Posts filed under ‘મારું ભાવજગત’

”૨૦૦૯ના ( ૪૧ ) આલેખનો ની યાદી”

 

રાજુલ શાહ
 
વ્હાલા સગાઓ-સબંધીઓ-મિત્રો-તથા ગ્રુપના સભ્યો.
આપ સૌનો ખૂબ ખૂબ આભાર.
 
મને  જણાવતા ખૂબજ આનંદ થાય છે કે આપના સહકાર થી મારા બ્લોગના ફક્ત સાત માસ ના ગાળા માં ૭૦ આલેખનોના ૫૯ દેશોમા ૧૩૦૦૦ હજાર વાચકો તથા ૩૦૦ કોમેન્ટસ છે.
 
ફીલ્મ રીવ્યુ સિવાય ના મારા આલેખનો ની યાદી આ સાથે લીંન્ક મોકલેલ છે.ખાસ જે વાંચકોએ ન વાંચ્યા હોય તેમના માટે છે,

૭૦ આલેખનો મારા વર્ડપ્રેસ ના બ્લોગ પર

આપ સૌનો ખૂબ ખૂબ આભાર.

૦૬/૦૬/૨૦૦૯ થી ૩૧/૧૨/૨૦૦૯

……………………………………………………………………………………

 

– “માઁ” –
………………………………………………………………..
https://rajul54.wordpress.com/2009/06/06/mummyji/
– મમ્મીજી –
……………………………………………………………………….
https://rajul54.wordpress.com/2009/06/18/baa/
” બા “
………………………………………………………………………..
https://rajul54.wordpress.com/2009/07/06/daima/
” દાઈમા ”
…………………………………………………………………………….
https://rajul54.wordpress.com/2009/07/24/ba-ni-smruti/
” બા ની સ્મૃતિ ”
……………………………………………………………………………..
https://rajul54.wordpress.com/2009/08/19/baalakani-svatnatrta/
”બાળકની સ્વતંત્રતા”
…………………………………………………………………………………
https://rajul54.wordpress.com/2009/08/20/aitihasik-nagri-champaner/
”ઐતિહાસિક નગરી ચાંપાનેર”-(Unesco World Heritage Site)
…………………………………………………………………………………………
https://rajul54.wordpress.com/2009/08/24/michamidukdam/

-MICHHAMIDUKDAM-

…………………………………………………………………………………………………

https://rajul54.wordpress.com/2009/08/25/pitrudevo-bhav/
” પિત્રુદેવો ભવ”
…………………………………………………………………………………………
https://rajul54.wordpress.com/2009/09/01/ishwar-ni-khoj/
” ઇશ્વરની ખોજ”
………………………………………………………………………………………..
https://rajul54.wordpress.com/2009/09/05/vaat/
” વાત- અડધા ભરેલા પાણીના પ્યાલાની ”
…………………………………………………………………………………………..
https://rajul54.wordpress.com/2009/09/17/navratri-suru/
”નવરાત્રિ શરુ થવા આડે એક દિવસ બાકી છે”
…………………………………………………………………………………………
https://rajul54.wordpress.com/2009/09/20/mrutyu-nu-geet/
”મ્રુત્યુ નુ ગીત”
……………………………………………………………………………………….
https://rajul54.wordpress.com/2009/09/21/man-re-tu-kahe-krodh-kare/
”મન રે……તુ કાહે ક્રોધ કરે”
…………………………………………………………………………………………….
https://rajul54.wordpress.com/2009/09/22/re-pankhida-sukhthi-rhejo/
”રે પંખીડા સુખથી રહેજો….”
……………………………………………………………………………………………..
https://rajul54.wordpress.com/2009/10/02/ghandhiji-obama/
”ગાંધીજી ના વિચારો તેમજ કાર્યો થી પ્રભાવિત બરાક ઓબામાની શબ્દાજંલિ”
…………………………………………………………………………………………………..
https://rajul54.wordpress.com/2009/10/05/kumbhalgadh/
”ચંદ્રના અજવાળામાં નહાતો કુંભલગઢ”
……………………………………………………………………………………………………..
https://rajul54.wordpress.com/2009/11/01/sukh-ni-anubhuti/
” સુખ-સ્વાનુભૂતિ ”
……………………………………………………………………………………………….
https://rajul54.wordpress.com/2009/10/18/happy-new-year/

Happy New Year.

………………………………………………………………………………………………

https://rajul54.wordpress.com/2009/11/03/rankpur-tirth/
” ઉત્ક્રુષ્ટ સ્થાપત્યનો નમૂનો રાણકપુર તીર્થ ”
……………………………………………………………………………………………….
https://rajul54.wordpress.com/2009/11/06/barkhdi/

શું કહે છે ગુજરાતી બારખડી! જરુર વાંચજો.

…………………………………………………………………………………………………..

https://rajul54.wordpress.com/2009/11/15/dhrma-ane-vigyan/

”ધર્મ અને વિજ્ઞાન”

…………………………………………………………………………………………..

https://rajul54.wordpress.com/2009/11/17/rational/

”રૅશનલ વિચારોનો આમ જ પ્રસાર–પ્રચાર ”

…………………………………………………………………………………………………

https://rajul54.wordpress.com/2009/12/01/kalikund/

”શ્રી કલીકુંડ તીર્થ”- ધોળકા-

…………………………………………………………………………………………………..
https://rajul54.wordpress.com/2009/11/30/share-bazar/

”શેર બજાર”

…………………………………………………………………………………………………

https://rajul54.wordpress.com/2009/12/02/aadrsh-ahmedabad/
આદર્શ અમદાવાદ માટે સંકલ્પબધ્ધ ‘પરિવાર’
……………………………………………………………………………………..
https://rajul54.wordpress.com/2009/12/04/mitrataa/

”મિત્રતા ને ભૂલી ના જતા”

…………………………………………………………………………………………………

https://rajul54.wordpress.com/2009/12/03/alphabate-medical-bhashamaa/

”આલ્ફાબેટ મેડીકલ ભાષામાં”

…………………………………………………………………………………………………..

https://rajul54.wordpress.com/2009/12/16/ahankaar/
” અહંકાર ”
……………………………………………………………………………………….
https://rajul54.wordpress.com/2009/12/17/hindi-cinema/

”હિન્દી સિનેમાનો ઇતિહાસ”

………………………………………………………………………………………

”સુવાક્યો”

…………………………………………………………………………………………..

” અલબેલું લંડન ”

………………………………………………………………………………………….

– Merry Christmas and a Happy New Year –

…………………………………………………………………………………………

” જેકસન બ્રાઉનની કલમે લખાયેલી વાતો ”

………………………………………………………………………………………………….

”કલા વાર્તા”

…………………………………………………………..

”શબ્દોને પાલવડે ”

…………………………………………………………………………………

” ફેશન શો ”

…………………………………………………………………………………..

” લંડનના વિખ્યાત લેન્ડમાર્ક ”

…………………………………………………………………………………………..

https://rajul54.wordpress.com/2009/12/28/10gujarati-natako/

”૧૦ ગુજરાતી નાટકો”

…………………………………………………………………………………………………

”મુદ્રાસ”

………………………………………………………………………………………………………..

https://rajul54.wordpress.com/2009/12/30/2009-film-reviews-ni-yadi/

”૨૦૦૯ના ફિલ્મ રીવ્યુસ ની યાદી”

…………………………………………………………………………………………………………

Ms Rajul Shah.
http://www.linkedin.com/in/rajulshah
http://www.rajul54.wordpress.com
5, Swati Society,Navrangpura,Ahmedabad.(Guj) INDIA.
Cell:09924010199 Phone:91 79 26440438.

December 31, 2009 at 5:04 pm 2 comments

” વાત- અડધા ભરેલા પાણીના પ્યાલાની ”

preetam_share

માનસ-માનસી ને અમેરીકા સ્થાયી થયે વર્ષોના વ્હાણાં વીતી ગયા છે.પણ અમેરીકન હવા એમને હજુ લાગી નથી. પિતાના અવસાન પછી માનસના માતા જયાબેન અહીં એકલા પડયા.જયાબેને અહીં એકલા રહેવાના બદલે અમેરીકા પુત્ર-પુત્રવધુ સાથે રહેવાનું પસંદ કર્યુ. એ વાતને પણ વર્ષો વીતી ગયા. થોડાક સમય પહેલાં જયાબેન-માનસ-માનસી અમદાવાદ સગા-સ્નેહીઓને મળવા આવ્યા ત્યારે જયાબેનના હ્રદયનો છલોછલો સંતોષ વાતો અને વદન પર છલકાતો હતો. ટી.વી પર ટોક શો આપતી માનસીએ પોતાની પ્રવ્રુતિની સાથે બાળકો અને જયાબેનને પણ એટ્લા જ સાચવી લીધા છે.

વાત ઘણી નાની છે પણ આ પ્રસંગની પાછળ પાછળ ઘણી બીજી પણ વાતો માનસ-પટ પર આવે છે. તનય-બીનાનો પરિવાર અમેરીકામાં સ્થિર થયાને દાયકા ઉપર સમય વીતી ગયો છે .બે નાનકી દિકરીઓ સાથેના સુખી પરિવારમાં આજે પણ તેમનાં ૮૫ વર્ષની ઉંમરે પહોંચેલા માતા-પિતા માટેની લાગણીઓ અને ઝંખના યથાવત છે.જયાબેન કરતાં વાત અહીં જરા જુદી છે.શ્યામલભાઇ-ઇન્દીરાબેન ભારતમાં છે.તનયના ભણતર દરમ્યાન માતા-પિતાએ ઉચ્ચ-ભણતર-સફળ કારર્કીદી માટે આંખોમાં સોનેરી સ્વપ્નાં આંજયા હતાં.એ સ્વપ્ન સાકાર કરવા તનયના મનમાં સ્વપ્ન મહેલ રચવા માંડયો.પણ એ કોઇ શેખચલ્લીનો કિલ્લો નહતો.એના પાયા પ્રેમ એકબીજા માટે ના -વિશ્વાસના હતા.આજે એ પાયા ઉપર બંને પરિવાર વચ્ચે લાગણીનો મજબૂત સેતુ છે.તનય-બીનાની દિકરીઓ માટે દાદા-દાદી ” ધેટ ઓલ્ડ મેન- લેડી ” નથી પણ પરિકથામાંથી ઉતરી આવેલા દેવદૂત છે.જેમના આવવાથી બંને દિકરીઓની સુષ્ટિમાં અનેરા રંગો ઉમેરાય છે.તનય-બિના શ્યાલભાઇ- ઇન્દીરાબેનને હથેલીને છાંયે રાખે છે.અવારનવાર અમેરીકા જતા માતા-પિતા જ્યારે ભારત પાછા આવે ત્યારે તનય-બિના ના ઘરમાં ખાલીપો સર્જાય છે.અને રોજ દિકરીઓ સમેત ચારેયના એક સૂર એવા અનેક ઇ-મેઇલ કે ફોન અહી દાદા-દાદીને મળે છે. જેમાં શ્યામલભાઇ-ઇન્દીરાબેન માટેનો અપાર સ્નેહ જ હોય છે. દાદા-દાદીના પરિવારમાં તનય સિવાય પણ બીજી દીકરી-દોહીત્રી પણ અમેરિકા વસે છે. જેમના ઘરમાં શ્યામલભાઇ-ઇન્દીરાબેનના જવાથી ઉત્સવનું વાતાવરણ સર્જાય છે.

અનિલભાઇ સિટિઝન હતા. ખુબ સફળ રીતે ડૉકટર તરીકે સ્થીર હતા , પરંતુ ટીન એજમાં પહોંચેલા પુત્ર-પુત્રીને ભારતિય વાતાવરણ અને સંસ્કાર મળે દાદા-દાદીની છાયામાં રહેવા મળે તે માટે અનિલભાઇ -મીરાબહેન બધુ જ સમેટીને ભારત પાછા આવી ગયા.

વાત છે અડધા ભરેલા પાણીના પ્યાલાની- આજ સુધી સંતાનોથી તરછોડાયેલા અસંતુષ્ટ વડીલોની વ્યથાની ઘણી વાતો થઈ અને એ પણ એટલી જ સાચી હકિકત છે. જેના લીધે વ્રુધ્ધાશ્રમો ઉભરાય છે.દરેક ખાટલે દારૂણ વ્યથાથી ભરેલી વાતો હોય છે.કબુલ છે-એ પણ એક કારમું સત્ય જ છે .પણ એની સામે જયાબેન ,શ્યામલભાઇ-ઇન્દીરાબેન અને તેમના જેવા બીજા ઘણા પણ છે.જેમની વાતોમાં આંખ અને હ્રદયમાં પુત્ર-પત્રવધુના પરિવાર માટેના ઇન્દ્રધનુષી રંગો હજુ ઝાંખા પડ્યા નથી.એટલું જ નહી પણ એ રંગોમાં સાત રંગ સિવાય ના લાગણીના રંગો પણ ઉમેરાય છે.

વર્ષોથી વડીલો માટેની ઉપેક્ષાની ઘણી વાતો સાંભળી. પણ જરા તટ્સ્થ રીતે બીજી ઉજળી -જમા બાજુ જોઇએ તો મનને હાંશ પણ થાય છે.કેટલાક “બાગબાન-ગ્રસ્ત” મા-બાપ યુવા પેઢીની ફરિયાદો લઈને આવ્યા છે.પણ સાથે સાથે એક બીજા માટે સ્નેહથી સિંચાયેલા પરિવારો પણ છે જ

રાજ, પાર્થ, નિલેશ,સંજય એવા તો કેટલાય નામો છે કે જે હજુ આજે પણ માબાપ,ભાઇ-ભાઇ,ભાઇ-બહેન સંબંધોન એટલું જ માન આપે છે.માત્ર દિકરા જ શા માટે ”દિકરી વ્હાલનો દરિયો” વાતને સાર્થક કરતી મિતાલી ,બિનોલી જેવી દિકરીઓ પણ છે જે દિકરા કરતા જરાય ઉણી નથી ઉતરતી.

વાત છે સમય અને સંજોગથી છુટા પડયા પછી પણ માતા-પિતા સાથે જોડાયેલા રહેતા સંતાનોની..

કોઇ કહે છે કે પૈસો છે ત્યાંવળી ક્યાં પ્રોબ્લેમ જ છે? સાવ એવું પણ નથી.પૈસો અને પ્રેમ એ કંઇ એકબીજાના પર્યાય નથી.

દિકરાની કાર્ર્કીદી પાછળ ખાલી થઇ ગયેલા દિનેશભાઇ-જયશ્રીબેન માટે સાચા અર્થમાં કહીએ તો દિકરાએ પેટે પાટા બાંધીને સાથ આપ્યો છે.અમેરીકામાં રહેતા હોય ગાડી તો લેવી જ પડે એવું જ માનતા હોય.પણ કેટ્લાય વર્ષો સુધી માતા-પિતાની સગવડ આપવા માટે નિરજે ગાડી વગર પોતે અગવડ વેઢી છે.તો માતા-પિતાની તકલીફો જોઇને પરદેશ વસેલા કુણાલ આજે એરલાઇન્સ માં ઉચ્ચ હોદ્દો ધરાવે છે. એના લીધે આજે અહીં-તહીં ઉડાઉડ કરવી સરળ છે ત્યારે કુણાલે માતા-પિતા માટે દુનિયા મુઠ્ઠીમાં વસાવી છે.

રાજ-મિતાલી બંને ભાઇબહેન અને તેમના માતા-પિતા બધાય દુનિયાના સાવ જ જુદા-ત્રણે અલગ દેશોમાં છે પણ જ્યારે ત્રિકોણના ત્રણ ખૂણા ભેગા થાય ત્યારે સમગ્ર બ્રહ્માંડ ત્યા આવી ને વસે છે.

વાત છે વાત- અડધા ભરેલા પાણીના પ્યાલાની -,વાત છે સમાજના બંને પાસાને તટસ્થ રીતે જોવાની, -વાત છે સંજોગવશાત સમય પ્રસાર કરવાની,- વાત છે માતા-પિતા સાથે સંકળાયેલા સંતાનોની, વાત છે એવા ”બાગબાન” ની જેમના સંસારમાં હજુ આજે પણ સંતાનોના સ્નેહની જેની સૌરભ થી એમની સંસારવાડી તરબતર છે. આ બધા માટે માતા-પિતા એક માત્ર જવાબદારી નથી . માતા-પિતા ભગવાને આપેલા આશીર્વાદ છે.

કોઇ ને થશે કે ”ડુંગરા દુરથી તો રળિયામણાં જ હોય ને? પરદેશ વસતા પરિવારોના માતા-પિતા નળ સરોવરનાં પંખીઓની જેમ વર્ષે એક વાર આવતા કે જતા હોય તો સોજ્જો સોજ્જો પ્રેમ રહે પણ જરાક આજુબાજુ ઉધાડી આંખે-ખુલ્લા મનથી જોઇએ તો અહીં પણ કેટ્લાય પરિવારો પેઢી બદલાયા છતાં એક છત નીચે એટલાજ પ્રેમ-આદરથી રહેતા હોય છે. પતિના અવસાન બાદ ઘણો સંઘર્ષ વેઠીને લલિતાબા એ પરિવારને સંભાળ્યો.આજ્ર આ પરિવારમાં લલિતાબા નું સ્થાન મોભો તેમના અવસાન બાદ પણ રાજમાતા જેવો જ અક્બંધ છે.

ગણાયાં ગાઠયાં વ્રુધ્ધાશ્રમો છે તો સામે ગણ્યા ગણાય નહીં વિણ્યાં વિણાય નહીં એવા ઘર,પરિવારો પણ છે.જ્યાં પરિવારોમાં હજુ પણ સુંદર સમન્વય છે એકબીજા માટે સમજણ અને સ્નેહ છે. એમ જોવા જઈએ તો જેટલા વ્રુધ્ધાશ્રમો છે એટલા અનાથાશ્રમો પણ ક્યાં નથી? પણ વાત અહીં નથી-નથી ની કરવી નથી પણ જે છે તેની કરવી છે. વાત અડધા ભરેલા પ્યાલાની કરવી છે.

કાલ્પનિક નામો પણ-  સત્ય હકિકત

images

September 5, 2009 at 8:01 am 3 comments

” પિત્રુદેવો ભવ”

AMTJAE

એક દીવસ ની વાત છે એક યુવતી તેના પિતા ને વ્હીલચેર માં બેસાડી ને ખુબ જતન થી શોપિંગ મોલમાં ફેરવી અને અત્યંત સલુકાઇથી તેમને જે જોઇએ તે અપાવતી હતી. અહો આશ્ચર્યમ..ભારે નવાઇ-ભારે કૌતુક ની વાત -કારણકે આ ઘટના ભારત ની નહી પણ અમેરીકા ની ધરતી પર ઘટી રહી હતી. અને તે ઘટના નુ મૂળ હતુ “ફાધર્સ ડે”. યસ જુન મહીના ના ત્રીજા રવીવારે આવતા આ દીવસે ઠેર-ઠેર આવા લાગણીસભર દ્રશ્યો જોવા મળે.પણ સાથે એક વાત પણ નક્કી કે દીવસ આથમતા આ યુવતી કે તેના જેવા બીજા કેટલાય તેની ઉંમર  ના બીજા તમામ લોકો તેમના પિતા ની કોઇ સીનીયર સીટિઝન હોમ માં મુકી આવવાના.અને ખબર નહી ફરી ક્યારે તેના પિતા ને જોવા જવાના? તેમના માટે આ એક દીવસ છે જ્યારે પિતા તરફ ની લાગણી કહો કે જે તે ઉછેર માટે આભારની અભિવ્યક્તિ. આ સંબંધ નુ માન સન્માન કરવાનો દીવસ -આ સંબંધ પ્રત્યેની લાગણીની અભિવ્યક્તિનો ઉત્સવ એટલે પાશ્ચાત્ય પ્રણાલી પ્રમાણે “ફાધર્સ ડે “.

પણ તે સંસ્ક્રુતિના બીજા છેવાડે જ્યાં ” પિત્રુદેવો ભવ”ની ભાવના છે તેવા પરિવારોમાં તો પિતા પરિવારની ધરોહર છે જેના થકી પરિવારનું માળખુ ટટ્ટાર છે.આપણા બાળકો માટે પિતા તેની જિંદગીનો રોલ મોડેલ છે.પિતાની ક્યારેક બોલકી તો ક્યારેક મૌન-ક્યારેક શારીરિક  તો ક્યારેક લાગણીસભર હાજરી બાળક માટે સલામતી , હુંફ, અને સદ્ધરતા આપનારી બની જાય.
ક્યારેક સામાન્ય પરિવારોમાં બને છે તેમ પિતાની ઘરમાં ઓછી હાજરીમાં જ બાળક પરિપક્વ બની જાય.. અદાંજીત સમય પ્રમાણે માતા કરતા પિતાએ બાળક માટે ફાળવેલો સમય આંગળીના વેઢે ગણી શકાય પરંતુ તેને ખબર છે કે તેની જરૂર બાળક્ને ક્યારે છે? પિતા બાળક નો શ્રેષ્ઠ મિત્ર પણ છે. બાળક ના ફતેહમાં તેનુ ગૌરવ પણ છે અને મુશ્કેલીઓ માં માર્ગદર્શન પણ. બાળપણમાં ભલે માતાનું અનુકરણ કરી ઢીંગલા-ઢીંગલીઓ રમતી બાળકી માતાની નજીક હોવા છતાં પરણવાની ઉંમરે પહોંચે ત્યારે જાણે-અજાણે પતિમાં જેની છાયા શોધે તેનું નામ પિતા.

images

સાવ ચાર વર્ષની ઉંમરે નિર્દોષતાથી શર્ટ-હાફ પેન્ટ અને એ હાફ પેન્ટમાંથી પણ લટકીને બહાર દેખાઇ આવતી ટાઇ પહેરીને, સ્કુલબેગમાં જે હાથ આવે તે ઠાંસો-ઠાંસ ભરીને ટ્રાઇસીકલ પર લટકાવી મગરૂર બની ઓફીસે જવાની અદામાં ઘુમતુ બાળક જેનું અનુકરણ કરે તેનુ નામ પિતા.  પિતાનો લગાવ-પ્રભાવ-અનુરાગ બાળક સાથેના સંબંધનો પાયો છે.

આપણા પ્રણાલીગત મનને વિચાર આવશે કે “જેનો મહિમા કરવા માટે આખુ આયખું ઓછુ પડે તેવા પિતા પ્રત્યે લાગણી દર્શાવવા માટે એક જ દીવસ??  જવાબ જો હ્રદય આપશે તો એમ કહેશે કે” ઘરમાં સદાય રિધ્ધિ-સિધ્ધિ-સુખ- સમ્રુધ્ધિ માટે અવિરત અભ્યર્થના કરીએ છીએ પણ તેના માટે દિવડા તો દિવાળીમાં જ પ્રગટાવીએ છીએને???

August 25, 2009 at 6:17 pm 5 comments

” બા “

Shardaba

શારદાબા

મમતા-વાત્સલ્યનું જીવંત નામ શારદાબા ગૌરવર્ણા ચહેરા પર ગુલાબી ઝાંય અને લલાટે લાલ ચટાક ચાંલ્લો વાત્સલ્યર્મૂતિની વ્યાખ્યા આટલેથી ના અટકતા અનંત સુધી વિસ્તરી.
આજથી લગભગ ૫૧ વર્ષ પહેલા અમારા પરિવારમાં અંગનું આગમન થયુ. લગભગ પાંચ દાયકા પહેલા જયારે સ્ત્રીઓ ભાગ્યેજ ઘર સંભાળવા સિવાય બીજુ કંઇ કરતી ત્યારે મારી મમ્મીએ દર્દીઓને સંભાવ્યા. ડૉકટર માતાનું સૌથી પહેલું સંતાન – મારા જન્મ વખતે અમારી તથા ઘરની સાર-સંભાળ માટે શારદાબહેનનું આગમન થયું. તે વખતે તો તે માત્ર શારદાબહેન હતા. પણ એમણે જે પ્રેમથી મારી અને અમારા પરિવારની સંભાળ લઇ મારી મમ્મી-પપ્પાને તદ્દન નિશ્ચત કર્યા ત્યાર્થી એ શારદાબાનું પ્રેમભર્યુ બિરૂદ પામી ચૂકયા હતા. મારા જન્મ બાદ મારી બીજી બે બહેનોના જન્મ સુધીમાં તો એમનું આ સ્વરૂપ વિશાળતા લઇ ચૂકયુ હતું. એમની આ વિશાળતા માં અમે ત્રણે બહેનો કયારે બાળપણ વિતાવી કિશારાવસ્થામાં પ્રવેશી એની અમને જ નહી મારા મમ્મી-પપ્પાને પણ કદાચ નહી ખબર પડી હોય. પણ આ વાત્સલ્યર્મૂતિને હજી કંઇક ખૂટતું હતું. ૧૧ વર્ષના વહાણાં વહી ચૂકયા હતા. રાખડી  બાંધવા આતુર એવા અમારા હાથને ભાઇની ખોટ જેટલી સાલતી. એથી કંઇ વધારે મારા મમ્મી-પપ્પા કે શારદાબાને લાગતી. અને અંતે અમારી સહિયારી પ્રાર્થના જાણે ભગવાનને પહાચી-ત્રણ બહેનોના પરિવારમાં ભાઇના જન્મથી અમારો પરિવાર સંપૂર્ણ થયો.
અને શારદાબા બા મટીને યશોદા બની ગયા. જે નિર્વ્યાજ પ્રેમથી યશોદાએ કૃષ્ણના લાલન-પાલન કર્યા એવા અદ્કેરા પ્રેમથી આ યશોદા એ એમના કૃષ્ણના લાલન-પાલન કર્યા. કાનુડાના તોફાનોથી વાજ આવી કયારેક યશોદાએ એમને પાશથી બાંધી – ખાંડણીયા સાથે બાંધી દીધાનું સાંભળ્યુ છે પણ અમારી યશોદાને મન તો એનો કાનુડો અને તોફાન ? ? અને ભુલ ? કરે જ નહી ને ! આજે પણ જયારે-જયારે કૃષ્ણ-યશોદાનો ઊલ્લેખ વાંચુ-સાંભળુ ને મન સાથે શારદાબાની પ્રેમાળ છબી ઊપસી આવે. એક બાજુ બ્રહ્માંડ અને બીજી બાજુ એકલો અમારો ભાઇ, પણ યશોદાનો પ્રેમ વ્હચાવાને બદલે વધતો આવ્યો. વિતેલા વર્ષોમાં લગ્નની ઊંમરે પહાચેલી ત્રણેય બહેનોને એક પછી એક વળાવી. દિકરીઓ વળાવતા પરિવારમાં ખાલીપો સર્જાવાના બદલે અમારો પરિવાર કંઇક વધુ વિસ્તર્યો બહોળો બન્યો. દિકરીઓ ને વળાવીને દિકરાઓ અમારા પરિવારમાં ઊમેરાયા.
બહારથી આવનાર વ્યકિત કયારેય સમજી ના શકી કે આ કોના બા છે ? અમારા ચારે ભાઇ-બહેનોના ? મારી મમ્મીના ? મારા પપ્પાના ? અમારા માટે તો આ બધુ ગૌણ હતુ. મહત્વનો હતો એક તાંતણે બંધાયેલો અમારો પરિવાર. અમારા સંતાનોના જન્મ પચી તો મમ્મી-પપ્પા નાના-નાની બને પણ શારદા બા ? એ શારદા બા મટી માત્ર બા બની રહ્યા. વહાલની વ્યાપ વિસ્તરતો ચાલ્યો.
હ્ય્દયના અમી આંખ માં જ નહી પણ આંગળીના ટેરવે વસ્યા હતા. અમને શું ભાવશે. અમે શું ખાઇશું એની પણ અમારા કરતાં બા ને વધારે ખબર. બાની રસોઇનો સ્વાદ સોડમ તો હજૂય ભુલાયો નથી.
વ્હાલના વર્ષો વિતતા આવ્યા કયાંય કોઇ ઊણપ નહી. પણ બા ના પ્રેમથી માધુરી મનહ્ય્દયથી વધીને શરીરમાં વ્યાપી. ડાયાબીટીસ તો જ થાય ને ? નહતર નખ માં ય રોગ નહોતો ને આ અચાનક ડાયાબીટીસ કયાંથી ? પણ બા ને પોતાને પોતાની તો કોઇ તકલીફ લાગી જ નહોતી.
નિર્વ્યાજ પ્રેમની સામે કયારેય જો કોઇ અપેક્ષા હોય તે એક જ માત્ર બા ને પોતાની અંતિમયાત્રા એના ચારે છોકરાઓને એટલે કે અમે ત્રણ બહેનો અને ભાઇના ખભે ચઢીને ચાલવી હતી. દિકરી અગ્નિદાહ આપે તે તો હવેની વાત થઇ પણ આજથી વીસ વર્ષ પહેલા દિકરીઓના ખાંધે ચઢવાની વાત તો બા જ કરે. એવું નહોતું કે એમને પોતાના સગા-વ્હાલા નહોતા પોતાના સગા તો હતા પણ વ્હાલા તો અમે જ – સગાઓ એ એમની એ ઇચ્છા પણ સ્વીકારી લીધી. અને ગંગાજળ કે અંતિમ સંસ્કાર તો ભાઇ જન્મ્યો ત્યારથી જ બા એ એના માટે નિશ્ચિત કરી દીધા હતા. અને દોણી પકડવા મારો દિકરો તો હતો જ.- પાંચ વર્ષની ઉંમરે દોણી કોને કહેવાય એની એને ખબર નહી પણ બા ને વિદાય આપવા માટે રસ્તો બતાવવો પડે એવું કંઇક માની લીધુ હશે. અમારા માટે તો બા ના અઢળક સંસ્મરણો હતા પણ એ નાનકડા બાળકે – એ દોહિત્રએ પોતાની રીતે બા ની યાદ સાચવી લીધી – બા એ આપેલા કાલુના ફૂલમાંથી ઝાડ વાવી દીધુ – જાણે ઝાડ જેમ ફાલશે તેમ ફાલશે તેમ બા ની છાયા પણ અનુભવાશે – વળી બા ના અસલાલમાંથી એક બાની હ્ય્દયની સુંવાળપ જેવો સુંવાળો સાડલો કાઢી પોતાના ખજાનામાં મૂકી બા ની યાદને ચિરસ્મરણીય બનાવી.
પણ અમારા માટે તો બા માત્ર યાદ કયાં છે ?
“અમારાથી અલગ થાય તો અમે યાદ પણ હવે કરીએ – મનમાં તો દિવસ રાત તું જ છલકાયા કરે છે”

(સત્યઘટના પર આધારિત)

June 18, 2009 at 10:34 am 17 comments

– મમ્મીજી –

Subhadraben - Rajul

સુભદ્રાબેન – રાજુલ

એક સુંદર નાની પુસ્તીકા હાથમાં આવી – “માતા વાત્સ્લ્યની વહેતી સરીતા” – ‘મા’ શબ્દ સમસ્ત સંસારના વાત્સ્લ્યથી સભર છે. ધરતી પર જો મા ન હોત તો આપણે બધા વાત્સ્લ્યનું રૂપ શું હોઇ શકે તે સમજી શકયા જ ન હોત. સાવ સ્વાભાવિક લાગે તેવી માની મમતા તો સર્વવ્યાપી છે પણ માતાની આ વાત્સ્લ્યર્મૂતિમાં કયારેય કોઇએ પોતાની સાસુને ગોઠવવાની કલ્પના સુધ્ધાં પણ કરી હશે ?   ‘મધર્સ ડે’ ના આ અવસર ઊપર આજે મારે એવી વાત્સ્લ્યર્મૂતિ મા સમી અને જેના માટે સાસુમા શબ્દ પણ વિચારતો જોજનો દૂરની વાત લાગે તેવા માતાસમાન સાસુમાની વાત કરવી છે.

જીંદગીના કેટલાય એવા અવસરો આવ્યા હશે કે જયારે મને અમારા મમ્મીજીનો સતત સાથે અને હૂંફ મળી છે. મા સાથે શેર કરી શકાય તેવી તમામ વાતો મ તેમની સાથેઆપ લે કરી છે. મારા દરેક કાર્યોની સરળતા પાછળ તેમનો હંમેશા સાથ રહ્યો છે. આર્થરાઇટીઝ પ્રોબ્લેમના લીધે ખુદ તો ડગુમગુ ચાલે છે પણ અમારી સાથે – અમારા સપોર્ટમાં હંમેશા તેમના કદમ ઊપડ્યા છે કારણ કે વાત ત્યાં શારિરીક સધ્ધરતાની નથી ત્યાં વાત છે વ્હાલની – મમતાની – પ્રેમની. અખૂટ પ્રેમની સરવાણી સદાય વહેતી તેમના તરફથી મ અનુભવી છે.

વાત છે ગયા વર્ષની. લગભગ ૬ મહિના ક્રોનીક પ્રોબ્લેમને લઇને હું હેરાન થઇ હતી. અવારનવાર કંઇક નવા જ – કંઇક જુદા પ્રોબ્લેમોમાં અટવાયા કરતી હતી. લાઇફ સેવગ ડ્રગ્સ લેવા જરૂરી હતા પરંતુ તેના લીધે બીજી અનેક સાઇડ ઇફેકટ થયા કરતી અને પરિણામે અવારનવાર મેડીકલ ટેસ્ટમાંથી પસાર થવું પડતું હતું. મેડીકલ રિપોર્ટ કરાવતી વખતે કંઇક ન કલ્પ્યા હોય તેવા ભય ઊભા થતા હોય તેવું પણ બનતું. એ વખતે મારી દરેક તકલીફોમાં એમની આંખમાં આંસુ મ જોયા છે. મારી પીડા – મારી વેદના એમણે અનુભવી છે. જન્મે અને કર્મે જૈન અમારા સુભદ્રા બા એ ધર્મને બરાબર આત્મસાત કર્યો છે. માનવીય સંબંધોને એમની સમજણથી ઊજાગર કર્યા છે. સામાન્ય રીતે કોઇપણ ર્ધામિક વિધી કરતા હોય ત્યારે મૌન રહેવું અને વિધિ પુરી ન થાય ત્યાં સુધી એક જ સ્થળે બેસવું એવો હંમેશનો એમનો નિયમ. આમ પણ જૈનાની ર્ધામિક ક્રિયા વખતે વચ્ચેથી ઊભા પણ ન થવાય. એવા એક દિવસે મારે સોનોગ્રાફી કરાવવાની હતી. અને જો સોનોગ્રાફીમાં કંઇક વાંધાજનક લાગે તો બાયોપ્સીનો  સંભવિત ખતરો સામે ઊભો હતો. સોનોગ્રાફી કરાવીને હું ઘરે પહાચી ત્યારે અધુરી સામાયિકે મારા માટે બહાર ધસી આવેલા મારા એ સુભદ્રા બાને હું કઇ રીતે સાસુમા તરીકે ઓળખાવી જ શકું ? આજે ૩૫ વર્ષના લગ્નજીવન દરમ્યાન કયારેય મારા મન-વચન કે કર્મથી પણ એમના માટે સાસુમાનો ભાવ ઊદ઼વ્યો નથી. મા – ક્ષમા અને પરમાત્મા એ ત્રણે શબ્દો એક જ ધારાની જેમ તેમનામાં બસ વહ્યા કરે છે.

Rajul - Radhikaરાધિકા -રાજુલ

આગળ વધીને આજે હું પણ એમની જેમ જ મારા દિકરાની પત્ની સાથે રહુ એ મારા માટે પણ એટલું જ સ્વભાવિક છે. દિકરી પ્રત્યે થતી લાગણી જો મારી રાધિકા માટે મારા મનમાં હોય તો જ હું મારી મિલી અને રાધિકાને એક સરખો પ્રેમ કરી શકું ને ? મિલી મારી દિકરી છે અને રાધિકા મારા દિકરાની પત્ની – પણ જો આ દિકરી અને દિકરાની પત્ની એ બે વચ્ચેનો ભેદ જ ન રહે તો ? લાગણીને સેતુ લંબાતો જાય એમાં જ સંબંધની શાન છે ને ?

મારી રાધિકા વસે છે તો પરદેશમાં. અને હંમેશા વાત મારે દિકરા જોડે નહ થતી હોય એટલી એની સાથે થાય છે. ‘મધર્સ ડે’ પરના આ જરા હટકે પણ અમને તો મા-દિકરી જેવા લાગતા સંબંધોને પ્રતિભાવ પણ અહ જ છે – હવે રાધિકાના શબ્દોમાં –

“સમાજના આ સ્વીકૃત ઢાંચામાં સાસુ-વહુના સંબંધો કાંટાળા-તણાવભર્યા જ હોય તેવું હું સાંભળતી જે હવે મને ખરેખર નવાઇભર્યું લાગે છે. ભગવાનના મને આશિર્વાદ છે કે મને આટલા પ્રેમાળ મમ્મી મળ્યા છે. મમ્મીજી મારી અંતરંગ સહેલી જેવા છે. હું મારી તમામ ખુશીના-દુઃખની લાગણી તેમની સાથે શેર કરી જ શકું છું.”

પરણ્યા પહેલાં મ સાસુમાની ચોક્કસ ફ્રેમ વિશે માનતા અને એમાંથી બહાર કયારેય ન આવનારા લોકોને જોયા છે પણ હું તેમની સાથે સહમત નથી. હું ખુબ ચાહુ છું અમારા મમ્મીજી ને. She is just so sweet, caring and loving.. એ મને પરિવારમાં એમની દિકરીની જેમ આવકારી છે, હું ખુબ ખુશ છું કે એ મને અમારા મિલીદીદીની જેમ જ ચાહે છે અને તેમના દિકરાની હું યોગ્ય પસંદ છું તેમ માને છે.

I have a wornderful, supportive mother-in law. It’s so sweet to see woman who raised my husband.અમે બંને જણા એમને એટલો પ્રેમ કરીએ છીએ કે તે કહેવા મારી પાસે શબ્દો નથી. અમને બંનેને તેમની આ સિધ્ધી માટે ગૌરવ છે. અમારા મમ્મીજી સાથેની અમારી આનંદથી ભરેલી પળો છે જે અમને બંનેને વારંવાર મમળાવવી ગમે છે.

હું ચોક્કસપણે માનું છું કે અમારા પરિવાર પર ભગવાનની ખુબ કૃપા છે. અમે બધા એકબીજા માટે અત્યંત પ્રેમ અને માનની લાગણીથી જોડાયેલા છીએ. હું જાણું છું દુનિયામાં પૈસાથી બધુ જ ખરીદાય છે સિવાય કે પ્રેમ.and for that i feel : richly blessed. મારા ઇન લાૅઝ સાથે સમય વિતાવવો એ મારા માટે હંમેશા આનંદની વાત હોય છે. હું હંમેશા તેમની ખોટ અનુભવું છું. (અહ એક આડ વાત – રાધિકા અને ઋષદ લંડન રહે છે. એની આ સ્માૃતિઓ જયારે જયારે એ અહ આવી છે ત્યારની અને અમે લંડન ગયા છે ત્યારની છે.)

રાધિકા વાત આગળ વધારતા કહે છે કે “અમારા મમ્મીજીએ મને જૈન ધર્મના કન્સેપ્ટ સમજાવ્યા છે. (રાધિકા મહારાષ્ટ્રીયન છે – જન્મે). મને જયારે જયારે કંઇપણ મૂંઝવણ થાય ત્યારે હું તેને મારી મમ્મીની જેમ જ અમારા મમ્મીજી સાથે શેર કરી શકું છું.”

હવે પાછી ફરું છું હું મારી વાત પર. તાળી એક હાથે તો ન જ વાગે ને ? જેમ મ વિચાર્યું હતું કે હું રાધિકાને મારી બીજી મિલી જ ગણીશ પણ એવો જ પ્રતિભાવ પણ રાધિકા તરફથી મને મળવો જોઇએ ને ? હું મારી જાતને ખરેખર ખુબ સદ્ભાગી માનું છું કે અમારા સુભદ્રા બા સાથેને જે લાગણીનો સંબંધ હતો તે વધુ વિસ્તૃત થઇને મારી રાધિકા સુધી પણ પહાચ્યો છે.

આવો જ એક બીજો સુંદર સંબંધ છે શ્વેતા અને ઊમાબેન મોદીનો. શ્વેતાના લગ્ન નાની ઉંમરે થયા. એટલે સ્વાભાવિક મેચ્યોરીટી ઓછી હોય. પરંતુ ઊમાબેને કયારેય શ્વેતાને બદલવા સુધ્ધા પ્રયત્ન નથી કર્યો. ઘરની પેટર્નમાં કયારેય શ્વેતાને ઢાળવાનો પ્રયત્ન નથી કર્યો. સામાન્ય ગુજરાતી પરિવારના રિવાજના બદલે શ્વેતાની ડિલીવરી પણ ઊમાબેને પોતે કરાવી. શ્વેતા એ દિવસો યાદ કરતાં કહે છે કે એ સમયમાં કદાચ મારી પોતાની મમ્મીએ પણ ન સાચવી હોત તેવી રીતે ઊમાબેને એનું જતન કર્યું હતું. સામે કયારેય એવી અપેક્ષ નથી રાખી કે શ્વેતા એમના માટે કંઇ કરે. શ્વેતા કહે છે કે હવે તે પોતે પણ ઊમાબેન જેવી જ બનવા માંગે છે.

શ્વેતા ઘરમાં નાના બાળકો માટે નર્સરી ચલાવે છે. એમાં પણ ઊમાબેનનો પુરેપુરો સપોર્ટ છે.‘She is back bone of Family’ શ્વેતા એવું ગૌરવથી કહે છે. ઘર હોય ત્યાં બે વાસણ પણ ખખડે. સુખ કે દુઃખ હંમેશા નથી રહેતા પણ તકલીફના સમયમાં જો બધા સમજણથી વર્તે તો ઘર-કુટુંબ સચવાઇ રહે છે. શ્વેતાના મતે આવી સમજણ ઊમાબેનમાં  છે. માટે આજે ૧૯ વર્ષે પણ તેના જીવનમાં આનંદ છે. ઊમાબેન સાથે હ્યદયના સંબંધ છે.

શ્વેતાના નર્સરી સમય દરમ્યાન જો મોડું થાય તો શ્વેતાની ભુખની પણ ચતા ઊમાબેનને થતી હોય, એવા સંબંધમાં સાસુ-વહુના બદલે મા-દિકરી જ શબ્દ શોભે ને ?

‘મધર્સ ડે’ ના દિવસે આવી કેટલીય માતાઓને અમારા જેવી દિકરીઓની સલામ.

(સત્યઘટના પર આધારિત)

June 6, 2009 at 2:02 pm 20 comments

– “માઁ” –

Dr Induben Nanavati

ડૉ. ઇન્દુબેન નાણાવટી

મા શબ્દ શિખવા માટે કયારેય કોઇ શાળામાં અભ્યાસ કર્યો સાંભળ્યો છે ? ગર્ભનાળથી જ મા સાથે જોડાયેલુ બાળક ગર્ભનાળથી છુટુ પડીને પણ કયારેય મા થી છુટ્યુ પડ્યુ સાંભળ્યું છે ? કહેવાય છે ને કે “God is not everywhere he created mother.” બાળકને જયારે અવતરવાનું હતું – ભગવાનથી વિખુટા પડીને પાૃથ્વીલોક પર જન્મ લેવાનો હશે ત્યારે તેને પણ મૂંઝવણ ઊભી થઇ હશે કે “હે પ્રભુ, તારી છાયા છોડીને હું જયારે બીજે જઇ રહ્યું છું ત્યારે ત્યાં મારું કોણ હશે ? ભગવાને જવાબ આપ્યો એક દેવદૂત તારી પ્રતિજ્ઞામાં છે અને એનું નામ છે – માં” અને બસ બાળક નિશ્ચત બની ગયું. આવી નિશ્ચતતા મ હંમેશા મારી મા – મારી મમ્મી પાસે અનુભવી છે. સાવ અગિયાર વર્ષની ઉંમરે પોતાની માતાને ગુમાવી બેઠેલી મારી મમ્મીને કદાચ એટલા માટે જ માતૃત્વનો એહસાસ ત્યારે જ અનુભવ્યો હશે. પરિણામે સદાય અમને તમામ દુન્યવી સુખ સગવડો આપવાની હંમેશા એને તત્પરતા રહી હતી. વ્યવસાયે ડોકટર એવી મારી મમ્મી

ડૉ. ઇન્દુબેન તરીકે પણ પેશન્ટોમાં એટલી જ કરૂણામયી-મમતામયી બની રહી હતી. જીંદગીના અમારા ચારે ભાઇ-બહેનોના કેટલાક વર્ષો એવા ગયા હશે કે રાત્રે મમ્મી દવાખાનેથી આવે ત્યારે અમે તો સુઇ ગયા હોઇએ પરંતુ એને વ્હાલસોયો હાથ જયારે અમને સવારમાં ઊઠાડવા માટે અમારા ચહેરા-મસ્તક પર ફરતો ત્યારે એની એ વ્યવસાયિક ગેરહાજરીનો રહ્યો સહ્યો વિચાર પણ કપૂરની માફક ઊડી જતો. એની અંતિમ પળો સુધી શરીરની અનેક કમજોરીઓ સાથે પણ  અમારી મમ્મી અમારા માટે મજબૂત આધાર હતી. વ્યવસાયે ડોકટર હોવાથી અમને જ નહીં પણ અમારા નજીકના પરિવારને પણ એની હાજરી માત્ર અડધુ દર્દ ઓછું કરવા કાફી છે. ‘મધર્સ ડે’ ના આ પાશ્ચાત્ય (કહેવાતા – તહેવારના દિવસે પણ અમારા માટે એક વાત ર્નિવિવાદ છે કે જયારે જયારે અમારી મમ્મી – અમારી મા એના બોખલા-દાંત વગરના મ્હોં સાથે હસી પડતી એ તમામ ક્ષણો અમારા માટે તો ‘હેપ્પી મધર્સ – ચાઇલ્ડ’ ડે) છે.

(સત્યઘટના પર આધારિત)

June 6, 2009 at 11:05 am 17 comments

Newer Posts


Blog Stats

  • 112,231 hits

rajul54@yahoo.com

Join 967 other followers

દેશ – વિદેશ ‘પ્રવાસ વર્ણન’

Posts filed under ‘પ્રવાસ વર્ણન’

ફિલ્મ રિવ્યુ –

Posts filed under ‘- film reviews -’ https://rajul54.wordpress.com/category/film-reviews/

Categories

“ગુજરાતી બ્લોગર્સ/બ્લોગ રીડર્સ ગ્રુપ”

"http://groups.google.co.in/group/gujblog" target="_blank">ગુજરાતી બ્લોગર્સ/બ્લોગ રીડર્સ ગ્રુપ

Flag counter

free counters

Calender

August 2019
M T W T F S S
« Jul    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Disclaimer:

© અહીં રજૂ કરેલ કૃતિઓના કોપીરાઇટ્સ-હક્કો જે તે રચનાકારના પોતાના છે. આ બ્લોગ પર અન્ય કવિઓની જે રચનાઓ પોસ્ટ કરી છે, એને લીધે જો કોઇના કોપીરાઇટનો ભંગ થયેલો કોઇને લાગે અને મને જાણ કરવામાં આવશે, તો તેને સત્વરે અહીંથી દૂર કરીશ. પણ મને આશા અને શ્રદ્ધા છે કે સૌ સર્જકો અને પ્રકાશકો તેમ જ તેમના વારસદારો ગુજરાતી ભાષાના પનોતા સંતાનોને માટે વિશ્વ-ગુર્જરી સમાજમાં સભાનતા કેળવવાના આ નિસ્વાર્થ પ્રયત્નોને હૃદયપૂર્વક ટેકો આપશે અને બીરદાવશે. ۞ Disclaimer : This blog is not for any commercial purposes. The entries posted on this blog are purely with the intention of sharing personal interest in gujarati literature/sahitya without any intention of direct or indirect commercial gain. Locations of visitors to this page


"બેઠક" Bethak

વાંચન દ્વારા સર્જન -બેઠક

શબ્દોને પાલવડે

સ્વરચનાઓનો સંચય મારા શબ્દોના પાલવમાં

વિનોદીની..

મારી કવિતાઓ અને રચનાઓ નો બ્લોગ.. વિનોદીની

ધર્મધ્યાન

અલ્પમતિ વિજય શાહની ધર્મવાતો, ધર્મ સમજણ અને ધર્મ ધ્યાન્..

Banshari Banine

Krishna Bhajans and other poetry

રાજુલનું મનોજગત

“Languages create relation and understanding”

Kalyanshah

Ahmedabad based photographer. Owner at Pixel Planet.

વિજયનુ ચિંતન જગત

મને ગમતી વાતો અને મારી સર્જન પ્રવૃતિઓ...

મારુ વિચાર વિશ્વ

મારી આંખથી આકાશ કદી જોજે.....

સહિયારું સર્જન - ગદ્ય

એકથી વધુ લેખકો દ્વારા થતાં લઘુ નવલકથા કે લઘુકથા જેવાં સહિયારા ગદ્ય સર્જનનો પ્રથમ બ્લોગ!