
http://www.rajul54.wordpress.com

 

 

July 11, 2017 at 1:45 am 3 comments

Sachin a Billion Dreams

 

‘સચિન અ બિલિયન ડ્રીમ્સ’ એક હિન્દી ફિચર ફિલ્મ છે કે ડોક્યુમેન્ટ્રી ફિલ્મ એના વિશ્લેષણમાં ન પડીએ તો આ એક એવો રસથાળ છે જે સચિનના ચાહકો માટે લહેજ્જ્ત લઈને આવ્યો છે. સોળ વર્ષથી શરૂ થયેલી રિટાયર્ડમેન્ટ સુધીની સચિનની ક્રિકેટ કારકિર્દી એના ચાહકોને ફરી એકવાર માણવાનો લહાવો છે.

બોલીવુડમાં કોઇપણ વિષયને લઈને ફિલ્મ બનવાનો વાયરો શરૂ થાય છે ત્યારે એક પછી એક એ જ વિષયને લઈને અલગ અલગ અંદાજથી રજૂ થતી ફિલ્મો જોઇ છે. આજ પહેલા અઝહર અને એમ.એસ. ધોની પર ફિલ્મો આવી ગઈ અને હવે સચિનને લઈને એક વધુ ફિલ્મ પ્રદર્શિત થઈ રહી છે પરંતુ અહીં સૌથી મોટો ફરક છે કે આ ફિલ્મમાં કોઇ અભિનેતા લેવાના બદલે ખુદ સૂત્રધાર બનેલા સચિન પાસે જ અભિનય કરાવવાનો ( જો એને અભિનય કહેવાય તો ) અંદાજ પ્રેક્ષકોને પસંદ આવશે .

દોસ્તોને હેરાન કરતો અને ગાડીના ટાયર પંકચર કરતો નાનકડો નટખટ સચિન સમગ્ર ઇન્ડિયા પર વંડર બોય, લિટલ માસ્ટર, માસ્ટર બ્લાસ્ટર બનીને ઉભરે છે. નાનપણમાં બહેને આપેલા બેટને હાથમાં લેતા સચિનના મનમાં ક્રિકેટર બનવાનું એક બીજ રોપાવું અને ભાઇ અજીતનું સચિનનું હીર પારખીને કોચ રમાકાંત આચરેકર પાસે લઈ જવું આ બધું જ જાણતા હોવા છતાં ક્યારેક સચિન પરદા પર આવીને રજૂઆત કરે એ એના ચાહકો માટે વધુ રોમાંચકારી બની ન જાય તો જ નવાઇ. આ સાથે સચિનના જીવનની કેટલીક અણકહી- વણ જોયેલી ઘટનાઓ પણ પરદા પર ખુલતી જાય છે. જેમ સચિનની સફળતાના લીધે ઇન્ડિયા સચિનમય બનતું ગયું એમ અહીં પ્રેક્ષક પણ સચિનની સાથે એની ક્રિકેટની ભાવ યાત્રામાં જોડાતા જાય છે કારણકે ઇન્ડિયા માટે સચિન એક આઇકોન જ નહીં એક ભાવના પણ છે.

સચિનને માત્ર નસીબે જ બલિહારી આપી હતી એવું નહોતું પરંતુ એ પરિશ્રમની એક જીવંત મિસાલ કેવી રીતે બની રહ્યો હતો તેનું પણ સુરેખ ચિત્ર આલેખવામાં આવ્યું છે અને તેમ છતાં સચિન તો તેની સફળતા માટે પોતાના પરિશ્રમ કરતાંય ઇશ્વરને વધુ શ્રેય આપે છે એ એની વિનમ્રતા દર્શાવે છે. સચિનના પિતાએ કહેલી એક વાત સચિને હંમેશા યાદ રાખી છે. પિતાએ કહેલુ “ તારે જીવનમાં ક્રિકેટ સાથે જોડાવાનું છે.. આ એક વાત છે પરંતુ જીવનના અંતિમ સમય સુધી જે વાત તારી સાથે રહેશે એ કે તમે કેવા વ્યક્તિ છો.” આ વાત સચિન પોતે પરદા પર કહે ત્યારે એની પિતા પરની શ્રધ્ધા અને સન્માનનું એક અલગ પાસુ નજરે આવે છે. સચિને પોતાની સફળ કારકિર્દી માટે ઇશ્વર, તેના માતા-પિતા ,ભાઇ અજીત , કોચ આચરેકર અને પત્નિ અજંલિ અને પરિવારનો ખરા હ્રદયથી આભાર માન્યો છે. તેની પત્નિ અંજલિએ તો સચિનની કારકિર્દી માટે પોતે ડોક્ટર હોવા છતાં તેને મહત્વ નહોતું આપ્યું એ તો સૌ જાણે છે પરંતુ એ વાત જ્યારે અંજલિ અને સચિન રજૂ કરે ત્યારે એક અલગ પરિમાણ આપે છે.

સચિનની ક્રિકેટ યાત્રાની સાથે સાથે પરદા પર રજૂ થતી ભારતમાં ઘટેલી કેટલીક વાસ્તવિક ઘટનાઓને પણ સાંકળી લેવામાં આવી છે તો સચિન અંજલિનો પ્રણય અને પરિણય પણ ક્યારેક સચિનના શબ્દોમાં તો ક્યારેક આજ સુધી મિડીયાથી દૂર રહેલી અંજલિના કથનમાં રજૂ કર્યા છે. સતત પ્રેશરમાં રહેતા સચિન માટે પરિવારની હૂંફ અને પરિવાર સાથે ગાળેલો સમય કેટલા મહત્વના બની રહેતા તે પણ જોઇ શકાય છે.

સચિને માત્ર સફળતાનો જ આસ્વાદ ચાખ્યો હતો એવું ય ક્યાં હતું ? બાંગ્લા દેશ સામેના પરાજયમાં અનુભવેલી ઘોર હતાશાનું પણ નિરુપણ કરવામાં આવ્યું છે. દેશના લોકોએ એને જેટલો વખાણ્યો એટલો વખોડ્યો પણ છે જ ને?

‘સચિન અ બિલિયન ડ્રીમ્સ’માં સચિને ખુલીને પોતાના ડર, પોતાની નિષ્ફળતાઓ, હતાશા વિશે વાત કરી છે. એને કઈ રીતે મરજી વગર કેપ્ટન બનાવવામાં આવેલો અને કેપ્ટનશીપના રમત પર પડેલી અસરની વાત કરી છે તો તેને જણાવ્યા વગર કેપ્ટનશીપ પરથી હટાવી લેવામાં આવ્યો એ પણ કહ્યું છે. મેચ ફિક્સીંગની નાલેશીભરી વાત અને નિષ્ફળતા દરમ્યાન રિટાયર્મેન્ટની માંગ વિશે પણ કહેવામાં એણે હિચકિચાટ નથી રાખ્યો.

બાંગ્લા દેશ સામે પરાજયના લીધે જનતા સામે રક્ષણ આપતા કમાન્ડો છે તો સચિનની ઇજાઓની વેદનાથી વ્યથિત થતી આ જનતા પણ છે. કહે છે કે સચિનની ટેનિસ એલ્બો કે એંકલ ઇન્જરીએ તો ભારતના લોકોને આ કઈ જાતની ઇજા છે એની જાણકારી થઈ. સોળ વર્ષની ઉંમરથી શરૂ કરેલી રમતની સફળતાની સાથે શરીરનો ઘસારો પણ સચિને અનુભવ્યો છે. ઇંગ્લેન્ડની મેચ સમયે પિતાના અચાનક અવસાનના આઘાતથી અપ-સેટ થયેલો સચિન છે તો એની રિટાયરમેન્ટની એનાઉન્સમેન્ટથી આઘાત અનુભવતું ભારત પણ છે. રિયલ વિઝ્યુઅલ્સના ઉપયોગના લીધે સચિનના ચાહકો માટે ક્યારેય ન ભૂલાય એવી ઘટાનાઓને ફરી એકવાર તાજી કરી છે.

‘સચિન અ બિલિયન ડ્રીમ્સ’માં હિન્દી ફિલ્મની જેમ કથા-પટકથા, એક્શન-ઇમોશન, નાટકીય એલિમેન્ટ ન હોવા  સત્ય સાથે સંકળાયેલા તમામ એલિમેન્ટ્સ છે. સચિને સુપર સોનિકની સ્પીડે ખડકેલા રનની ક્લિપો છે. સચિનને બિરદાવતા હર્ષ ભોગલે , સર ડોન બ્રેડમેન, વિવિયન રિચાર્ડ, બ્રાયન લારા, ઇયાન બોથમ, જ્યૉફ્રી બૉયકોટ, શેન વોર્ન, હેન્સી ક્રોન્યે, જગમોહન દાલમિયા, માર્ક મૅસ્કરન્હ્સેની સ્પીચ છે તો સાથે મનમોહન સિંહથી માંડીને મોદીના કથન પણ છે. મોહાલીમાં પાકિસ્તાન સામે ફાઇટીંગ સ્પીરિટથી રમતી ઇન્ડીયન ક્રિકેટ ટીમ છે તો બસ્સો રનના ખડકલા કરતા સચિન માટે સ્ટેંન્ડીંગ ઓવેશન આપી સચિન નામના નારા લગાવતી મેદની પણ છે. સચિનની કારકિર્દીની સફર દરમ્યાન ભારતમાં ઘટતી ઘટનાઓ જેવીકે ભારતના મિસાઇલ લોન્ચનો કાર્યક્રમ, રાજીવ ગાંધીની હત્યા, કમર્શિયલ બ્રોડકાસ્ટીંગની શરૂઆત, આઇ.પી.એલ અને ક્રિકેટની ગ્લોરીને પણ સાંકળી લેવામાં આવી છે.

અહીં એક્શન નથી તેમ છતાં સચિનની રમતના એક્શન રિ-પ્લેથી અનુભવાતી ઉત્તેજના છે. અહીં ઇમોશનલ ડ્રામા નથી તેમ છતાં સચિનની ફેરવેલ સ્પીચ ઇમોશનલ ટચ આપી જાય છે. અહીં ફિલ્મી રોમાંસ નથી તેમ છતાં સચિન-અંજલિના રોમાંસની રોમેન્ટીક પળો છે.

આજ સુધી ટી.વી પર કે યુ-ટ્યુબ પર જોયેલા દ્રશ્યોને જ્યારે સચિનના નામ સાથે જોડાઇને મોટા પરદા પર જોવા મળે તો એના કયા ચાહકને આનંદ ન થાય?

કોઇ સેલિબ્રીટીની બાયોપિકને પરદા પર રજૂ કરતા અભિનેતા-અભિનેત્રી જોયા છે પરંતુ ૨૪ વર્ષની કારકિર્દી દરમ્યાન અર્જૂન એવોર્ડ, રાજીવ ગાંધી ખેલ રત્ન, પદ્મશ્રી, મહારાષ્ટ્ર ભુષણ એવોર્ડ, પદ્મ વિભુષણ અને ભારત રત્ન જેવા નેશનલ એવોર્ડથી સન્માનિત સેલિબ્રીટીને પરદા પર પોતાની વાત રજૂ કરતા જોવાનો આ પ્રથમ પ્રયાસ છે જે ક્રિકેટ અને સચિનના ચાહકોને તો પસંદ આવશે જ પરંતુ ખુબીની સાથે ખામીને પણ તટસ્થ ભાવે જોનાર પ્રેક્ષકની નજરે કેટલીક બાબતો ધ્યાનમાં આવશે જ. ઉંમરના લીધે કોચ રમાકાંત અને અજાણ્યા કારણોવશાત વિનોદ કાંબલીની ગેરહાજરી પણ સૌના મનમાં  એક સવાલ બની રહી છે.

કલાકારો- સચિન તેંડુલકર, અંજલિ તેંડુલકર..

 

 

May 29, 2017 at 10:14 pm 9 comments

બાહુબલી ૨ (Film Review)


હાં…………શ !

છેલ્લા બે વર્ષથી ઉદ્ભવેલા કન્ફ્યૂઝન  “બાહુબલિ કો કટપ્પાને ક્યોં મારા ?” નો જવાબ આખરે બાહુબલિ ૨- ધ કન્ક્લુઝનમાં  મળી ગયો અને કેટલાય લોકોની ચટપટીનો અંત આવ્યો. અને આ સવાલનો જવાબ મેળવવા તો થિયેટરમાં જાણે રીતસરનો ધસારો જ થયો. જે રીતે સવાલને લટકતો રાખીને રાજામૌલિએ બે વર્ષ રાહ જોવડાવી એના જવાબમાં બાહુબલિ-૨ ધ કન્ક્લુઝ ફિલ્મને એસ.એસ. રાજામૌલિએ અત્યંત વિશાળ ફલક પર રજૂ કરી છે. આ ફિલ્મ એના ભવ્ય સેટ્સ અને સ્પેશિયલ ઇફેક્ટસના લીધે તો થીયેટરમાં જોવી પડે એ વાત પણ નક્કી.

ફિલ્મને જો બારીકીથી વિચારીએ તો ઘણી બધી જગ્યાએ મહાભારતની કથાના અંશ અને તેના પાત્રોની ખુબી અને ખામીઓ દેખીતી નજરે પડશે. મહાભારતની જેમ જ્યેષ્ઠ ભાઇના બદલે રાજ્યનું શાસન સંભાળી શકે એવા કર્મનિષ્ઠ અને ધર્મનિષ્ઠ નાનાભાઇના હાથમાં રાજ્યની ધૂરા સોંપવાનું નક્કી થયા પછી જે કાવાદાવા રચાય છે, જે ષડયંત્ર રચાય છે એવા તમામ કાવાદાવા અને ષડયંત્ર  અહીં બાહુબલિ-૨ માં જોવા મળશે.

પુત્ર પ્રેમમાં અંધ અને શારીરિક રીતે અપૂર્ણ ધુતરાષ્ટ્ર  બિજલદેવ-ભલ્લાદેવના પિતા (નસર) છે. અપ્રતિમ બાહુબળ ધરાવતા છતાંય ઇર્ષ્યા અને કાવાદાવાથી રાજપાટ મેળવવા ઇચ્છતા દુર્યોધન જેવો ભલ્લાલદેવ ( રાણા દગ્ગુબત્તી) છે. તેના કાવાદાવાને સમજતા, સંપૂર્ણપણે પાંડવોનું હિત ઇચ્છતા તેમ છતાં રાજ્ય પ્રતિ વફાદારીની શપથથી જેના હાથ બંધાયેલા છે તેવા ભિષ્મ સમા કટપ્પા ( સત્યરાજ ) પણ છે અને ન્યાય અને ધર્મને કર્મ માનતા અસ્ત્ર-શસ્ત્રમાં નિપૂર્ણ અર્જૂનની છાયા બાહુબલિ ( પ્રભાસ)માં અવશ્ય નજરે પડશે.

આપણા બાહુબલિમાં કુશાગ્ર બુધ્ધિ છે તો રાજમાતાથી માંડીને આમ જનતા સુધી પહોંચે તેટલો હ્રદયમાં પ્રેમ પણ છે. તેનામાં પ્રેમમાં પડવાની કોમળતા છે તો સાથે એ પ્રેમ માટે, ધર્મ માટે રાજપાટ છોડી દેવાનું સામર્થ્ય પણ છે. છદ્મવેશે રહેલા અર્જૂનના શૌર્યથી અંજાયેલી દ્રૌપદી જેવી દેવસેના પણ છે જેને સત્યથી અજાણ એવા રાજમાતા શિવગામીના ફરમાનને શિરોમાન્ય રાખીને રાજરાણીના બદલે બંદી  સ્વરૂપે રજૂ કરવામાં આવે છે. પતિપ્રેમ માટે એ પણ એને સ્વીકાર્ય છે.

મહાભારતની જેમ બાહુબલિને આવી તેજસ્વી, સૌંદર્યવાન- સ્વાભિમાની દેવસેના  પ્રાપ્ત થાય છે જેની પાછળ ભલ્લાલદેવ પણ પાગલ છે . રાજ્યની જેમ દેવસેના પણ ભલ્લાલદેવને જોઇએ છે . એ ઇર્ષ્યાના લીધે જેનામાં ભારોભાર કપટ ભરેલું છે એવી વ્યક્તિ બીજું શું કરી શકે? અને બસ આ ઇર્ષ્યા અને વેર-ઝેરમાંથી રોપાય છે માનહાનિ અને જાનહાનિ. મારા-મારી, કાપા-કાપી અને જન હત્યા. દેખીતી ખુવારીની સાથે લાગણી પર થતા જનોઇવાઢ ઘા પણ અહીં જોવા મળશે.

વિશાળ ફલક પર વિસ્તરેલી ફિલ્મને રાજામૌલીએ પ્રેક્ષકની કલ્પના કરતાં ય ઘણી વધુ ઊંચાઇએ ચિતરવામાં કોઇ કચાશ છોડી નથી. આ ફિલ્મમાં પાત્રો જેટલું જ મહત્વ ભવ્ય સેટ્સ, કેમેરાની કરામત અને ટેક્નોલૉજિની કમાલનું પણ છે એ વાત સ્વીકારવી જ રહી. જે કંઇ આપણે પરદા પર જોઇ રહ્યા છીએ એ આ બધી કેમેરા કે ટેક્નોલૉજિની કરામત માત્ર  છે એ જાણવા છતાં ય પ્રેક્ષક કંઇક અંશે અભિભૂત તો થઈ જ જાય છે.

અમરેન્દ્ર બાહુબલિ હોય કે મહેન્દ્ર બાહુબલિ- બંનેના પાત્રમાં જાણે પ્રભાસે પરકાયા પ્રવેશ કર્યો હોય એટલી સ્વભાવિકતાથી બંને પાત્રો નિભાવ્યા છે. સુંદર શારીરિક સૌષ્ઠવ અને તેમ છતાં સૌમ્ય ચહેરો અને કોમળ હ્રદય ધરાવતા બાહુબલિના પાત્રને પ્રભાસે ખુબ સરળતા અને સાહજિકતાથી નિભાવ્યું છે. દેવસેનાના પ્રેમમાં રુજુ બની જતા બાહુબલિને જુવો કે દેવસેનાનું રક્ષણ કરતાં યોધ્ધાને જુવો બંને છેડે પ્રભાસ સફળ જ રહે છે.

રાજકુંવરીને છાજે એવું કૌશલ્ય ધરાવતી દેવસેનાના પાત્રને અનુષ્કા શેટ્ટીએ ખુબ સુંદર રીતે નિભાવ્યું છે. આ ફિલ્મના બે બળુકા સ્ત્રી પાત્રોમાં દેવસેનાની જેમ રાજમાતા શિવગામીના પાત્રમાં રામ્યા ક્રિશનન પણ મેદાન મારી જાય છે. રાજમાતા હોવા છતાં બે સંતાનો વચ્ચે લાગણીથી ભિંસાતી શિવગામી, ધર્મને પ્રાધાન્ય આપતી પણ અસત્યથી દોરવાયેલી રાજમાતા જે રીતે બાહુબલિને અજાણતા અન્યાય કરી બેસે છે એ અન્યાયના પશ્ચ્યાતાપથી પીડાતી શિવગામી જે રીતે જીવનને હોડમાં મુકીને મહેન્દ્ર બાહુબલિને બચાવે છે એ શિવગામી, રાજ્યની સુખાકારી માટે માથે અગ્નિ મુકીને ખુલ્લા પગે મંદિરના પ્રાંગણમાં અગ્નિને આહુતી આપતી શિવગામી, કોઇ પ્રશાસકને છાજે એવા નિર્ણયો લેતી શિવગામીની આંખો અને અવાજ પણ એટલા જ પ્રભાવી લાગે છે જેનો યશ રામ્યા ક્રિશ્નનના અભિનયને આપવો રહ્યો.

મહિષમતિ રાજ્ય પ્રત્યેની વફાદારીને ભિષ્મ પિતા જેવી સ્થિરતા અને નિષ્ઠાથી નિભાવતા, માત્ર હાજર વ્યક્તિઓના ચહેરા પરથી હવાની જેમ ભેદ સુંઘી લેતા શાતિર પણ શૂરવીર કટપ્પાના પાત્રને રજૂ કર્યું છે સત્યરાજે. બાહુબલિ પ્રત્યે અસીમ પ્રેમ હોવા છતાં રાજમાતાની આજ્ઞાને અનુસરીને બાહુબલિનો વધ કરતા કટપ્પાની વેદનાને પણ તેમણે જીવી બતાવી છે તો છદ્મવેશે રહેલા બાહુબલિને છાવરતા મામાના પાત્રનું હળવું પાસુ પણ સત્યરાજે સરસ રીતે રજૂ કર્યું છે.

ભલ્લાલદેવના પાત્રને રજૂ કર્યું છે રાણા દગ્ગુબત્તીએ. સત્તાનો સ્વાર્થ, બાહુબલિ પ્રત્યેની ઇર્ષ્યા અને એમાંથી પ્રગટતો રોષ, રાજ્ય તેમજ દેવસેનાને પ્રાપ્ત કરવાની કપટતા, બાહુબલિ સામે અત્યંત ક્રૂરતાભરી તાકાતથી ઝઝૂમતા ભલ્લાલદેવના પાત્રને રાણા દગ્ગુબત્તીએ સંપૂર્ણ ન્યાય આપ્યો છે.

સબળ પાત્રો અને ફિલ્મની સબળી માવજત છતાં તેની અધધધ લંબાઇના લીધે તો ફિલ્મનો ઉતરાર્ધ માંડ માંડ સહ્ય બને છે. વર્ષો પહેલા જોયેલી બી.આર ચોપ્રાની મહાભારત સીરિયલના દ્રશ્યો નજર સમક્ષ તાદ્રશ્ય થાય તો નવાઇ નહીં. ટોળાબંધ માણસો પર તુટી પડતા સૈનિકો, સૈનિકો પર વરસાદની ઝડીની જેમ વિંઝાતા બાણો કે હાથીઓની ચિંઘાડ, ભલ્લાલદેવનું ગદા યુધ્ધ, બાહુબલિની તીરંદાજી એ બધુ જ જાણે એક વાર જોઇ ગયા હોય એવી અનુભૂતિ થાય કારણકે લગભગ આ બધું જ એ સીરિયલની અદ્યતન ટેકનિકથી સુધરેલી આવૃત્તિ જેવું લાગે છે.

દેવસેના અને બાહુબલિના પ્રણયની નાજૂક પળો આ ફિલ્મની કોમળતા સાચવી લે છે. યુધ્ધના રણશિંગા ફુંકાતા હોય એની વચ્ચે પાંગરતો પ્રેમ રણમાં મીઠા પાણીના ઝરા જેવા લાગે છે. પ્રિકવલના રહસ્ય પરથી પરદો ઉઠાવતી સિકવલને અભિનયની સાથે તેના પાવરફુલ સંવાદોના લીધે વધુ ચોટદાર બનાવવા સફળ પ્રયાસ કરવામાં આવ્યો છે જેમાં તેના (જે ક્યારેક કેનવાસ પર ચિતર્યા હોય એવા પણ લાગે એવા) ભવ્ય સેટ્સ અને કેમેરાની કરામતનો પણ સાથ મળ્યો છે.

કલાકારો- પ્રભાસ, અનુષ્કા શેટ્ટી, રાણા દગ્ગુબતી, સથ્યરાજ, રામ્યા ક્રિશ્નન, નાસર, તમન્નાહ, સુબ્બારાજુ

નિર્માતા- શોભુ યરલાગડા,પ્રસાસ દેવનાની

નિર્દેશક- એસ.એસ. રાજામૌલિ

સંગીત- એમ.એમ કિરવાનિ

ફિલ્મ*** એક્ટીંગ**** સંગીત** સ્ટોરી***

May 1, 2017 at 2:08 am 4 comments

બેગમ જાન – Film Review.

સન ૧૯૪૭માં લોર્ડ માઉન્ટબેટનના એક ફરમાને એક મુલ્કને બે ભાગલામાં વહેંચી દીધું. હિન્દુસ્તાન- પાકિસ્તાનના ભાગલા માત્ર સરહદી દ્રષ્ટીએ જ થયા એને ભૌગોલિક પરિસ્થિતિ કહેવાય પરંતુ આ સાથે કેટ-કેટલાય પરિવારો નંદવાયા કેટલો જીવ-સંહાર થયો એ પણ કદાચ આજ સુધીના વર્તારામાં અંશતઃ જાણી શકાયું હશે પરંતુ ભાવનાત્મક હિંસા કેટલી થઈ હશે એ તો કોણે જાણ્યું?  સરહદની સીમારેખાની બંને બાજુ વહેંચાઇ ગયેલા માટે અંતે તો એક સ્થાન નિશ્ચિત થઇ ગયું અને મને-કમને એનો સ્વીકાર કર્યે છુટકો થયો પરંતુ એક મકાન એવું હતું જેની વચ્ચેથી આ સરહદી લકીર પસાર થતી હતી અને એ હતો બેગમ જાનનો કોઠો જે એના માટે તો એનું ઘર, એનો મહેલ જ હતું અને એ એના આ ઘરના-મહેલના ભાગલા મંજૂર નથી કરતી . જેમ કોઇ પોતાના વતન માટે લડવા તૈયાર થઈ જાય એમ એ એના આ ઘરને બચાવવા લડત સુધી ઉતરી આવે છે. આજ સુધી પુરુષોને સજદા ભરતી રૂપલલનાઓ પોતાના આ ઘર- મહેલને ભાગલામાં વહેંચાતુ અટકાવવા રણચંડી બનીને ખુવાર થઈ જવા સુધીની તાકાત બતાવે છે.

ભારત-પાકિસ્તાનના ભાગલા મુદ્દે બનેલી કોઇપણ ઘટના અત્યંત વેદનાપૂર્ણ જ રહી છે. “ બેગમ જાન’ ફિલ્મની કથા પણ એટલી જ વ્યથા લઈને રજૂ થઈ છે. શરીરનો સોદો કરતી સ્ત્રીઓ સંવેદનાથી પર હોય એવી સર્વ સામાન્ય માન્યતા રહી છે જ્યારે અહીં આવી રૂપલલનાઓની સંવેદના પ્રેક્ષકોને સ્પર્શી જાય છે. કોઇ કોઠા પર પોતાની મરજીથી નથી આવતી પરંતુ જ્યારે ક્યાંય કોઇ આશરો ન રહે ત્યારે આ કોઠો એનો આશ્રયદાતા બની જાય તો એની સાથે જે લાગણીઓના તાર જોડાઇ જાય. જ્યારે આ લાગણીને ઝંઝોડતી ક્ષણો આવે ત્યારે એમાંથી  જે સૂર ઉઠે એ સૂરની આ કથા છે જે વિદ્યા બાલનના ધારદાર સંવાદોમાં રજૂ થઇ છે. જેને સમાજે નથી સ્વીકારી એવી આ રૂપલલના સમાજ કે સરકારનો નિર્ણય શા માટે સ્વીકારે ? જે ભાગલા અને આઝાદીની વાતો સરકારી ઓફિસર કરે છે તેની વાતને એક ઝાટકે વાઢી નાખતી બેગમ જાન કહે છે, “ તવાયફ માટે આઝાદી શું? લાઇટ બંધ થાય એટલે બધુ એક સમાન.” સુફીયાણી અને સોજ્જી સોજી વાતો કરતા સમાજને એક સવાલ કરે છે “આ કરોડોની દુનિયામાં છે કોઇ એવો મર્દ જે બેગમ જાનના કોઠાની એક પણ છોકરી સાથે ફેરા ફરીને એને અહીંથી આઝાદી અપાવે ?”

આ માત્ર હિન્દુસ્તાન- પાકિસ્તાનના ભાગલાની જ માત્ર ફિલ્મ નથી પરંતુ સમાજ અને સમાજના દંભી ઉપરછલ્લા દેખાવો પર સીધો ઘા કરતી ફિલ્મ છે.

વિદ્યા બાલન હંમેશા તેના બોલ્ડ તો ક્યારેક સંવેદનશીલ અભિનયથી ફિલ્મના પરદા છવાયેલી રહી છે.  “ બેગમ જાન” ફિલ્મની તો એ જાન છે. વિદ્યા બાલનનો અભિનય, એના બુલંદ અવાજના તીખા સંવાદોની રમઝટની સાથે પલટાતા ચહેરા પરના ભાવ-પલટા સમગ્ર ફિલ્મ અને પ્રેક્ષકોના મન પર છવાઇ જાય છે. અહીં દરેકની પોત-પોતાની વાત છે. અહીં એકબીજા સાથે લાગણીના તારે બંધાયેલા છે પછી ભલેને એ કોઇપણ પ્રાંતની હોય કે એમની રક્ષા કરતો સલીમ હોય.

અનેક પાત્રોની આ કથામાં ગૌહર ખાન, પલ્લવી શારદા, ઇલા અરૂણની જેમ નસીરૂદ્દિન શાહ પણ છે જે બેગમ જાનની જાન છે. તો બેગમ જાનના કોઠાને સામ-દામ-દંડથી તોડાવવા તૈયાર ઓફિસરની ભૂમિકામાં રજત કપૂર અને આશિષ વિદ્યાર્થી પણ છે જે પોતાની ફરજ તો નિભાવી જાણે છે પરંતુ તેના અસહ્ય અંજામને સ્વીકારી શકતા નથી . એ પણ સમજે છે કે એ લોકો તો સમયનો તકાજો સમજીને પોતાની ફરજ નિભાવે એવા એ માત્ર પ્યાદા છે અને એ કડવી વાસ્તવિકતા પણ જાણે છે કે પ્યાદાનું નામ તો ક્યાંય ઇતિહાસમાં લખાવાનું નથી જ અને ત્યારે તેમને અનુભવાતુ દુઃખ સહ્રદયી પ્રેક્ષક પણ સમજી શકે છે. કોઇ એંગલથી ન ઓળખાતો ચંકી પાંડે નાની પણ મહત્વની ભૂમિકામાં દેખા દે છે.

ફિલ્મમાં રજૂ થતી કડવાશ, ક્રૂરતા તે સમયના સંજોગોની સંખ્યાબંધ કતલનો આંશિક ચિતાર પણ છે. ફિલ્મની કથા સાથે ઇલા અરૂણના શબ્દોમાં સમાંતર કહેવાતી મીરા, રઝિયા સુલતાન અને  રાણી પદ્માવતીની પ્રતિકાત્મક વાત પણ કથાના ભાવિ ચિતારનો ઘણો નિર્દેશ કરી જાય છે.

“ ધ ડર્ટી પિક્ચર’ ફિલ્મમાં વિદ્યા કહે છે ફિલ્મ તીન ચીજ સે ચલતી હૈ.. એન્ટર્ટેઇનમેન્ટ એન્ટર્ટેઇનમેન્ટ એન્ટર્ટેઇનમેન્ટ અને મેં એન્ટર્ટેઇનમેન્ટ હું’ …પરંતુ એ સિવાયની અનેક ફિલ્મોની જેમ વિદ્યા બાલને અહીં સ્થાપિત કરી દીધું છે કે વિદ્યા એ એન્ટર્ટેઇનમેન્ટ નહીં અભિનયની ઓળખ છે.

રાજકહિની પર આધારિત આ ફિલ્મના લેખક- દિગદર્શક શ્રીજીત મુખર્જીએ ફિલ્મમાં વહેતી સંવેદના જાળવી રાખી છે. ફિલ્મના ગીતોનો અલગ અંદાજ છે પરંતુ ફિલ્મના અંતે બેકગ્રાઉન્ડમાં મુકાયેલું “ યે સુબહા હમી સે આયેગી” ગીત ભાગલાના ચિતારની અસરને વધુ દર્દનાક બનાવે છે.

કલાકારો- વિદ્યા બાલન, પલ્લવી શારદા, ગૌહર ખાન, ચંકી પાંડે, પિતોબાષ,આશિષ વિદ્યાર્થી, રજત કપૂર, ઇલા અરૂણ, નસીરૂદ્દિન શાહ,

નિર્માતા-મુકેશ ભટ્ટ, વિશેષ ભટ્ટ

નિર્દેશક- શ્રીજીત મુખર્જી

સંગીત- અનુ મલિક , કૌસર મુનિર

ફિલ્મ ***૧/૨ એક્ટીંગ***૧/૨  સંગીત**સ્ટોરી***

 

 
Rajul Kaushik
http://www.rajul54.wordpress.com

April 17, 2017 at 11:26 pm 8 comments

ડીયર જીંદગી- ફિલ્મ રિવ્યુ

dear-zindagi-5a

આજની યુવા પેઢીના પ્રતિક સમી કાયરા કાબિલ છે અને સાથે સાથે કન્ફ્યુઝ પણ એટલી જ છે. એની પાસે ખુલી આંખે જોવાનું એક સપનું છે. સિનેમેટોગ્રાફીની જાણકાર કાયરાને પોતાની એક ફિલ્મ શુટ કરવી છે. જો કે ખુલ્લી આંખે સપના જોતી કાયરાની રાતોની ઉંઘ વેરણ છે. જેટલી એ એનર્જેટીક છે એટલી જ અજંપ પણ છે. એક ફુલ પરથી બીજા ફુલ પર ઉડતા પતંગિયાની જેમ એ સિડ ( અંગદ બેદી) રાઘવેન્દ્ર ( કુણાલ કપૂર ) અને રુમી ( અલિઝફર ) વચ્ચે ઝોલા ખાય છે. ના એનામાં ભ્રમર વૃત્તિ નથી પણ અસલામતીની એક એવી લાગણી છે જેનાથી એ કોઇપણ સંબંધનો અંત આવે અને એના જીવનમાં જે એકલતા ઉભી થાય એનાથી ડરીને કોઇપણ સંબંધનો એ સામેથી જ અંત આણી દે છે અને પોતાની રાતોની ઉંઘ વેરણ કરી મુકે છે. કારણ તો એ પોતે પણ નથી જાણતી પણ આ માનસિકતાથી વાજ આવીને એ દિમાગના ડૉક્ટર  જહાંગીર ખાન ( શાહરૂખ ) પાસે સેશન લે છે. ડૉ. ખાન સાથેના સેશનમાં  એના મનની અવઢવ- અસ્થિરતા, અજંપાના કે આક્રોશ પાછળના એક પછી એક પડ ખુલતા જાય છે જે એના બાળપણ સાથે જોડાયેલા છે.

ભૂતકાળ સાથે જોડાયેલા આ ડરથી એનો વર્તમાન વિમુક્ત થશે ખરો, એના ભવિષ્યની કોઇ સ્થાઇ રૂપરેખા એ નક્કી કરી શકશે ?

કોઇ એક કળીની એક પછી એક પાંખડીઓ ખુલતી જાય અને સંપૂર્ણ ગુલાબ બનીને ખિલે એવી જ રીતે ગૌરી શિંદે નિર્દેશિત ફિલ્મ ‘ ડીયર જીંદગી’ અને આલિયા ભટ્ટ ખિલતા જાય છે. ફિલ્મની શરૂઆત ખિલતી કળી જેવી જ ધીમી છે પરંતુ કાયરાના જીવનમાં આવતા ડૉક્ટર ખાનના આગમનથી ફિલ્મની ગતિ અને કથા પણ પકડ જમાવતા જાય છે.

જીવનમાં ઉંચાઇને આંબવા માટે અઘરા જ આયાસો કરવા જરૂરી નથી પણ સરળ અને સુગમ આયાસોથી પણ ઉંચાઇને આંબી શકાય છે એવી સાવ જ સરળ અને સીધી વાત કાયરાના મનને સમજાવતા ડૉકટર ખાનના પાત્રને શાહરૂખે સાચે જ ખુબીથી ભજવ્યું છે. છેલ્લા કેટલાય સમયથી શાહરૂખ ખાન રુપેરી પરદા પર પોતાની પકડ અને પ્રભાવ ગુમાવતા જતા હોય એવી સંભાવના ઉભી થવા માંડી હતી પરંતુ ડૉક્ટર ખાનના પાત્રમાં મેચ્યોર અભિનય દ્વારા ફરી એકવાર શાહરુખે તેની અભિનયની સહજતા સાબિત કરી છે. ડૉક્ટરની કેબિનમાં જ બેસીને એકદમ ફોર્મલ ડ્રેસિંગમાં જ ક્લાયન્ટને ટ્રીટ કરવા એવી આજ સુધીની સ્થાપિત માન્યતાઓથી અલગ રીતે પોતાના દર્દીને ખુલ્લા આસમાન નીચે, ઉડતા પંખીની જેમ મુક્ત વાતાવરણમાં અથવા દરિયાના ઉછળતા મોજાઓને પકડવા કબડ્ડી રમતા રમતા જીવનના પ્રશ્નોને સુલઝાવતા ડોક્ટર ખાનના પાત્રને શાહરુખે અત્યંત સહજતાથી નિભાવ્યુ છે. રોમેન્ટીક હીરોની ઇમેજમાંથી બહાર આવીને અને આટલી સાહજીકતાથી કેરેક્ટર રોલમાં ઢળતા શાહરુખને જોવાનું ગમશે.

આલિયા ભટ્ટે તેનામાં રહેલા અભિનયના ઓજસનો પરિચય તો તેની ઘણી ફિલ્મો દ્વારા આપી જ દીધો છે. ઉડતા પંજાબ જેવી ગંભીર ફિલ્મના પાત્રને જીવી જતી આલિયા તેનાથી સાવ જ અલગ રીતે કાયરાના પાત્ર દ્વારા ‘ ડીયર જીંદગી’ માં છવાઇ ગઈ છે. કાયરાની મહત્વકાંક્ષાઓ , કાયરાની કારકિર્દીની ટોચને આંબવાની જીદની સાથે સિડ , રાઘવેન્દ્ર કે રુમી સાથેના સબંધથી જોડાવાની કે એ સંબંધને તોડવાની માનસિક અસ્થિરતા સાથે એ સીધી જ કનેક્ટ થઈ જાય છે. માતા-પિતા સાથે કે અન્ય ફેમિલી ફ્રેન્ડ્સ સાથેનું તેનું ઉધ્દતાઇ ભરેલું વર્તન જે રીતે એના માતા-પિતાને ઠેસ પહોચાડતું હશે એ જ રીતે પ્રેક્ષકોના મનને પણ ઠેસ પહોંચાડે છે. એના મનના ઉંડાણમાં ધરબાયેલી નાનપણની નાઇટ મેર જેવી ધુંધળી યાદોના લીધે એના સ્વભાવમાં આવતી જતી અકળામણોમાંથી ઉદ્ભવતી રોષની લાગાણીઓ જાણે એની જ પ્રકૃતિ હોય એવી રીતે વ્યક્ત થઈ છે અને અંતે ડૉક્ટર ખાન સાથે ખુલતી જતી કાયરાના મનની કિતાબ વાંચી શકાય એટલી સ્પષ્ટ અને સંપૂર્ણ રીતે ખુલે છે ત્યારે પ્રેક્ષકોને હચમચાવી દે છે. કાયરાની હતાશા, આક્રોશ કેટલી હદે વ્યાજબી હતા તે હવે સમજાય છે. ધોધમાર રડી ઉઠતી કાયરાને જોઇને પ્રેક્ષકોના મન પણ ભારે થઈ જાય છે. મનનો ભાર ઠલવીને હળવી ફુલ બનીને પતંગિયાની જેમ ઉડતી કાયરા જ કદાચ આલિયા ભટ્ટનું સાચુ સ્વરૂપ હોય એવી હળવાશ તો આપણે પણ અનુભવી શકીએ છીએ. ‘ ડીયર જીંદગી’માં આલિયાને માણવાની એક મઝા છે.

ફિલ્મની કથાને અનુરૂપ એવા નાના અમસ્તા પાત્રમાં કુણાલ કપૂર, અંગદ બેદી અને અલિ ઝફરની હાજરીથી કથા બંધાતી જાય છે. ફિલ્મના મધ્યાંતર પછી દેખા દેતા કાયરાના ભાઇ કિડોના પાત્રમાં રોહિત સરાફે નાનકડી ભૂમિકાને સરસ રીતે નિભાવી છે. તો કાયરાની મિત્રોના પાત્રમાં ઇરા દુબે અને યશસ્વીની દયામાની હાજરી નોંધપાત્ર રહી છે. નાનકડી કાયરાનો નાનો અમસ્તો રોલ પણ એકદમ ઇફેક્ટીવ રહ્યો છે.

‘ ઇંગ્લીશ વિંગ્લીશ’ ની નિર્દેશક ગૌરી શિંદી ‘ ડીયર જીંદગી’ માં પણ પોતાની કુશળતા સિધ્ધ કરી છે. ફિલ્મમાં એવી કોઇ ઢાંચામાં ઢાળી શકાય એવી કથા નથી તેમ છતાં તેના સંવાદો અને પાત્રો દ્વારા ફિલ્મની પકડ જળવાઇ રહે છે. ડોક્ટર ખાનના કાયરા સાથેના સેશનનો સમય વહેતા ઝરણાની જેમ સરળતાથી અને રસાળતાથી વહી જાય છે. કાયરાને તેના જીવનના પ્રશ્નોના ડૉક્ટર ખાન દ્વારા અપાયેલા ઉત્તરોમાં ક્યાંય કોઇ ભારેખમ જ્ઞાનનો બોજ નથી પરંતુ સરળતાથી જીવન જીવી જવાના રસ્તાઓ છે. ગોવાથી આગળ વધીને અહીં કોઇ દેશી કે વિદેશી મનોરમ્ય લોકેશનો નથી તેમ છતાં ફિલ્મની સુંદરતા ઓછી થતી નથી.

ફિલ્મના ટાઇટલ સોંગ અને અન્ય ગીતો પણ કર્ણપ્રિય છે. ઓવર ઓલ ફિલ્મમાં વ્યક્ત થતા કાયરાની લાગણીઓના ચઢાવ ઉતાર સાથે સીધા જ જોડાઇને માણી શકાય એવી હલ્કી ફુલ્કી ફિલ્મ ‘ ડીયર જીંદગી”  વાદ-વિવાદની નહીં પણ સંવાદની ફિલ્મ છે જે આજના  સમયની સાથે મનને પણ સ્પર્શે છે.

કલાકારો- આલિયા ભટ્ટ, શાહરૂખ ખાન, કુણાલ કપૂર,  અલિ ઝફર, અંગદ બેદી, રાજ ભણસાલી, ઇરા દુબે, યશસ્વીની, રોહિત સરાફ

નિર્માતા- આર. બાલ્કી, કરણ જોહર, ગૌરી ખાન

નિર્દેશક – ગૌરી શિંદે

સંગીત- અમિત ત્રિવેદી

ફિલ્મ **** એક્ટીંગ **** સંગીત**** સ્ટોરી***

November 30, 2016 at 2:10 am 2 comments

Older Posts


Blog Stats

  • 101,045 hits

rajul54@yahoo.com

Join 957 other followers

દેશ – વિદેશ ‘પ્રવાસ વર્ણન’

Posts filed under ‘પ્રવાસ વર્ણન’

ફિલ્મ રિવ્યુ –

Posts filed under ‘- film reviews -’ https://rajul54.wordpress.com/category/film-reviews/

Categories

“ગુજરાતી બ્લોગર્સ/બ્લોગ રીડર્સ ગ્રુપ”

"http://groups.google.co.in/group/gujblog" target="_blank">ગુજરાતી બ્લોગર્સ/બ્લોગ રીડર્સ ગ્રુપ

Flag counter

free counters

Calender

May 2018
M T W T F S S
« Apr    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Disclaimer:

© અહીં રજૂ કરેલ કૃતિઓના કોપીરાઇટ્સ-હક્કો જે તે રચનાકારના પોતાના છે. આ બ્લોગ પર અન્ય કવિઓની જે રચનાઓ પોસ્ટ કરી છે, એને લીધે જો કોઇના કોપીરાઇટનો ભંગ થયેલો કોઇને લાગે અને મને જાણ કરવામાં આવશે, તો તેને સત્વરે અહીંથી દૂર કરીશ. પણ મને આશા અને શ્રદ્ધા છે કે સૌ સર્જકો અને પ્રકાશકો તેમ જ તેમના વારસદારો ગુજરાતી ભાષાના પનોતા સંતાનોને માટે વિશ્વ-ગુર્જરી સમાજમાં સભાનતા કેળવવાના આ નિસ્વાર્થ પ્રયત્નોને હૃદયપૂર્વક ટેકો આપશે અને બીરદાવશે. ۞ Disclaimer : This blog is not for any commercial purposes. The entries posted on this blog are purely with the intention of sharing personal interest in gujarati literature/sahitya without any intention of direct or indirect commercial gain. Locations of visitors to this page


"બેઠક" Bethak

વાંચન દ્વારા સર્જન -બેઠક

શબ્દોને પાલવડે

સ્વરચનાઓનો સંચય મારા શબ્દોના પાલવમાં

વિનોદીની..

મારી કવિતાઓ અને રચનાઓ નો બ્લોગ.. વિનોદીની

ધર્મધ્યાન

અલ્પમતિ વિજય શાહની ધર્મવાતો, ધર્મ સમજણ અને ધર્મ ધ્યાન્..

Banshari Banine

Krishna Bhajans and other poetry

રાજુલનું મનોજગત

“Languages create relation and understanding”

Kalyanshah

Ahmedabad based photographer. Owner at Pixel Planet.

વિજયનુ ચિંતન જગત

મને ગમતી વાતો અને મારી સર્જન પ્રવૃતિઓ...

મારુ વિચાર વિશ્વ

મારી આંખથી આકાશ કદી જોજે.....

સહિયારું સર્જન - ગદ્ય

એકથી વધુ લેખકો દ્વારા થતાં લઘુ નવલકથા કે લઘુકથા જેવાં સહિયારા ગદ્ય સર્જનનો પ્રથમ બ્લોગ!