Posts filed under ‘ફિલ્મ રિવ્યુ’

‘ સિક્રેટ સુપર સ્ટાર’ (Film Review)

‘ સિક્રેટ સુપર સ્ટાર’

‘ગુજરાત ન્યૂઝ લાઇન કેનેડા’માં પ્રસિધ્ધ ફિલ્મ રિવ્યુ

ઇન્સિયા –વડોદરાના એક રૂઢિચુસ્ત પરિવારની છોકરી. ઇન્સિયાના ખુલ્લી આંખે જોવાતા સપનાને સાકાર કરવા આગળ વધવા પ્રોત્સાહિત કરતી મા. મુસલમાન ઘરની છોકરીઓએ ઘરની બહાર જવાની જરૂર નથી, એની સરહદ તો માત્ર ચૂલા-ચોકી સુધી જ એવું માનતો પથ્થર હ્રદય બાપ. જ્યાં શ્વાસ લેવા માટે કે બે શબ્દ બોલવા માટે પણ બાપની રજામંદી લેવી પડે એવા એક બંધિયાર પરિવારની ઇન્સિયાને તો પોતાનો સૂરીલો અવાજ દુનિયાના ખૂણે ખૂણે પહોંચાડવો છે. ઘરમાં ગિટાર વગાડતી ઇન્સિયાને બાપથી છાના ઇન્સિયાની મા એક લેપટોપ લાવી આપે છે. ઇન્સિયા પોતાના અવાજને યુ-ટ્યુબ પર વહેતો મુકે છે અને ખરેખર પથ્થર ફાડીને ફુટી નિકળેલા ખળખળ ઝરણાની જેમ ઇન્સિયાનો અવાજ લોકો સુધી પહોંચે જ છે. જો ખરેખર કોઇનામાં આંતરિક શક્તિઓ હોય એ એને ગમે તેટલી ઢાંકો તો પણ એ સોડા-વોટરમાં ઉભરતા બબલ જેમ ઉઠીને ઉપર આવે એમ એની ગાયિકી એક પ્રખ્યાત સંગીતકાર શક્તિકુમારનું પણ ધ્યાન ખેંચે છે અને બસ શરૂ થાય છે ઇન્સિયાની ઉડ્ડાન. પણ આ ઉડ્ડાન એટલી સરળ હશે ખરી? ઘરના બંધ કમરામાં રહીને ગિટાર પર ગાતી ઇન્સિયાની ગિટારના તાર જે બાપ તોડી મરોડી નાખે એ બાપની નાફરમાની સામે ઇન્સિયાનો કોમળ મધ્યમ સૂર ક્યાં સુધી પહોંચશે ?

આમ ઉડતી નજરે જોઇએ તો કથામાં કદાચ બીજી કોઇ નવિનતા ન પણ દેખાય પરંતુ ફિલ્મ જોયા બાદ એમાં રહેલી તાજગીનો જે અનુભવ થાય એનાથી મન બાગ-બાગ થઈ જાય. કથા જે ખુબસુરતીથી લખાઇ છે એ આ ફિલ્મની સફળતાનો પાયો છે. આમિર ખાન સિવાય ઓછા જાણીતા અદાકારો પાસે પણ અદ્વૈત ચંદને ખુબસુરતીથી કામ લીધું છે. આ ફિલ્મમાં અદ્વૈત ચંદને જુની પ્રણાલીને તોડતી ઇન્સિયાને ઉડવા નવું આકાશ આપ્યું છે. ફિલ્મમાં જેટલી જેટલી હળવાશ છે એટલી ભારોભાર દિલને સ્પર્શી જતી લાગણીઓની ભિનાશ પણ છે. દિગ્દર્શક અદ્વૈત ચંદને આ લગભગ અઢી કલાકની ફિલ્મમાં લાગણીઓના અનેક પાસાને કલાકારો દ્વારા ઉજાગર કર્યા છે. કોણ કહે છે આતંકીઓ માત્ર બહારથી જ આવીને બધુ નેસ્ત નાબૂદ કરી મુકે છે ? એવા ઘણા ઘરમેળે મળી આવતા આતંકીઓ છે જે પોતાના પરિવાર પર ખોફ બનીને ઝળૂંબતા રહે છે. ફિલ્મમાં પિતા સ્વરૂપે એક એવો ઝળૂંબતો ખોફ છે તો સાથે આ ખોફ સામે ડરીને પણ દિકરીને સાથ આપતું મમતાનું વાત્સલ્ય છે. મા અને દિકરીનું એવું અનોખું સાયુજ્ય છે જે સમગ્ર ફિલ્મ દરમ્યાન ઇન્સિયા માત્રને જ નહીં પ્રેક્ષકને પણ તપતા રણમાં રણદ્વિપ જેવી ટાઠક આપે. કિશોરાવસ્થાના પહેલા પહેલા પ્યાર જેવો ઇન્સિયા અને ચિંતનના પ્રેમનો નશો છે તો અંતરના અવાજને અવગણીને કંઇક અવનવુ કરીને પાછા પડેલા સંગીતકાર જેવો શક્તિકુમાર પણ છે. રૂઢી ચુસ્ત પરિવારનું બંધિયાર વાતાવરણ છે તો સામે અદ્યતન ટૅક્નોલૉજીને આવકાર પણ છે.

આ પહેલા આપણે ઝાયરા વાસિમને ‘ દંગલ’ ફિલ્મમાં જોઇ છે પરંતુ ‘ સિક્રેટ સુપર સ્ટાર’માં જે રીતે એ સુપર સ્ટાર બનીને ઉભરી છે એ જોઇને તો એમ લાગે કે ‘દંગલ’માં એના તો આપણે માત્ર અભિનયના ચમકારા જ જોયા અભિનયનો ખરો ઉજાસ તો અહીં પથરાયો છે. ઝાયરાનો માસુમ ચહેરો જ એટલો પારદર્શક છે કે એના પર કોઇપણ ભાવ અત્યંત આસાનીથી છલકાઇ જાય છે. માસુમ ચહેરા પરની મક્કમતા એના અસલી મિજાજનો પરિચય કરાવે છે. પિતા તરફના ભયંકર રોષથી તમતમી જતી ઝાયરાના ચહેરા પર મા પર થતા શારીરિક ત્રાસને જોઇને ઉપસતા વેદનાના ચાસ આપણા હ્રદય પર અંકાઇ જાય. ચિંતન સાથેનું એનું બોલકાપણું, શક્તિકુમારની વાતો સાંભળતી ઇન્સિયાના ચહેરા પર ઝબકતી આશાની લકિર, સ્કૂલની સખીઓ સાથે ટ્રેનમાં મુસાફરી કરતી ઇન્સિયાની દૂર આકાશમાં જોતી આંખોમાં છલકાતી કશુંક પામવા કે કશુંક બનવાની ખ્વાહિશ…ક્યાંય કોઇ અવઢવ નહીં, ક્યાંય કોઇ ખચકાટ નહી. આમિર ખાનની સામે ટકી રહેવા માટે જે આત્મવિશ્વાસ જોઇએ એ ઝાયરા વાસિમમાં જાણે ઠાંસી ઠાંસીને ભર્યો છે .ક્લાઇમેક્સમાં ઝાયરાની સ્પીચ પ્રેક્ષકોને એની સાથે સીધા કનેક્ટ કરે છે. આમ પણ ફિલ્મ દરમ્યાન ઝાયરા પ્રેક્ષકોને એટલી તો અપીલ કરે છે કે ઇન્સિયાને જે ગમે એ આપણને પણ ગમવા માંડે જેમ કે ચિંતન.

ચિંતનના પાત્રમાં તીર્થ શર્માને ઝાઝો અવકાશ નથી મળ્યો પરંતુ ઝાયરાની જેમ એ પણ આપણને ગમી જાય છે. આ મીઠડો ગુજ્જુ છોકરો જે રીતે ફિલ્મમાં ઇન્સિયાનું દિલ જીતી લે છે એવી રીતે પ્રેક્ષકોનું પણ મન જીતી લે એવી રીતે રજૂ થયો છે. કિશોરાવસ્થાનો નિર્દોષ પ્રેમ કેવો હોય એના માટે તો આ ચિંતન અને ઇન્સિયાને જોવા રહ્યા. સતત ચિંતનની ચિંતાનેને અવગણતી ઇન્સિયાનો પાસવર્ડ જ ચિંતન છે એવી એને ખબર પડે છે ત્યારે એના ચહેરા પર ચમકતી ખુશીનો એહસાસ …અને એ પાસવર્ડ આપતી વખતે ઇન્સિયાના ગુલાબી ગાલ પર રેલાયેલી લાલિમા પર તો ચિંતન જ નહીં આપણે પણ આફરીન થઈ જઈએ. બંનેના છુટા પડવાની વેળાની વણકહી વેદનાથી આપણું હ્રદય ભીનું ન થાય તો આપણી સંવેદનાની ધાર બુઠ્ઠી છે એમ માની લેવું.

તો સામે ખરેખરા સ્ટાર એવા આમિર ખાને આ વખતે મેઇન રોલના બદલે સપોર્ટીંગ એક્ટરની જાણે ભૂમિકા નિભાવી છે. અમિતાભની જેમ વય વધવાની સાથે પ્રેમગીત ગાતા હીરોના બદલે કેરેક્ટર રોલ સ્વીકારીને પણ એમાં છવાઇ જવાય એ તો આમિરે એની ‘ તારે જમીં પર’ તેમજ ‘દંગલ’ જેવી ફિલ્મમાં સિધ્ધ કરી દીધું છે. ‘ સિક્રેટ સુપરસ્ટાર’ ફિલ્મમાં પણ ઝાયરા વાસિમને પુરેપુરી સ્પેસ ફાળવીને પણ એણે પોતાનો રોલ હુબહુ નિભાવ્યો છે. વરણાગી વેશભૂષા અને છેલબટાઉ છટાને લઈને આમિર ખાન એની આજ સુધીની ફિલ્મો કરતાં અલગ તરી આવે છે. અહીં આમિર ખાનને જોઇને સુભાષ ઘાઇની ફિલ્મ ‘ તાલ’ના અનિલ કપૂરની યાદ તાજી થાય તો નવાઇ નહીં. “ઍવોર્ડ લેતે લેતે મૈ થક ગયા હૂ” કહીને શેખી મારતા આમિરની અદા અને ઇન્સિયાને આગળ વધવા માટે સપોર્ટ આપતા શક્તિ કુમારના પાત્રમાં આમિર ખાને એના અલગ અંદાજની તાસિર દેખાડી છે. કોઇપણ યુવતિ સાથે ફ્લર્ટ કરતો શક્તિ કુમાર જ્યારે ઇન્સિયાને સાવ અલગ રીતે ટ્રીટ કરે ત્યારે, કોઇની પણ સાથે બૂમ-બરાડા કરીને ક્ષણભરમાં ઉતારી કાઢતા શક્તિ કુમારની આંખોમાં ઇન્સિયાને ગાતા જોઇને જે દર્દ અને આંસુ છલકાય છે એ જોઇએ ત્યારે બહારથી કઠોર દેખાતા શક્તિ કુમારની કુમાશ પ્રેક્ષકને સ્પર્શી જાય. ફિલ્મના ક્લાઇમેક્સમાં પણ પરંપરા મુજબ હીરો પર ફોકસ કરવાના બદલે ઝાયરાને જ લાઇમલાઇટનું કેન્દ્ર રાખી છે.

મેહેરે વિજ એટલે કે ઇન્સિયાની મા ને તો દાદ આપવી પડે એવી ભૂમિકા ભજવી છે. ખાવિંદના ખોફને સહી લેતી ઇન્સિયાની મા દિકરીને તો ઉડવા ખુલ્લુ આસમાન આપવાની કોઇ કસર નથી છોડતી. “ બજરંગી ભાઇજાન”માં મુન્નીની મા બનતી મેહેર વિજ આપણાથી સાવ અજાણી અદાકારા તો નથી જ પરંતુ ‘સિક્રેટ સુપર સ્ટાર”માં એની અદાકારીએ ચાર ચાંદ લગાવી દીધા છે. પતિની હાજરીમાં સહેમી સહેમી રહેતી નજમા પતિની ગેરહાજરીમાં બાળકો સાથે કેવી ખિલી ઉઠે છે ! ફિલ્મમાં મા માટે રચાયેલું ગીત અંતે ઇન્સિયા દ્વારા મા માટે કહેવાયેલા લાગણીભર્યા શબ્દોને એણે ખરેખર અભિનય દ્વારા સાર્થક કર્યા છે. એક શબ્દમાં કહીએ તો ‘વાહ! સૌથી મઝાની વાત તો એ છે કે ઇન્સિયા અને નજમા માત્ર પરદા પરના મા-દિકરી નહીં પણ ઇન રીયલ પણ મા-દિકરી જ હોય એટલી ચહેરાની સામ્યતા ધરાવે છે.

આખી ફિલ્મમાં જો સૌથી અકળાવનારું પાત્ર હોય તો તે છે ફારુખ- ઇન્સિયાનો અકડુ બાપ. બાપ પણ આટલો જાલિમ હોઇ શકે ? તો એનો જવાબ છે હા. માતા અને પુત્રી પર કહેર વરસાવતા રામ અર્જૂનને જોઇને પ્રેક્ષકોનું પણ લોહી ઉકળી આવે. અને આ જ તો છે એના અભિનયની અસર. સારા પેશ થવું એના કરતાં ખરાબ પેશ થવું એ પણ અભિનયનું અઘરું પાસું છે જે રામ અર્જૂને સબળ રીતે રજૂ કર્યું છે.

ગુડ્ડુના પાત્રમાં કબિર શૈખ અને બડી અપ્પના પાત્રમાં ફારુખ જફરે નાનકડા રોલમાં પણ નોંધપાત્ર અભિનય આપ્યો છે.

ઝાયરાના ગીતો જે રીતે સૌને સ્પર્શી જાય છે એમ સંગીતકાર અમિત ત્રિવેદીના ગીતોને જરા દિલને સ્પર્શતા , મન સુધી પહોંચતા વાર લાગશે. ઇન્સિયાનો અવાજ બનેલી નવી ગાયિકા મેઘના મિશ્રાએ એના સૂર થકી ઇન્સિયાને સૂરીલી રાખી છે. “ મૈં નચતી ફિરાં” ગીતમાં એના અવાજની બુલંદી , મૈં કૌન હૂં ગીતમાં છલકતી વેદના, ‘મેરી પ્યારી અમ્મી’માં મા માટેની લાગણી અને ‘સપને રે” ગીતમાં વ્યક્ત થતી આશા તો ઇન્સિયાની સફળતાની આલબેલ સમા છે.

ઓવર ઓલ…. એક એવી સરસ મઝાની ફિલ્મ જે મનોરંજનની સાથે મેસેજ પણ આપી જાય. જ્યાં બુરખાનું સામ્રાજ્ય છે ત્યાં આંતરિક ચેતના કેટલી ઘૂંટાય છે એની સબળ તેમ છતાં સૂરીલી પેશગી એટલે ‘ સિક્રેટ સુપર સ્ટાર”

કલાકારો- આમિર ખાન, ઝાયરા વસિમ, મહેર વિજ, રાજ અર્જૂન

નિર્માતા- આમિર ખાન, કિરણ રાવ

નિર્દેશક- અદ્વૈત ચંદન

સંગીત- અમિત ત્રિવેદી

 

Advertisements

ઓક્ટોબર 28, 2017 at 3:05 પી એમ(pm)

Noor (film review)

 

પાકિસ્તાની લેખક સાબા ઇમ્તિયાઝ લેખિત “ કરાંચી યુ આર કિલીંગ મી” પર આધારિત ફિલ્મ “નૂર” માં ચુલબુલી અભિનેત્રી સોનાક્ષી સિંહાનું એક અલગ જ નૂર પરદા પર રજૂ થયું છે. ઢાંચ છાપ પત્રકારત્વને નિભાવતી પરંતુ આ બીબાઢાળ પત્રકારત્વને અંદરથી ધિક્કારતી મહત્વકાંક્ષી નૂર રોય ચૌધરીને વાસ્તવિક  અને સત્ય ઘટના પર આધારિત પડકારરૂપ સ્ટોરીનું કવરેજ કરવું છે પરંતુ એના એડીટર શેખર દાસ એને સની લિયોનના ઇન્ટર્વ્યૂ જેવી એન્ટરટેઇનમેન્ટ સ્ટોરી કવર કરવાનું સોંપે છે જેનાથી નૂર જરાય રાજી નથી. આ દરમ્યાન નૂરને એક એવી સ્ટોરી હાથ લાગે છે જેમાં શહેરના મોટા માથા સામેલ છે. અહીં એની ઓળખ થાય છે અયાન બેનર્જી ( પૂરબ કોહલી) સાથે. હવે અહીંથી શરૂ થતા ટર્ન્સ એન્ડ ટ્વીસ્ટને નૂર ખમી શકશે? અયાન બેનર્જી એને કોઇ રીતે મદદરૂપ થઈ શકશે ?

જવાબ છે સુનિલ સિપ્પી નિર્દેશિત ફિલ્મ “નૂર”માં..

ફિલ્મ જે કથાબીજ લઈને રજૂ થઈ છે તે ખરેખર એટલા માટે રસપ્રદ છે કે એમાં કેટલીક એવી હકિકતનો પરદાફાર્શ કરવામાં આવ્યો છે જે ખરેખર વાસ્તવમાં પણ ક્યાંક કોઇ ખૂણે બનતી જ હશે જેનાથી મોટાભાગના લોકો બેખબર હોય છે . અહીં આ ફિલ્મમાં પણ ડોક્ટર સ્વરૂપે માનવતાનો ધર્મ ચૂકેલા દાનવના કાળા કર્મોની કથા નૂરને ઘર મેળે જ હાથ લાગે છે. આ કથા એ જનતા સુધી પહોંચાડે તે પહેલા જ જરા જુદી રીતે જનતા સમક્ષ પેશ થાય છે. કેવી રીતે ?

એનો જવાબ એક જ છે, જેના વિશ્વાસે આ થાપણ મુકી છે તે નૂરનો મિત્ર અયાન ( પૂરબ કોહલી) જ પોતાનું નામ કરી લેવા નૂરને અંધારામાં રાખીને આખી સ્ટોરીને પોતાનું નામ આપીને જનતા સમક્ષ રજૂ કરે છે. પોતાના વિશ્વાસ અને પ્રેમ સાથે જે રમત રમાય છે એના આઘાત અને વિશ્વાસઘાતથી નૂર બેવડ થઈ જાય છે.

ફિલ્મની શરૂઆતથી જ નૂરનું પાત્ર વિકસતું જાય છે. પોતાની મહત્વકાંક્ષાને આડે કંટાળાજનક જોબની જવાબદારીથી અકળાતી અને તેમ છતાં એની એ જ ઘરેડમાં ઘસડાતી નૂરની તંગદિલી , અનાયાસે હાથ લાગેલા સ્કેમને જાહેર કરવાના જુસ્સાની પળે પળ સોનાક્ષીએ પરદા પર રજૂ કરી છે. અજાણતા પોતાની ભૂલથી કોઇને થયેલા નુકશાનથી પસ્તાવાની વેદના પણ સોનાક્ષીએ સહી છે. જુસ્સા અને વાસ્તવિકતા વચ્ચેનો ફરક સમજતા એ પોતાની જાતને પોતાની નબળાઇને ધિક્કારે પણ છે. પરંતુ એના સાચા અને સહ્રદયી મિત્રો ઝારા ( શિબાની દાંડેકર) અને સાદ ( કનન ગિલ) એને સાચવી લે છે. ફરી એકવાર નૂર એની હતાશા અને વેદના ભુલીને સત્યને લોકો સુધી પહોંચાડવા સજ્જ બને છે. એની આ સજ્જતાને પણ સોનાક્ષીએ સફળતાથી પેશ કરી છે. સૌથી વધુ સ્પર્શી જાય છે નૂરની મુંબઇને ઉદ્દેશીને રજૂ થતી એકોક્તિ. એ મુંબઈને ઉદ્દેશીને કહે છે “ મુંબઈ, યુ આર કિલિંગ મી. મુંબઈ તું પણ મારી જેમ ખોખલી થતી જાય છે. આડી-ઉભી વિકસેલી મુંબઈ તું તો ૨૬મી જેવા જુદા જુદા હુમલા થવા છતાં ફરી એની એ જ રફતારમાં દોડવા માંડે છે. કીડી-મંકોડાની જેમ રેંગતી મુંબઈ તારા માટે તો જરૂરી છે એક એવા ત્સુનામીની જે તને મૂળથી ખતમ કરી દે અને ફરી એકવાર નવેસરથી તારું સર્જન થાય. ફેફસા ખોખલા કરતી હવામાંથી મુક્ત થઈને તાજગીભરી હવાથી તું નવું રૂપ ધારણ કરે….” મુંબઈની અસલિયતનો અહીં એના શબ્દો દ્વારા હુબહુ સ્વરૂપે ચિતાર આપ્યો છે.

નૂરની સોશિયલ મીડિયા પરની તારિફના અંતે એક સરસ વાત કહે છે.” સફળતાની મઝા તો આપણી વ્યક્તિને સાથે લઈને ચાલવામાં છે નહીં કે સફળતાની સીડી માટે એનો ઉપયોગ કરવામાં.”

આ ફિલ્મની સફળતા પણ સોનાક્ષીના અભિનયને જ આભારી છે. વાસ્તવિકતાને આધારિત કથાબીજ હોવા છતાં ફિલ્મની મંથર ગતિના લીધે થોડો ચાર્મ ગુમાવે છે. પૂરબ કોહલી તેમજ મનિષ ચૌધરી અને શિબાની દાંડેકર નાના અને ખપ પૂરતા પાત્રમાં દેખા દે છે. એવી જ રીતે કનન ગિલનું પાત્ર પણ એવી જ રીતે અંકિત થયું છે પરંતુ સહ્રદયી મિત્રોના પાત્રમાં ઝારા અને સાદ ગમી જાય છે એનો અર્થ એવો પણ કરી શકાય કે ક્યારેક  અભિનયની સાથે પાત્રની સારપ પણ આપણને સ્પર્શી જાય છે.

દિગ્દર્શકે પત્રકારત્વ માટે એક વાત અહીં ખુબ સરસ કરી છે. સમાચારને જ્યારે માત્ર ટી.આર.પી વધારવાની નજરે મૂલવવામાં આવે છે ત્યારે માનવજીવનને પણ એક સમાચારની દ્રષ્ટીએ જોવામાં આવે છે. હાલમાં અખબાર કે ટી.વીના પ્રસારણમાં પણ બ્રેકીંગ ન્યૂઝનું મહત્વ એટલી હદે વધવા માંડ્યું છે કે એને માનવ સંવેદનાને કોરે મુકીને ટી.આર.પીના ત્રાજવે જોખવામાં આવે છે.

અંતે એક વાત સોનાક્ષીની ફિલ્મ છે અને સોનાક્ષીના ચાહકો માટેની ફિલ્મ છે.

કલાકારો- સોનાક્ષી સિંહા, પૂરબ કોહલી, કનન ગિલ, શિબાની દાંડેકર, મનીષ ચૌધરી

નિર્માતા- ભુષણ કુમાર, ક્રિશ્ન કુમાર, વિક્રમ મલ્હોત્રા

નિર્દેશક- સુનિલ સિપ્પી

સંગીત-અમાન મલિક,

ફિલ્મ **૧/૨ એક્ટીંગ*** સંગીત** સ્ટોરી***

Rajul Kaushik
http://www.rajul54.wordpress.com

એપ્રિલ 23, 2017 at 11:08 પી એમ(pm)

Neerja

“જીંદગી બડી હોની ચાહીએ લંબી નહીં બાબુમોશા….ય” રાજેશ ખન્નાની ફેન નીરજાનો આ હંમેશનો અને મોસ્ટ ફેવરીટ ડાયલોગ…હસતા રમતા બોલાયેલો આ ડાયલોગ ક્યાંક વિધાતાના કાને પડ્યો હશે અને કદાચ એ સમયે જ વિધાતાએ એને આશીર્વાદ આપી દીધા હશે …..‘તથાસ્તુ’…. વિધિના લખેલા ક્યારેય નિષ્ફળ જતા નથી એવું આજ સુધી સાંભળતા આવ્યા છીએ. નીરજાની બાબતે પણ આ લેખ હકિકત સાબિત થયા.નીરજા એની નાનકડી પણ અત્યંત મહત્વની ઉંમર જીવી ગઈ.

હરીશ અને રમાને બે પુત્ર હોવા છતાં દિકરીની અપેક્ષા હતી અને એમના પરિવારમાં નીરજાનું આગમન થયું. ઘરમાં સૌની લાડકી દિકરી સૌની લાડો બની પરંતુ લગ્ન કરીને એના પતિએ એને ક્યારેય પ્યારી લાડી તરીકે સ્વીકારી નહીં. માનસિક ત્રાસના લીધે પતિથી છુટી પડેલી નીરજાએ લગ્ન જીવનના ભંગાણ પછી હાર માનવાના બદલે  જીવન જીવવાના પોતાની રીતે રસ્તા શોધી લીધા અને એ સમયે પેન એમ એરવૅયઝે ભારત માટેની ફ્લાઇટમાં અમેરિકન સાથે ભારતીય ક્રુ મેમ્બર લેવાનું શરૂ કર્યુ એમાં નીરજા સિલેક્ટ થઈ અને જોડાઇ ગઈ.

૧૯૮૬ની પાંચમી સપ્ટેમ્બરે  મુંબઈથી ન્યુયોર્ક વાયા કરાંચી ફ્રેંકફર્ટ જતી પેન એમની ફ્લાઇટમાં નીરજા સિનિયર ફ્લાઇટ પર્સર તરીકે ઉડી રહી હતી ત્યારે એની ઉંમર હતી માત્ર ત્રેવીસ વર્ષ ૩૬૩ દિવસ. અમેરિકાએ આરબ ત્રાસવાદી જુથ સામે જે કડક પગલા લીધા હતા એના પ્રત્યાઘાત રૂપે કરાંચી ઉતરેલી આ ફ્લાઇટને અબુ નિદાલ જૂથના ચાર હાઇજેકરે બાનમાં લીધી. મૂળ અમેરિકનોને બાનમાં લઈ ફ્લાઇટ સાયપ્રસ લઈ જવા ઇચ્છ્તા હતા પરંતુ કોકપીટમાંથી ત્રણે પાયલોટ વિન્ડોમાંથી દોરડા લટકાવીને ભાગી છુટ્યા હોવાથી બીજા પાયલટની વ્યવસ્થા ન થાય ત્યાં સુધી ફ્લાઇટ કરાંચી એરપોર્ટ પર સ્થગિત થઈ ગઈ અને ધીરજ ખુટતા હાઇજેકરોએ તે પછીના  કલાકોમાં પેન એમની ફ્લાઇટમાં જે આતંક મચાવ્યો અને એની સામે આ નાજુક નમણી નીરજાએ પેસેન્જરને બચાવવા શહાદત વ્હોરી લીધી એ સત્ય ઘટનાની રૂપેરી પરદે રજૂઆત એટલે અતુલ કેરબેકર નિર્મિત  રામ માધવાની નિર્દેશિત અને સોનમ કપૂર અભિનિત ફિલ્મ “ નીરજા”

ફિલ્મની શરૂઆત જ એક માહોલ બાંધી લે છે. એક બાજુ મુંબઈના અત્યંત મધ્યવર્ગી પરિવારોની સોસાયટીમાં સમી સાંજે એકઠા થયેલા પરિવારોમાં મોજ મસ્તીનો માહોલ અને તે સમયે કરાંચીમાં તૈયાર થતો મોતનો સામાન. બે વિરોધાભાસી વાતાવરણ શરૂઆતથી જ ખોફનો ભાર સર્જી દે છે. રામ માધવાનીએ  પ્રેક્ષકો પર ફિલ્મની શરૂઆતથી જ પકડ જમાવી છે. એકાદ ક્ષણ તો આ ફ્લાઇટમાં આપણે હોઇએ તો ? એવો ભય મન પર છવાઇ જાય તો નવાઇ નહીં. જે ઘટના ઘટી ચૂકી છે એને તાદ્રશ્ય કરવાનું વધુ સચોટતા માંગી લે છે.

ફિલ્મની કથાને જે ચુસ્તીથી ન્યાય આપ્યો છે એ બાબતે રામ માધવાનીને પુરેપુરો યશ આપવો રહ્યો.  સવારે સાડા છ વાગ્યાથી લગભગ રાત સુધીમાં ખેલાયેલા આ મોતના તાંડવનો ચિતાર દિગ્દર્શકે બે કલાકમાં પ્રેક્ષકોને આપી દીધો છે. વર્તમાન સામે ઝઝૂમતી નીરજાની સાથે એના ભૂતકાળની યાદોને પણ એમણે વણી લીધી છે.

આ ફિલ્મનું સૌથી સબળ અને તેમ છતાં સૌથી સંવેદનશીલ પાત્ર નીરજા એટલે કે સોનમ કપૂર. નીરજાના પાત્ર માટે એકદમ યોગ્ય પસંદગી. સમી સાંજે એકઠા થયેલા પરિવારોમાં એની હાજરીથી રંગત લાવી દેતી નીરજા , પતિથી ત્રસ્ત અને તેમ છતાં પિતાએ શીખવાડ્યું હતું એમ એની સામે ઝાક ઝીલવા મથતી નીરજા, સિનિયર ફ્લાઇટ પર્સર તરીકે જીવનની અંતિમ ક્ષણો સુધી આતંકવાદી સામે બાખડતી અને પેસેન્જરો અને અન્ય એર હોસ્ટેસને પોતાની હાજરી માત્રથી સધિયારો આપવા મથતી નીરજાના કેટ કેટલા સ્વરૂપ એ આ બે કલાકમાં જીવી ગઈ છે. મા નો પ્રેમ, પિતાની શીખ અને પ્રેમી સાથે ગાળેલી થોડીક ક્ષણો નીરજા માટે આ ઝંઝાવાત સામે લડવાની તાકાત બનીને ઉભરે છે. એની આ સંવેદનાત્મક ક્ષણો પણ પ્રેક્ષકોને સ્પર્શી જાય છે.

ફિલ્મનું એક સૌથી મહત્વનું પાત્ર છે નીરજાની મા- રમાદેવી. જ્યાં આ પાત્રમાં શબાના આઝમી હોય ત્યાં કહેવા કે લખવા માટે કોઇ શબ્દોની જરૂર નથી રહેતી તેમ છતાં અહીં એનો ઉલ્લેખ કરવાનો લોભ જતો કરી શકાય તેમ નથી. સમગ્ર ફિલ્મમાં મા-દિકરી વચ્ચેની સીધી ક્ષણો ખુબ ઓછા સમય માટે પરદા પર દ્રશ્યમાન થાય છે પરંતુ એ ક્ષણો સમગ્ર ફિલ્મ દરમ્યાન ક્યાંક ને ક્યાંક અવાર-નવાર છલોછલ છલકાતી અનુભવાય છે. નીરજાની પતિગૃહેથી વાપસી પહેલા તો મા- રમાદેવી માટે અકળાવનારી બની રહે છે એ ક્ષણભર તો સામાન્ય સામાજિક ઢાંચો ધરાવનારી મા બનીને દિકરીને સમજાવવા પ્રયત્ન કરે છે પરંતુ દિકરી જે વેદના અનુભવીને પાછી આવી છે એની જાણ થતા એ ફરી એકવાર મમતાળુ મા બની જાય છે. આ મા દિકરીની એર હોસ્ટેસની નોકરી મા માટે પણ સતત ચિંતીત છે. નીરજાનું પ્લેન હાઇજેક થયું છે એ આઘાતજનક સમાચારને પચાવવા માંગતી અંદર અને અંતરથી તુટતી જતી અને તેમ છતાં બાહ્ય રીતે મનની ઢાઢસ બાંધી રાખતી , પતિ કે પુત્રને પણ  હિંમત આપતી રમાદેવીના હ્રદયની ભીનાશ અને વલવલાટ એના એક એક ડગલે અનુભવાય છે. દિકરી પાછી નથી જ આવી શકવાની એવું કોઇ સત્ય એને સ્વીકાર્ય નથી જ અને એટલે તો દિકરીએ બે દિવસ પછી આવતા એના જન્મદિન માટે માંગેલી બર્થ-ડૅ ગિફ્ટ પણ એ લઈ રાખે છે. શું કરવું એ ન સૂઝવા છતાં એ મનને રોકી રાખવાના અર્થહીન આયાસો કરે છે એમાં પણ એક મા ની તકલીફ આપણે જોઇ શકીએ છીએ. અંતે જે સત્ય છે એ સ્વીકારવાની ઘડી આવે છે ત્યારે નીરજાની ઇચ્છા મુજબ એ આંખમાં આંસુ ના આવે એવી તકેદારી અને ઝીંદાદિલીથી એ સત્યને સ્વીકારે છે. અંતે જ્યારે નીરજાને પરમવીર ચક્ર એનાયત થાય છે એ ક્ષણ અને તે પહેલા નીરજા માટે રમાદેવીએ આપેલી સ્પીચ તો આ આખી ફિલ્મનું હાર્દ છે. ભાગ્યેજ કોઇ સંવેદનશીલ પ્રેક્ષક હશે કે જેને શબાનાના ચહેરા પર સ્પષ્ટ દેખાતો ડૂમો કે  લીંપાયેલી વેદના સ્પર્શ્યા વગર રહી શકશે. ગ્લેમરનો ઝાઝો ભાર રાખ્યા વગર સામાન્ય મધ્યવર્ગી કુટુંબની રહેણી કરણી-પહેરવેશ આ બધું જ આપણામાંથી કોઇનું પણ હોઇ શકે એટલું સાહજિક લાગે છે.

નીરજાના પિતા હરીશ ભનોટ એટલે યોગેન્દ્ર ટીક્કુનો અભિનય અત્યંત સંયમીત અને તેમ છતાં અત્યંત સચોટ રહ્યો છે. દિકરી તકલીફમાં હોય ત્યારે બાહ્ય રીતે નાના પણ સચોટ વાક્યોથી નીરજાને મક્કમ બનવાની પ્રેરણા આપતા પિતા હ્રદયથી કેટલા મૃદુ હોઇ શકે એનું તાદ્રશ્ય ચિત્ર છે હરીશ ભનોટ.

નીરજાના પ્રેમીના પાત્રમાં શેખર રવજીયાનીના ફાળે ખુબ ઓછી પળો આવી છે પણ પ્રિયતમાનો સાથ કેટલો મનભાવન હોઇ શકે અને વિદાય કેટલી વસમી એ શેખરે ખુબ ઓછું બોલીને પણ સરસ રીતે વ્યકત કરી છે.

પેન એમની ફ્લાઇટને બાનમાં લેતા ચારે આતંકવાદીનું શરૂઆતમાં દેખાતું ઝનૂન અને કશું હાથવગુ થઈ શકે એમ નથી એવી નિષ્ફળતાનો એહસાસ એમનામાં જ જે અરાજકતા ફેલાવે છે એનું ચિત્રણ પણ આબેહૂબ જોઇ શકાય છે. અબરાર ઝહૂર , અલી બાલદીવાલા અને જીમ સરભ અહીં ખરા ઉતર્યા છે.

બે કલાક અને બે મિનીટ ચાલતી મધ્યાંતર વગરની આ ફિલ્મમાં પ્રસૂન જોષીના ગીતો એવી રીતે વણી લેવામાં આવ્યા છે કે એનાથી વાર્તાનો તંતુ ક્યાંય તુટતો નથી કે ક્યાંય પાતળો પડતો નથી.

કરોડોની લેતી-દેતી કરતી ફિલ્મના બદલે આવી સત્ય ઘટના પર આધારિત આટલી સબળ ફિલ્મ આપવા બદલ રામ માધવાની, સોનમ કપૂર અને શબાના આઝમીને ધન્યવાદ.

કલાકારો- સોનમ કપૂર, શબાના આઝમી, શેખર રવજીયાની,યોગેન્દ્ર ટીક્કુ , અબરાર ઝહૂર, અલી બાલદીવાલા,જીમ સરભ.

નિર્માતા- અતુલ કેરબેકર,

નિર્દેશક- રામ માધવાની,

સંગીત- વિશાલ ખુરાના,

ફિલ્મ ****૧/૨એક્ટીંગ ****૧/૨ મ્યુઝીક**** સ્ટોરી****

ફેબ્રુવારી 21, 2016 at 5:41 પી એમ(pm) 7 comments

ફિલ્મ રિવ્યુ-એરલિફ્ટ

airlift_poster

ક્યારેક આપણે કેટલી વધી વાસ્તવિકતાઓથી અજાણ હોઇએ છીએ? એક કડવી વાસ્તવિકતા એ છે કે ક્રિકેટનો વાયરો ચોતરફ એવો વાયો છે અને લોકોની આંખો પણ એની ઝાકઝમાળથી અંજાઇ ગઈ છે. એક એક ચોગ્ગા કે છગ્ગા પર તાળીઓનો ગડગડાટ અને તારીફોના પુલ બંધાય. એક એક મેચ કે એક સિરીઝ જીતવા અને દેશનું નામ રોશન કરવા માટે ક્રિકેટરોને કરોડો મળે ત્યારે દેશ પર જાન ન્યોછાવર કરતા જવાનો તો ક્યાંય બેનામીની ગર્તામાં ધકેલાઇ જાય. જવાનો તો જાણે દેશ માટે મરી ફિટવા જ સર્જાયા ના હોય?  અને ક્યારેક એવું પણ બને કે કોઇ એક આમ આદમી દેશ માટે લડતા જવાન જેવો જ જાબાંઝ નિકળે અને કલ્પના ન કરી હોય એવું કામ કરી જાય.અને તેની લોકોને જાણ સુધ્ધા ન થાય.

વાસ્તવિક પાત્ર રંજીત કટ્યાલ અને તેના વિશે આજ સુધી ભાગ્યેજ કોઇને જાણ હશે. ભારતિય મૂળ ધરાવતા કુવૈતના રહેવાસી આ અરબપતિએ ૧૯૯૦માં કુવૈતમાં ફસાયેલા ૧,૭૦૦૦૦ ભારતિયોને સદ્દામે આચરેલા હિંસાના તાંડવમાંથી આબાદ બચાવવા પ્રયાસ કર્યો હતો અને તે સમયના પ્રધાન મંત્રી વી.પી.સિંઘ, કોંગ્રેસી ગાંધી પરિવાર કે નટવરસિંહની મદદ નહીં પણ એર ઇન્ડીયાના સહયોગથી એ કઠીન કાર્ય સિધ્ધ કર્યું હતું. એ વાત પણ આજ સુધી કોણ જાણતું હતું?

પણ આજે નિખિલ અડવાણી, ભૂષણ કુમાર , વિક્રમ મલ્હોત્રા નિર્મિત રાજા ક્રિષ્ન મેનન નિર્દેશિત ફિલ્મ “ એરલિફ્ટ”ની રજૂઆતે આ ભૂલાઇ ગયેલી પરદા પાછળની હકિકત રૂપેરી પરદે ઉજાગર કરી છે. કુવૈત પર જેમ જેમ સદ્દામનો કબજો વધુ ને વધુ મજબૂત થતો ગયો એમ એમ ભારતિયો માટે કુવૈત છોડવા સિવાય કોઇ આરો બચ્યો નહીં ત્યારે રંજીત કટ્યાલે ભારતના વિદેશ ખાતાની સહાય માંગી. અને માત્ર બે જ મહિનામાં એર ઇન્ડીયાની લગભગ ૪૮૮ જેટલી વિમાની સેવાઓની સહાયથી એક લાખ દસ હઝાર ભારતિયોમાંથી એક લાખ સાત હઝાર જેટલા ભારતિયોને સહીસલામત સ્વદેશની ધરતી પર ઉતાર્યા હતા. દુનિયામાં ક્યારેય ન સાંભંળ્યુ હોય એને સંભવ કર્યું હતું.

ઘણી બધી અવાસ્તવિકતાને અવગણીને ફિલ્મને ફિલ્મની રીતે જોવાના બદલે એક અજાણ પરિસ્થિતિ અને તેનો સામનો કરવા માટે ખેડાયેલા સાહસને વધાવવા માટે જો જોવામાં આવે તો ખ્યાલ આવે કે એ સંજોગોમાં ભારતિયોને કેવી પરિસ્થિતિનો સામનો કરવો પડ્યો હશે ? ફિલ્મની શરૂઆતમાં ઇરાકી સૈન્ય જે રીતે કુવૈત પર ત્રાટકે છે અને બેરહેમીથી નિર્દોષ જીવોની કત્લેઆમ કરવા માંડે છે એ દ્રશ્ય જ કાળજું કંપાવનારુ છે તો વાસ્તવમાં એ પરિસ્થિતિમાં જે લોકો હશે તેમની તો અવદશા વિચારીએ તો પણ રૂંવાટા ઉભા થઈ જાય. એ સમયે પોતાની જાતને કુવૈતી માનતા ઉદ્યોગપતિનું હ્રદય એટલી હદે દ્રવી ઉઠે છે કે એક સુંવાળા ઇન્સાનમાંથી એક સાહસવીરનો જન્મ થાય છે. એક સચોટ સ્ટેટમેન્ટ રંજીતના હ્રદયમાંથી નિકળે છે. “ ઇન્સાન કિ ફિતરત હી ઐસી હૈ , જબ ચોટ લગતી હૈ તો મા મા હી ચિલ્લાતા હૈ” જીવન આખું પોતાની જાતને કુવૈતી માનતા હિન્દુસ્તાનીને જ્યાં જીવતા હતા એ ભૂમિને રાતોરાત ત્યજી દેવી પડે અને નક્કર ભાવિની જ્યાં ખાતરી ન હોય એવી માભોમ તરફ નજર દોડાવવી પડે ત્યારે કોઇની પણ માનસિક હાલત કેવી હોય? અને એવા સમયે અન્યનો વિચાર કરવો એ વાત સાચે જ પ્રશંસનિય છે.

પરંતુ આ પ્રસંશાને યોગ્ય બનાવવા માટે ફિલ્મ મેકરે કેટલીક બાબતો ઘ્યાન પર રાખી હોત તો આ ફિલ્મ સાચે જ રૂંવાટા ઉભા કરી દે તેવી થ્રીલર ફિલ્મ બની હોત. પરંતુ બોલીવુડ ફિલ્મ માધાંતાઓ પણ કેટલીક અવાસ્તવિક લાગે તેવો મસાલો ઉમેરવાનો લોભ છોડી શકતા નથી. એક તરફ માહોલ જામ્યો હોય ત્યાં ગીતો ગાવાનો વિચાર સુદ્ધા કોને આવે ? માત્ર બોલીવુડના હીરો અને હીરોઇનને સ્તો… આવી કાળજુ કંપાવી મુકે તેવી ફિલ્મમાં પણ જો ગીતો ઉમેરવા પડે તો એનો અર્થ એ કે ફિલ્મ મેકરને મનોરંજન પિરસ્યા વગર ફિલ્મ ચાલશે કે નહીં એવો  વિશ્વાસ નહીં હોય ?  ગીતો ખરેખર સારા છે પરંતુ આ ફિલ્મ માટે બિલકુલ બિન જરૂરી છે. જ્યાં આખા શહેર તહસ-નહસ થતું હોય ત્યાં ગીત-સંગીત તો મનોરંજન પણ પુરૂ પાડી શકતા નથી અને ફિલ્મની સચોટતાને મારી નાખે છે. શક્ય છે કે ફિલ્મની પ્રત્યેક પળ એટલી ગંભીર કે ત્રાસદાયી ન દર્શાવવી હોય. અથવા તો પતિ પત્નિ વચ્ચે જે પ્રેમભરી સંવેદનાઓ જીવાતી હોય એ દર્શાવવાનું માધ્યમ ગીતો હોઇ શકે પરંતુ એ સિવાય શું ? કેમ?

ગબ્બર ઇઝ બેક, બેબી, હોલિડે –સોલ્જર ઇઝ નેવર ઓફ્ફ ડ્યુટી જેવી ફિલ્મો આપ્યા બાદ અક્ષય કુમારને દેશ ભક્તિનો રંગ સદી ગયો હોય એટલી આસાનીથી આવા રોલ ભજવે છે .અત્યંત સાહજીકતાથી “ એર લિફ્ટ”માં પણ રંજીત કટ્યાલનું પાત્ર ભજવ્યું છે. રંજીત કટ્યાલનો આક્રોશ, હતાશા જોશ અક્ષય કુમારના અભિનયમાં સહજ રીતે વ્યક્ત થાય છે.જ્યાં પોતાના જાન-માલની સલામતિ ન હોય ત્યારે પણ અન્યની ખેવના કરવા જેવી સહાનુભૂતિ અને એ કાર્ય પાર પાડવાની મક્કમતામાં અક્ષયનો પરફેક્ટ પરફોર્મન્સ નજરે પડે છે. અક્ષયની બાબતે જોઇએ તો આ તેના માટે પોઝીટીવ બાબત છે. પરંતુ સમગ્રતયા નજર કરીએ તો આ સાહસને સફળતા અપાવનાર  એર ઇન્ડીયા કે આપણા લશ્કરને ફાળે પણ એટલો જ જશ જાય છે. અક્ષયને મહત્વ આપવામાં આ સત્યને બહાલી આપવામાં કચાશ રહી ગઈ છે.

ખોફનાક માહોલમાં પતિની સાથે કદમ મિલાવવા માંગતી નમ્રિત કૌર સહજ લાગે છે. વિદેશ ખાતાના ઓફિસર સંજીવ કોહલી એટલે કે કુમુદ મિશ્રાએ થોડામાં ઘણું કહી દીધુ છે. સહાયકારી કલાકારોમાં પૂરબ કોહલી, સુરેન્દ્ર પાલ, નિનાદ કામત પણ યથા યોગ્ય રહ્યા છે. સૌથી અજીબ પાત્ર છે ઇરાકી મેનેજર ઇનામુલ હકનું. જે સ્થાને એમને ગોઠવ્યા છે ત્યાં જે ભાર વર્તાવો જોઇએ એના કરતાં એ રમૂજી વધુ લાગે છે.

ફિલ્મની શરૂઆતમાં જે ખોફ , જે ભય ઉભો થાય છે તે આગળ જતા પકડ ગુમાવી દે છે. જરૂરી નથી કે સમગ્ર ફિલ્મ દરમ્યાન એ ખોફ કે ભય સતત પડઘાવોજ જોઇએ પરંતુ જ્યાં જીવ સટોસટની બાજી ખેલાતી હોય ત્યાં હળવાશ તો વર્તાવવી ન જ હોવી જોઇએ ને?

૨૬ જાન્યુઆરીના નજદિકી સમયે આવી ગર્વ લેવા જેવી પણ અજાણ અથવા ભુલાઇ ગયેલી ઘટનાની રજૂઆત જ ધન્યવાદને પાત્ર છે. ફિલ્મમાં ઘણીબધી લાક્ષણિક , લાગણી સભર અને રોમ રોમ પર છવાઇ જતી દેશભક્તિની ક્ષણો સચવાઇ છે જે પ્રેક્ષકોને સ્પર્શે છે. ક્યારેય પણ પરિવાર સાથે જોઇ શકાય અને બાળકોને પણ બતાવી શકાય એવી ફિલ્મથી ઘટનાનો સંપૂર્ણ તો નહીં પણ આંશિક ખ્યાલ તો જરૂર આવશે જ.

કલાકારો- અક્ષય કુમાર, નિમ્રત કૌર, પ્રકાશ બેલવાડી, કુમ્દ મિશ્રા , પુરબ કોહલી, ઇનામુલ હક

નિર્માતા- નિખિલ અડવાણી,ભૂષણ કુમાર, વિક્રમ મલ્હોત્રા

નિર્દેશક- રાજા ક્રિષ્નન મેનન

સંગીત-અમાલ મલિક

ફિલ્મ ***૧/૨  એક્ટીંગ ***૧/૨ મ્યુઝીક *** સ્ટોરી***૧/૨

જાન્યુઆરી 24, 2016 at 10:15 પી એમ(pm) 8 comments

ફિલ્મ રિવ્યુ-ચોક એન્ડ ડસ્ટર

chalk-n-dusterગુરૂ ગોવિંદ દોને ખડે કિસકો લાગુ પાય બલિહારી ગુરૂ આપકી ગોવિંદ દિયો બતાય…

કબીર સાહેબે સદીઓ પહેલા કહ્યું હતું એ પ્રમાણે એટલું તો સ્પષ્ટ થાય છે કે ગુરૂ અને ગોવિંદની તુલનામાં પણ ગુરૂને પ્રથમ સ્થાન આપવામાં આવતું. એક એકલવ્ય હતો જેણે ગુરૂ દક્ષિણામાં પોતાનો અંગૂઠો કાપી ગુરૂના ચરણે ધરી દીધો હતો. કારણકે એ સમય હતો જ્યારે વિદ્યા, વિદ્યાગુરૂ અને વિદ્યાપીઠ સન્માનીય હતા. વર્તમાન સમયમાં વિદ્યા અને વિદ્યાપીઠ બંને એકદમ પ્રોફેશનલ અને બિકાઉ બની ગયા છે. મૂળ આ હાર્દને પકડીને રજૂ થયેલી ફિલ્મ ‘ચોક એન્ડ ડસ્ટર’ વર્તમાન સમયની સિસ્ટમનું આબેહૂબ નિરૂપણ છે.

સો બસ્સો કરોડની ક્લબમાં ઉમેદવારી નોંધાવનાર નિર્માતા અને ફિલ્મોથી તદ્દન અલગ ભાત શૈલી લઈને આવેલી આ ફિલ્મમાં ક્યાંય કોઇ જગ્યાએ ગ્લેમરનો સ્પર્શ સુદ્ધા નથી અને તેમ છતાં ઉત્કૃષ્ટ અભિનયથી પ્રેક્ષકોના હ્રદય મનને જ સ્પર્શે એવા પર્ફોર્મન્સને દિપાવે તેવી અભિનેત્રીઓએ આ ફિલ્મને સબળ અને સફળ બનાવી છે. ક્યારેક એવું બને કે કલ્પનાથી પર કેટલીક હકિકત સામે આવે. ચૉક એન્ડ ડસ્ટર ફિલ્મમાં પણ કંઇક એવી જ અનુભૂતિ થઇ. ઝાઝા હો હલ્લા વગર રજૂ થયેલી ફિલ્મને મનોરંજનની કેટેગરીમાં તો નહીં જ મુકી શકાય પણ એક સંદેશ આપવાનો પ્રયાસ અહીં કરવામાં આવ્યો છે એ તો બિરદાવવો જ રહ્યો.

કાંતાબેન હાઇસ્કૂલને એવી નંબર વન બનાવવી કે જ્યાં સેલીબ્રીટી ના સંતાનો ભણવા આવે એવી ખ્વાહીશ ધરાવતા ટ્રસ્ટી અમોલ પારિક ( આર્યન બબ્બર) સ્કૂલનું સંચાલન અનુભવી પ્રિન્સિપલ ભારતી શર્મા( ઝરીના વાહબ)ને સોંપવાના બદલે એનું સુકાન જુવાન અને જોશીલી કામિની ગુપ્તા( દિવ્યા દત્તા)ને સોંપે છે. કામિની સ્કૂલના અનુભવી અને સિનીયર શિક્ષકોને હેરાન કરવાનું શરૂ કરે છે. સ્કૂલના મેથ્સ ટીચર વિદ્યા સાવંત ( શબાના આઝમી) અને જ્યોતિ ( જૂહી ચાવલા) આનો વિરોધ કરે છે. કામિની તેની સામે વિદ્યાને બિનઅનુભવી શિક્ષક ઠરાવીને નોકરીમાંથી બરખાસ્ત કરે છે. આ આઘાત સહન ન કરી શકવાથી વિદ્યાને સ્કૂલમાં જ હાર્ટએટેક આવે છે અને તેને હોસ્પીટલમાં એડમિટ કરવામાં આવે છે. જ્યોતિ આ અન્યાય સહી લેવાના બદલે એક ટી.વી ચેનલ રિપોર્ટરનો સાથ લઈને તેનો વિરોધ ઉઠાવે છે.

વિદેશી લોકેશન કે ઝાકઝમાળવાળા સેટના બદલે મધ્યમવર્ગી પરિવાર, સ્કૂલના સામાન્ય સેટ વચ્ચે પાંગરતી આ કથામાં શિક્ષણશાસ્ત્રી, શિક્ષણ પ્રથા અને શિક્ષક વચ્ચેના મતભેદને નિર્દેશકે ખુબ સરસ રીતે રજૂ કર્યા છે. વાસ્તવિકતા તો આજે એ પણ છે કે હવે શિક્ષણશાસ્ત્રીઓની સાથે સાથે શિક્ષકો પણ એટલા જ પ્રોફેશનલ બનતા ગયા છે. જો કે અહીં નિર્દેશકે શિક્ષકને સાંગોપાંગ સરળ નિષ્ઠાવાન અને વિદ્યાર્થીઓનું ભલુ ઇચ્છનારા બતાવ્યા છે ત્યારે મનને જરૂર એવું થાય કે કાશ વર્તમાન સમયે આવા શિક્ષકો હોત તો!!!!

ખેર, વિચારો અને વાસ્તવિકતામાં જે ફરક છે તેને સ્પર્શ્યા વગર ફિલ્મ જોઇએ તો હકિકત એ છે કે સમગ્ર ફિલ્મ અભિનેત્રીઓના અભિનયથી ઉજાગર છે.

શબાના આઝમીના ચહેરા પર ઉંમરની થોથર સ્પષ્ટ દેખાઇ આવે છે. પરંતુ સાથે અભિનયમાં પાકટતા- પિઢતા વર્તાય છે. મધ્યમવર્ગી મહિલા અને સંનિષ્ઠ શિક્ષાગુરૂના પાત્રને શબાનાએ સોહાવ્યું છે. વિદ્યાર્થીઓની સાથે સલૂકાઇથી વર્તતી વિદ્યા પર વિદ્યાર્થીઓને ભણાવવાની નાફરમાની નો હુકમ બહાર પડે છે ત્યારે એ કઠુરાઘાતથી વલવલી ઉઠતી વિદ્યાના ચહેરા પર  દુઃખ-દર્દ પ્રેક્ષક સુધી પહોંચે છે.

રિચા ચઢ્ઢા અને ઉપાસના સિંહે પણ તેમના પાત્રને સુંદર ન્યાય આપ્યો છે.

દિવ્યા દત્તાએ આજ સુધીમાં અનેક ફિલ્મોમાં નાના મોટા પાત્ર ભજવ્યા છે. અને લગભગ દરેક પાત્રને એના અભિનય થકી સાર્થક કર્યા છે. પ્રેક્ષકોના મનમાં ધૃણા ઉપજે એવા સત્તામાં મગરૂર સાશક તરીકે પોતાની જાતને રજૂ કરતી દિવ્યા દત્તાએ સબળ અભિનેત્રી હોવાની ઓળખ આપી છે.

સોને પે સુહાગા જેવી જૂહીએ તો આ ફિલ્મમાં કમાલ કરી છે. ચુલબુલી અભિનેત્રી આજે આટલા વર્ષોના વહાણા વહી ગયા હોવા છતાં પણ એટલી જ તરોતાજા દેખાય છે એટલું જ નહીં પણ એના અભિનયને પણ ઉંમરનો પાસ લાગ્યો નથી એ સ્પષ્ટ દેખાઇ આવે છે. ગુલાબ ગેંગની સત્તા લોલુપ સુમિત્રાદેવીની ઇમેજથી તદ્દન વિરૂધ્ધ સત્તાધિકારીઓને પડકારતી જ્યોતિના પાત્રને જુહીએ જીવંત કર્યુ છે. અભિનયથી સાથે ચોટદાર સંવાદોથી જુહી સમગ્ર ફિલ્મમાં ઝળકી ઉઠી છે. “ આજ દ્રોણાચાર્ય બિમાર હૈ , કહાં હૈ ઉસકા અર્જુન?” કહીને આદર્શવાદી યુવાનોના મનને ઝંકોરતી જુહી, સ્કૂલમાં બાળકોની સાથે બાળક જેવી બની જતી બાળ સુલભ જુહી , રિપોર્ટર નો સાથ લઈને અન્યાય સામે ઝુંબેશ ઉઠાવતી જુહી, કામિનીએ આપેલા આઘાત સામે ઉગ્ર પ્રત્યાઘાત આપતી જુહી, કેટ કેટલા સ્વરૂપે રજૂ થયેલી જુહીએ દરેક સ્વરૂપને આત્મસાત કર્યા હોય એટલી સહજતાથી નિભાવ્યા છે.હેટ્સ ઓફ્ફ જુહી.

સપોર્ટીંગ સ્ટાર્સ જેવા કે ગિરીશ કર્નાડ, આર્યન બબ્બર, સમીર સોની ,જેકી શ્રોફે પણ પાત્રાનુચિત પરફોર્મન્સ આપ્યો છે.

સીધા જ મનને સ્પર્શે એવા સાદગીભર્યા સબળ પાત્રો ને લઈને જયંત ગિલાટરે ફિલ્મની કથાને બરાબર પકડી રાખી છે. ફિલ્મને અનુરૂપ ‘ હમ શિક્ષા કે , ગુરૂ બ્રહ્મા જેવા ગીતોનું ચિત્રાંકન પણ સુંદર રીતે થયું છે.

સહ પરિવાર જોઇ માણી શકાય એવી ફિલ્મ આજની ફિલ્મો કરતાં સાવ અલગ ચિલો ચાતરનારી બની છે.

કલાકારો- શબાના આઝમી, જુહી ચાવલા, ઝરીના વાહબ, દિવ્યા દત્તા ,ઉપાસના સિંહ, રિચા ચઢ્ઢા ,આર્યન બબ્બાર, ગિરીશ કર્નાડ, જેકી શ્રોફ, સમીર સોની, રિશી કપૂર ( મહેમાન કલાકાર)

નિર્માતા-અમીન સુરાની

નિર્દેશક-જયંત ગિલાટર

સંગીત- સંદેશ શાંડિલ્ય, સોનુ નિગમ

ફિલ્મ***એક્ટીંગ**** મ્યુઝીક*** સ્ટોરી ***

જાન્યુઆરી 19, 2016 at 2:42 એ એમ (am) 9 comments

બજરંગી ભાઇજાન- ફિલ્મ રિવ્યુ.

7-Reasons-Bajrangi-Bhaijaan-GossipTicket

કાબૂલ એક્સપ્રેસ, ન્યૂયોર્ક, એક થા ટાઇગર નામ સાથે કબિર ખાનનું નામ જે રીતે સંકાળાયેલું છે તે રીતે તમામ ફિલ્મોની કથામાં ભારતપાકિસ્તાનના નામ પણ આપોઆપ સંકળાઇ જાય છે. કબિર ખાનની ફિલ્મોની કથામાં માં કોમની સાથે દેશની વાત પણ વણાઇ જતી જોવા મળી છે. એક થા ટાઇગરમાં પણ ભારતીય અને પાકિસ્તાની જાસૂસ વચ્ચે પ્રેમની વાત કહેતા કબિર ખાને પ્રેમ આડે કોઇ સીમાડા નથી આવતા એવો સંદેશ આપવા પ્રયાસ કર્યો છે તેવી રીતે બજરંગી ભાઇજાન’ માં પણ બે દેશ વચ્ચેના વૈમનસ્ય વચ્ચે પણ બે દેશના નેકદિલ ઇન્સાનની વાતને વણી લેવામાં આવી છે. માનવ માનવી  બનીને રહે તો ભારતીય છે કે પાકિસ્તાની બે વચ્ચેનો ભેદ ભુલાઇ જાય છે. ‘બજરંગી ભાઇજાન’ ની કથામાં કોઇપણ જાતનું નાવિન્ય હોવા છતાં એની માનવીય સંવેદના પ્રેકક્ષોને સ્પર્શી જાય છે અને જકડી રાખે છે.

 

પાકિસ્તાનની નાનકડી માસૂમ  શાહિદા( હર્ષાલી મલ્હોત્રા) જન્મથી મુંગી છે. જો તે તેને દિલ્હીની બાબા નિજામુદ્દિન ઓલિયાની દરગાહ પર સજદા માટે લઈ આવે તો તે બોલતી થઈ જાય તેવી શક્યતા જાણીને તેની માતા તેને દિલ્હી લઈ આવે છે. પિતા પાકિસ્તાની આર્મીમાં હોવાથી વિઝા નથી મળતા અને પરિણામે તેની માતા તેને સમજૌતા એક્સપ્રેસમાં લઈને આવે છે.  દરગાહ પર માથુ ટેકવીને પાછા ફરતા શાહિદા તેની માતાથી વિખુટી પડી જાય છે અને કુરુક્ષેત્રમાં પવન (સલમાન ખાન) જે બજરંગબલી હનુમાનનો ભક્ત છે તેને મળે છે. મુંગી છોકરી ક્યાંથી આવી છે અને ક્યાં પહોંચાડવાની છે એની મથામણમાં સર્જાતી વિટંબણા અને મુશ્કેલીઓમાંથી માર્ગ કાઢતા પવન તેને પાકિસ્તાન સુધી પહોંચાડવા સુધી નેક પ્રયાસ આદરે છે અને તેમાં તેને સાથ મળે છે એક લોકલ ચેનલના પત્રકાર ચાંદ નવાઝ ( નવાઝુદ્દિન સિદ્દીકી)નો.

 

સરળ દેખાતી કથામાં સૌથી સંવેદનશીલ વાત છે કે એક ઇન્સાન જો નાતજાતના ભેદભાવ ભુલી જઈ શકે તો સાચા અર્થમાં માનવ સાબિત થઈ શકે.  શાહિદાને તેના માતાપિતા સુધી પહોંચાડવામાં ભારતીય પવનને પાકિસ્તાની ચાંદનો જે સાથ મળે છે તે ઘટના સહ્રદયી પ્રેક્ષકોને સ્પર્શી જાય તેવી છે. શાહિદા બોલી શકતી નથી માટે તેની ઓળખ પામવી અઘરી છે પરંતુ. કબિર ખાને એક પછી એક એવા સંજોગો ઉભા કર્યા છે જેનાથી પવનને શાહિદા વિશે કોઇક કડી મળતી રહે છે. અને કડી પકડીને પવન સઈદાને એની માતા પાસે પાકિસ્તાન સુધી પહોંચાડવાની તનતોડમનતોડ જહેમત આદરે છે પ્રયાસ અને પ્રવાસમાં એવા કેટલાય અનુભવ એવા થાય છે જે પવન નહીં પ્રેક્ષકોના દિલને પણ ઝંઝોડી મુકે છે.

 

ક્યાંક શાહિદાને એની માતા સુધી પહોંચાડવામાં પાકિસ્તાની આર્મી ઓફિસરથી માંડીને બસ ડ્રાઇવર ,મૌલવી પણ સામેલ છે તો શાહિદાને માતા સુધી પહોંચાડવાની લાલચનું ગાજર પવન સામે લટકાવીને શાહિદાને વેચી નાખવા જેવું અધમ કામ કરનાર હિંદુસ્તાની પણ છે. સતત વહેતી કથામાં એક પછી એક એવા પાત્રો ઉમેરાતા જાય છે જે કથાને વધુને વધુ હ્રદયસ્પર્શી બનાવતા જાય છે અને નાનકડા અમસ્તા રોલમાં પણ તેમની છાપ છોડતા જાય છે.

 

ફિલ્મમાં કેબ્રે ડાન્સરને વસ્ત્રો ઉતારવા ફરજીયાત છે એવી સામાન્ય માન્યતામાં બીજી એક માન્યતા પણ છેલ્લા કેટલાક સમયથી પ્રચલિત છે ‘સલમાન છે એટલે શર્ટ તો ઉતારશે જ’. પરંતુ  આશ્ચર્યની વાત છે સલમાને  કે કબિર ખાને તેની ઇમેજ જાળવી રાખવા નાનકડો સરખો પ્રયાસ પણ નથી કર્યો. સલમાનમાં અહીં સરળ, સાલસ અને નેક ઇન્સાનની છબી  છતી થાય છે. પરંતુ સરળ, સાલસ દેખાતા ઇન્સાનમાં પણ એક બજરંગી વૃત્તિ રહેલી છે જે જરૂર પડે જોરાવર પણ બની શકે છે .નાનકડી શાહિદાની વ્યથા પવનની વ્યથા બની જાય ત્યારે તેનામાં છલકાતી સંવેદનાને સલમાને પ્રેક્ષકોના મન સુધી પહોંચે તે રીતે વ્યકત કરી છે અને શાહિદાની સહાય માટે સ્વીકાર્ય લાગે તેવી રીતે એની શક્તિનો પણ પરચો દેખાડે છે તે પણ સહજ લાગે છે.  જે રીતે પવનનું ચિત્રણ આંકવામાં આવ્યું છે રીતે જોતા તો દુનિયાનો માણસ હોવાની જે શંકા જાગે. ચારેબાજુ માત્ર સ્વાર્થથી ભરેલી દુનિયામાં આવા પરમાર્થી પણ હોઇ શકે? કદાચ પવનના પાત્ર થકી આપણને એટલું સમજાવવામાં દિગ્દર્શક સફળ રહ્યા છે કે જો મનમાં રામ હોય તો રાવણને પણ ઝુકવું પડે છે. અજબ જેવી વાત લાગે છે ને

 

નવાઝુદ્દિન સિદ્દીકીએ તેના અનેક પાત્રોને રુપેરી પરદા પર જીવંત કર્યા છે.’બજરંગી ભાઇજાન’નો પત્રકાર આજના કમર્શિયલ પત્રકારો જેવો નથી. તેનામાં કોઇપણ બાબતને લઈને ચેનલમાં ન્યૂઝને બઢાવી ચઢાવીને જુવાળ ઉભો કરવાના બદલે દિલમાં માનવતાનો જુવાળ ઉભો કરવાની વૃત્તિથી આપણા મનમાં પણ ઊંડે ઊંડે એવી અપેક્ષા જાગે છે કે માનવતા હજુ મરી પરવારી નથી. નવાઝુદ્દિનનો અભિનય ખરેખર સરસ છે. ચાંદ( નવાઝુદ્દિન) ‘વિરઝારા’ ના રાની મુખર્જીના સહ્રદયી પાત્રની યાદ અપાવે છે.

 

ફિલ્મનું સૌથી મહત્વનું પાત્ર શાહિદા એટલેકે હર્ષાલી મલ્હોત્રા જેની આસપાસ ફિલ્મ ગુંથાયેલી છે તેવી હર્ષાલી તેની માસૂમિયતથી પ્રેક્ષકોની સહાનુભૂતિ જીતી લે છે. મુંગી છોકરીના ચહેરાના હાવભાવ, એની કથા અને વ્યથાને હર્ષાલીએ અત્યંત હ્રદયસ્પર્શી રીતે રજૂ કરી છે. તેના ચહેરા પરનું ભોળપણ અને તેની અશબ્દ અભિવ્યક્તિ ફિલ્મનું સૌથી સબળ પાસુ છે. માતાથી વિખુટી પડી ગયેલી બાળકીની મુંગી વ્યથાને બાળકીએ એટલી તો બોલકી રીતે રજૂ કરી છે કે ભાગ્યેજ કોઇ એની સાથે જોડયા વગર રહી શકે. નાના બાળકને જમાડતી માતાને જોઇને એના આંખમાં ઉમટેલા આંસુથી પ્રેક્ષકનું મન ભીનુ થયા વગર ભાગ્યેજ રહી શકે. એનો આનંદ, એની હતાશા, પવન પરનું તેનું આવલંબન એટલી નજાકતથી છલકાયા કરે છે કે સલમાન જેવા નિવડેલા અભિનેતા અને નવાઝુદ્દિન સિદ્દીકી જેવા અદાકાર વચ્ચે પણ પ્રેક્ષકની નજર એક ક્ષણ પણ હર્ષાલીથી દૂર ખસતી નથી.

 

કરિના કપૂર એક એવી અભિનેત્રી છે જેણે આજ સુધી અનેક પાત્રોમાં તેના અભિનયના અજવાળા પાથર્યા છે પરંતુ બજરંગી ભાઇજાન’ ફિલ્મમાં બજરંગી, શાહિદા અને ચાંદ પછી તેનો ઉલ્લેખ  કરવા પાછળનું કારણ છે કે જાણે તેનું પાત્ર ખપ પુરતુ દર્શાવવામાં આવ્યું હોય તેવું બની રહ્યું છે. અહીં કરિના માટે ઝાઝો અવકાશ રહ્યો નથી તેમ છતાં કરિનાએ રસિકાના પાત્રની સંવેદનશીલતા અને અજાણ બાળકી માટેની અનુકંપા સહજતાથી રજૂ કરી છે.

 

પવનને મદદ કરતા મૌલવી ( ઓમ પુરી),  શરત સક્સેના, રાજેશ પુરી, પવનના પિતા બનતા અતુલ શ્રિવાસ્તવ પણ તેમની ભૂમિકાની છાપ મુકતા જાય છે. શાહિદાની માતા એટલે કે  મહેર વિજે પણ પોતાની ભૂમિકાને ખુબ સુંદર ન્યાય આપ્યો છે.

 

કબિર ખાને સરળ દેખાતી કથાને માનવતાનો સ્પર્શ આપીને ફિલ્મને ખાસ બનાવી છેધીમી ગતિના લાગતા પૂર્વાર્ધ અને ફ્લેશ બેકના લીધે કથાનું વહેણ મધ્યમ ગતિએ આગળ વધતું હોય તેમ લાગે પરંતુ કબિર ખાને પાત્રો પરની તેમની પકડ અને દ્રશ્યોની સચોટ માવજતથી ફિલ્મને જરાય નબળી પડવા દીધી નથી. કબિર ખાને ભારતપાકિસ્તાનના નાજૂક સંબંધોને નકારાત્મક ચિતરવાના બદલે અથવા બંને દેશો વચ્ચેના વૈમનસ્યને બાજુ પર રાખીને એક અલગ અભિગમ અપનાવ્યો છે. ઘણા સમયથી લોહિયાળ લેખાતી કાશ્મીરની ધરતીના સુંદર લોકેશનનો અહીં ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો છે.

 

 

ફિલ્મના ગીતો અને કવ્વાલીનું ફિલ્માંકન સરસ થયું છે. અદનાન સામીની કવ્વાલી અને અદનાન સામીની હાજરી સાનંદ આશ્ચર્યજનક રહી.

 

સલમાનના ચાહકોને તો આ ફિલ્મ ગમવાની જ છે પરંતુ સલમાનની એક અભિનેતા તરીકે પણ ગણના કરવા માંગતા ન હોય તેવા પ્રેક્ષકોને પણ ફોર-અ- ચેન્જ સલમાન અને ફિલ્મ બંને ગમશે.
કલાકારો- સલમાન ખાન, કરિના કપૂર, નવાઝુદ્દિન સિદ્દિકી, હર્ષાલી મલ્હોત્રા, દિપ્તી નવલ, નજીમ ખાન, ઓમ પુરી

નિર્માતા- કબીર ખાન, સલમાન ખાન, સુનિલ લુલ્લા

નિર્દેશક- કબિર ખાન,

સંગીત- જુલિયસ પકિઅમ

ફિલ્મ ****એક્ટીંગ**** મ્યુઝીક *** સ્ટોરી ***

ઓગસ્ટ 9, 2015 at 9:47 પી એમ(pm) 3 comments


Blog Stats

  • 97,319 hits

rajul54@yahoo.com

Join 908 other followers

દેશ – વિદેશ ‘પ્રવાસ વર્ણન’

Posts filed under ‘પ્રવાસ વર્ણન’

ફિલ્મ રિવ્યુ –

Posts filed under ‘- film reviews -’ https://rajul54.wordpress.com/category/film-reviews/

શ્રેણીઓ

“ગુજરાતી બ્લોગર્સ/બ્લોગ રીડર્સ ગ્રુપ”

"http://groups.google.co.in/group/gujblog" target="_blank">ગુજરાતી બ્લોગર્સ/બ્લોગ રીડર્સ ગ્રુપ

Flag counter

free counters

Calender

નવેમ્બર 2017
સોમ મંગળ બુધ ગુરુ F શનિ રવિ
« ઓક્ટોબર    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Disclaimer:

© અહીં રજૂ કરેલ કૃતિઓના કોપીરાઇટ્સ-હક્કો જે તે રચનાકારના પોતાના છે. આ બ્લોગ પર અન્ય કવિઓની જે રચનાઓ પોસ્ટ કરી છે, એને લીધે જો કોઇના કોપીરાઇટનો ભંગ થયેલો કોઇને લાગે અને મને જાણ કરવામાં આવશે, તો તેને સત્વરે અહીંથી દૂર કરીશ. પણ મને આશા અને શ્રદ્ધા છે કે સૌ સર્જકો અને પ્રકાશકો તેમ જ તેમના વારસદારો ગુજરાતી ભાષાના પનોતા સંતાનોને માટે વિશ્વ-ગુર્જરી સમાજમાં સભાનતા કેળવવાના આ નિસ્વાર્થ પ્રયત્નોને હૃદયપૂર્વક ટેકો આપશે અને બીરદાવશે. ۞ Disclaimer : This blog is not for any commercial purposes. The entries posted on this blog are purely with the intention of sharing personal interest in gujarati literature/sahitya without any intention of direct or indirect commercial gain. Locations of visitors to this page