હવે રે જાગ્યો મારો આતમ રામ

December 21, 2018 at 9:14 pm 6 comments

ઉનો ફળફળતો નિસાસો અલકાના હ્રદયમાંથી નિકળી ગયો. આજ સુધી એ ગાંધારીની માફક આંખે પાટા બાંધીને જ જીવી હતી ને? પીળુ દેખાય એ બધુ ય સોનુ ના હોય એ આજે હવે રહી રહીને એને સમજાયુ. પણ હશે હવે જાગ્યા ત્યારથી સવાર.

સમિત અને સુમિત – જોડીયા ભાઇઓ, પણ સ્વભાવમાં મા-બાપ જેટલુ અંતર. સમિત એના પપ્પા પલ્લ્વ જેવો  શીળો- શાંત અને તટસ્થ જ્યારે  સુમિત પોતાના જેવો જ બોલકો અને એટલે જ કદાચ નાનપણથી સુમિત તરફ જરા વધારે ખેંચાણ. પહેલેથી જ સમિત એક વાત જે સાચી લાગતી હોય એ નક્કી કરી લે એ પછી એમાં ભાગ્યેજ બાંધછોડ કરે. જેમ મોટો થતો ગયો એમ અ વધુ દ્રઢાગ્રહી બનતો ગયો. હા! પણ એ પહેલા કોઇ પણ બાબતના પાસા સમજી વિચારી લે  અને જરૂર પડે તો ચર્ચા ય કરી લે પણ એક વાર જે મનમાં બેઠુ એ પછી એના નિર્ણયમાંથી એને ફેરવવો ભારે પડે, અદ્દલ એના પપ્પાની જેમ સ્તો. અને સુમિત એકદમ ઇમ્પલ્સિવ અદ્દલ પોતાની જેમ. ફટ દઈને સાચા- ખોટા , નફા નુકશાનની પરવા કર્યા વિના,  ઝાઝુ- લાંબુ વિચાર્યા વગર જ  નક્કી કરી લે.

આજકાલની જમાનાની રૂખ પારખીને અલકાને મનમાં થતુ કે બંને ભાઇઓ કોમ્પ્યુટર એન્જીનીરીંગમાં એડમીશન લે તો ગંગા નાહ્યા. કારણકે ભણવામાં તો બંને એક સરખા અવ્વલ હતા. સમિતે તો પોતાનો રસ્તો  નક્કી કરી લીધો હતો. એને તો ઇકોનોમિક્સ લઈને પ્રોફેસર જ થવું હતુ. જ્યારે સુમિતને મમ્મી ઇચ્છા પ્રમાણે એન્જીનીરીંગમાં જવાનો કોઇ વાંધો નહોતો. સમિતને  લઈને અલકા કાયમ પલ્લવ સાથે ચર્ચા કર્યા કરતી અને  પલ્લવ  અલકાને હંમેશા કહેતો કે “આંગળી ચીંધો પણ રસ્તો તો એમને જાતે જ પાર કરવા દો.” અલકાને મનથી એમ હતુ કે સમિત અને સુમિત બંને જણે અત્યારની વહેતી ગંગામાંથી  આચમની ભરી લેવી જોઇએ , મતલબ  ડોલરિયા દેશમાં જઈ ડોલર લણી લેવા જોઇએ અને આમે ય  કેટલુ વિશાળ ફલક છે ત્યાં?

અને સુમિતે એમ જ કર્યુ. માસ્ટર્સ કરીને અમેરિકા કોમ્પ્યુટર કંપનીમાં જોબ લઈ લીધી જ્યારે સમિતે કોલેજમાં ઇકોનોમિક્સમાં  પ્રોફેસરી.

અને હદ તો ત્યારે જ થઈ જ્યારે લગ્નની ઉંમરે પહોંચેલા સમિતે પોતાની જ કોલેજમાં લાયબ્રેરિયનની જોબ કરતી આરતી પર પોતાની પસંદગી નો કળશ ઢોળ્યો અને સુમિતે મમ્મી પર નિર્ણય લેવાનુ છોડ્યુ.

આરતી   નાની નાની વાતે ખુશ થઈ જતી ખરેખર સરસ મીઠી છોકરી હતી. નાના નાના સુખમાં પણ અત્યંત રાચતી આરતીમાં પળમાં કોઇને પોતાના કરી લેવાની એક  આગવી અદા હતી , બસ એ માત્ર અલકાને પોતાની ના કરી શકી. કારણ બસ એટલુ જ કે આરતી પોતાની પસંદ નહોતી. આરતી તરફ  કોઇ જાતની ઉપેક્ષા ય નહોતી પણ કોઇ ઉમળકોય અલકાના મનમાં જાગતો નહી.

જ્યારે અનુ ! આહ! શું છોકરી છે? કમ્પ્યુટર એન્જીનીયર ,ઉંચો ગોરો વાન-  સપ્રમાણ નાક નકશો અને એનાથી વિશેષ તો સુમિતની જેમ અમેરિકન કંપનીમાં જોબ. હવે આનાથી વધુ તો બીજુ શું જોઇએ? અલકાએ પસંદગીનો કળશ અનુ પર જ ઢોળ્યો અને સુમિતે એની પર મત્તુ ય મારી દીધુ. હા , થોડી શાંત હતી પણ હવે એમાં તો એવુ છે ને આપણી જોડે ક્યાં બહુ રહી છે કે આનાથી વધુ ખુલી શકે ? અલકાએ મન મનાવી લીધુ. લગ્ન કરીને માંડ પંદર દિવસ તો મળ્યા છે એને સાથે રહેવાના અને આટલા વખતથી એ એકલી અમેરિકા હતી એટલે સ્વભાવિક છે એને ય થોડુ અતડુ તો લાગે જ ને?  એ તો જેમ જેમ વધુ રહેશે એમ ખુલશે.

સમયને તો ક્યાં કોઇ સ્પીડ લિમિટ નડે છે? એ તો પાંખ પસારીને  ઉડે છે અને સમયની પાંખે પસરીને જોત જોતામાં બીજા બે  વર્ષ પસાર થઈ ગયા.આરતીએ જોડીયા બાળકોને જન્મ આપ્યો બસ આ એક જ વાતમાં અદ્દ્લ પોતાની જેમ સ્તો. અહીં અલકા આરતીના જોડિયા બાળકોની દાદી બની ગઈ  અને  બીજા બે વર્ષે તો સુમિત તરફથી અનુના  બેબી શાવર સેલીબ્રેશનનો હરખ ભર્યો ફોન આવી ગયો.

“મમ્મી, તારે અને પપ્પાએ આવવાનુ છે. સમિત અને ભાભીને પણ . સુમિતનો આગ્રહ ભર્યો ફોન આવી ગયો પણ અનુની મરજી હતી એ પ્રમાણે પહેલા તો એની મમ્મી જશે એવુ નક્કી થયુ. અલકાએ મન મનાવી લીધુ. કઈ વાંધો નહી અત્યારે તો ખરેખર એમ જ હોય ને? પછી ય ક્યાં નથી જવાતુ?

અને અનુએ નક્કી કર્યા મુજબ ૬ મહિના પછી અલકાને જવાનુ થયુ. અંતરમાં કેવો તો ઉમળકો હતો!  સુમિત પ્રત્યેનુ વળગણ આજ સુધી એવુ  હતુ. .

પણ આજે અંતરમાં વાવાઝોડાની જેમ આરતી ઉમટી આવી. ક્યારેય ન અનુભવેલી લાગણીના પુર આરતી માટે ઉમટી આવ્યા. કેવી છલ-છલ છલકતી , તરો તાજા તીતલી જેવી આરતી અને ક્યાં આ કોઇ પણ જાતના મન વગર , કોઇ જાતના રાજીપા વગર  કશુ પણ કરવુ પડે માટે કરવા ખાતર  કરતી અનુ!  અમેરિકા આવ્યે લગભગ બે મહિના પુરા થવા આવ્યા પણ અલકાએ ભાગ્યેજ અનુને આનંદમાં જોઇ હશે. જ્યારે આનંદ અને આરતીને સગા ભાઇ-બહેન જેવી સગાઇ.  પોઝીટીવ એનર્જીનુ જીવતુ જાગતુ ઉદાહરણ એટલે આરતી, સ્ફુર્તિનુ અસ્ખલિત ઝરણુ એટ્લે  આરતી .ક્યાં ચુસ્તીભરી આરતી અને ક્યાં સુસ્તીભરી અનુ! મસ્ત મોજીલી આરતીને ક્યારેય થાક નહી લાગતો હોય? છેક આજે અલકાને આ વિચાર આવ્યો.  સુમિતને મળતી ક્રિસમસની ત્રણ વિકની રજાઓને ધ્યાનમાં રાખીને સમિત અને સુમિતના લગ્ન એક અઠવાડીયાનાઅંતરે લીધા હતા. માત્ર સાત જ દિવસ પહેલા ઘરમાં આવેલી આરતીએ કેટલા હોંશથી અલકાની બધીજ જવાબદારી ઉપાડી લીધી હતી?

લગ્ન પછી પણ આરતીએ કામ ચાલુ રાખ્યુ હતુ અને એમાં તો અલકાને પણ વાંધો નહોતો. હજુ તો બધુ સંભાળવા સક્ષમ હતી. જોડિયા બાળકોના જન્મ સમયે આરતીએ લગભગ છ મહિનાનો  બ્રેક લીધો હતો. એક સાથે  બે બાળકોને સંભળવામાં નવ-નેજા પાણી ઉતરે એ અલકા ક્યાં નહોતી જાણતી? સમિત અને સુમિતને જે રીતે એમના દાદીએ સંભાળી લીધા હતા એમ  આરવ અને આહિરને સાચવવામાં અલકાએ પુરો સાથ આપ્યો હતો. આરતીએ ફરી જોબ ચાલુ કરી ત્યારે એને એ ચિંતા સતાવતી કે મમ્મી કેવી રિતે આરવ- આહિર બંનેને સંભાળી શક્શે?

આરતીને કોલેજનો સમય સવારે નવ વાગ્યાથી બપોરે એક વાગ્યા સુધી અનેં લંચ બ્રેક પછી  બે વાગ્યાથી પાંચ નો. એટલે એ સવારે વહેલી ઉઠીને રસોઇ તો પતાવી જ દેતી જેથી અલકાને એ વધારાની જવાબદારી  ન રહે. એટલુ જ નહી પણ કોલેજ જતા પહેલાં આરવ-આહિરને તૈયાર કરી લેતી. બપોરે લંચ બ્રેકમાં પાછી આવીને ફટાફટ સાંજની તૈયારી કરી લેતી જેથી સાંજે પાછી ફરે ત્યારે  આરવ- આહિરને  સાચવીને અલકાને સંપૂર્ણ આરામ આપી શકાય. આરવ શાંત હતો જ્યારે આહિર એક્દમ હાઇપર. આરવને એ  ભલો અને ભલુ એનુ બ્લેન્કી. બ્લેન્કીમાં પોતાની જાતને ઢબૂરીને દૂધ પીતા પીતા એ જરા વારમાં તો ઉંઘી જતો પણ એનુ બધુ સાટુ આહિર વાળી દેતો. ઘણીવાર તો રાત્રે ઉંઘમાં રડવા ચઢે તો કેમે ય છાનો રહેવાનુ નામ ન લે. આરવ કે ઘરના બીજા કોઇને  રાત્રે પરેશાની ન થાય એના માટે આરતી રાતોની રાતો એને ખભે ઉચકીને બીજા રૂમમાં ફર્યા કરતી. આ બધુ હોવા છતાં એણે ક્યારે આરતીના મોં પર થાક કે કંટાળો જોયો નહોતો. ઉજાગરા પછી પણ એ સવારે પતંગીયાની માફક ઉડા -ઉડ કરતી હોય.

જ્યારે અનુને તો એટલી સગવડ હતી કે ઘેર રહીને એ ઓન લાઇન કામ કરી શકતી.

” ટેકનિક કેટલી આગળ વધી ગઈ છે નહીં?” અલકા પલ્લવને કહેતી. અલકાએ અહીં આવીને અનુ કામ કરતી હોય ત્યારે આશિરને સાચવવાથી માંડીને ઘરનુ  બધુ જ કામ  હોંશભેર  ઉપાડી લીધુ હતુ. અને તેમ છતાં ય અનુ તો હંમેશની થાકેલી .

દિવસે અલકા અને રાત્રે સુમિત આશિરને સંભાળી લેતો .ક્યારેય અનુને આશિર પાછળ એક રાતે ય ભાગ્યેજ જાગતી અલકાએ જોઇ હશે.

” મમ્મી , હવે થી આશિરને દિવસે એક એક કલાક એમ  બે કલાક્થી વધારે સુવા દેવાનો નથી.”

આજે આશિરની ડૉક્ટરની એપોઇન્ટ્મેન્ટ હતી. ત્યાંથી આવીને સુમિતે અલકાને કહી દીધુ.

” કેમ?”  આંચકો ખાઇ ગઈ અલકા.

રાત્રે એ જાગે છે એટલે.

ક્યારે? અલકાના મનમાં આહિર આવી ગયો. આહિર પાછળ રાતોની રાતો જાગતી આરતીને જોઇ હતી એની સામે આશિર તો માંડ બે વાર દૂધ પીવા ઉઠતો હતો .

આટલુ તો આવુ નાનુ બાળક ઉઠે જ ને? અને દૂધ પીને જરા વારમાં તો પાછો સુઇ જાય છે .

“એ જે હોય એ મમ્મી, અમારે દિવસે કામ હોય અને આ રાતો ના ઉજાગરા અમારાથી થતા નથી.”

કોઇ પણ વાત હોય તો સુમિત જ કરી લેતો અનુ તો ભાગ્યેજ કોઇ વાત કરતી.

અલકાને આશિરની દયા આવી જતી. ભાખોડીયા ભરતા શિખેલો આશિર જાગતો એટલી વાર ઝપીને બેસતો નહી એટલે થાકીને માંડ સુઇ જાય એટલામાં તો એને ઉઠાડી દેવાનો? ઉંઘવા માટે વલખા મારતા  અને ઉઠાડ્યા પછી પડતા નાખતા આશિરને ઢંઢોળીને કે સીધો જ ઉચકીને ઉભો કરી દેવાનુ અલકાને ભારે વસમુ લાગતુ. ક્યારેક અનુ સાથે એણે ચર્ચા કરવા પ્રયત્ન પણ કરી જોયો પણ વ્યર્થ.એ તો મગનુ નામ મરી પાડવામાં જ ક્યાં માનતી હતી?

અને એક દિવસ તો હદ જ થઈ ગઈ.   કોઇ ટેકનિકલ ખામીના લીધે આખી રાત એરકંડીશન બંધ રહ્યુ. જુલાઇના ગરમીમાં આખી રાત આશિર શાંતિથી સુઇ ન શકયો. થોડી થોડી વારે એ જાગી જતો   અને સુમિત કે પલ્લવ ખભે ઉચકીને ફરે ત્યારે માંડ ઝંપતો .

” આજે તો આખો દિવસ મમ્મી આશિરને સુવા ન દેતી , ગમે તેમ કરીને એને જગાડજે.” બીજે દિવસે સવારે સુમિતે કહી દીધુ

“કેમ?”

અલકાને ખબર હતી કે સુમિત એન વિચારેલુ નથી બોલતો. અમેરિકાની પોલી દિવાલોમાં આમે ય ક્યાં કોઇ વાત પચાવવાની ક્ષમતા હોય છે?

” આખો દિવસ જાગશે તો અમને રાત્રે ઉંઘવા દેશેને?”

અલકાના મગજનો પારો રાતની બંધ એરકંડીશનની ગરમી કરતા ય વધુ ઉંચો ચઢી ગયો.

” રાત્રે તમને સુવા ન મળ્યુ તો આટલી તકલીફ થાય છે તો આ નાનકડા જીવનો જરા વિચાર કર. એનુ કેટલુ ગજુ હોય? કકળાટ કરાઇને જગાડવાનો છે એને? સુમિત જરા વિચાર તો કર.”

પણ સુમિતનુ ય શું ગજુ? કે આમાં બીજુ કંઇ કહી શકે? એ તો ઓફીસ જવા નિકળી ગયો .

અલકાની ધીરજ નો હવે તો અંત આવવા માંડ્યો હતો. ક્યારેક એને ઇચ્છા થતી કે અનુને પાસે બેસાડીને એને સમજાવે પણ કાચબાની જેમ ઢાલની અંદર જાતને સંકોરી લઈને ફરતી અનુ સાથે ચર્ચા કરવી તો દૂર વાત કરવી પણ અઘરી હતી.

આજ સુધી અલકાએ ભાગ્યેજ અનુને કોઇ વાતમાં રસ લઈને વાત કરતી જોઇ હતી. જ્યારે આરતી તો ઘરમાં હોય એટલી વાર ચહેક્યા જ કરતી હોય. ફુદરડીની જેમ કામમાં ફરી વળતી આરતી ચર્ચાના ચકડોળમાંય મ્હાલતી રહેતી. સમિત અને પલ્લ્વની વાતોમાંય એ પુરેપુરો રસ લેતી. આશારામ બાપુથી ઓશો રજનિશજી, અડવાણીથી ઓબામા,  દયારામથી દલાઇલામા,કેરાલાથી કેનેડા કોઇ એવો વિષય નહી હોય જેમાં આરતી ચર્ચાની બહાર હોય.

જ્યારે અનુ તો બધા જ સાથે જમવા બેઠા હોય , શનિ-રવિની રજાની શાંતિ હોય તો ય ભાગ્યેજ કોઇ વાતમાં રસ લઈને એનો સુર પુરાવતી. એટલી નિર્લેપતા હોય? કોઇ વાતમાં રસ જ નહી! અલકાને મનોમન થઈ આવતુ કે એ સુમિતને પુછી લે કે  બધુ બરોબર છે ને? અનુ તારી સાથે તો વાત કરે છે ને ભાઇ? પણ એ ચુપ જ રહેતી. રખેને અંગારા પરની રાખ ઉડાડવા જાય અને એના તણખા ઉડે તો!

“આજે તારા પપ્પાની વર્ષગાંઠ છે અને રવિવારની રજા પણ છે તો આપણે દર્શન કરવા જઇશું? અલકાએ સુમિતને સવારે જ પુછી લીધુ. અનુની તો કોઇ મરજી-નામરજી  જેવુ ક્યાં હતુ એટલે એનેપુછવાનો તો સવાલ જ નહોતો. એ સાથે હોય કે ના હોય કોઇ ફરક જ ક્યાં પડતો હતો? ખરેખરતો અલકાને એવુ હતુ કે આટલા વર્ષે પલ્લવના જન્મદિવસે એ સુમિત અનુની સાથે  છે તો સુમિત કે અનુ જ સામેથી કોઇ પ્રોગ્રામ કરશે. કોઇ સરપ્રાઇઝ આપશે .પણ પછી તો થયુ કે એવી આશા રાખવી જ નકામી અને દિવસ ખાલી જાય એના કરતા તો છેવટે દર્શન તો થશે.

અને સરપ્રાઇઝનો તો આરતી પાસે ખજાનો હતો. એ હંમેશા દરેક દિવસને ખાસ બનાવી દેતી. પોતાનો એ જન્મદિવસ તો અલકા માટે જીવનભરનુ સંભારણુ બની ગયો . સવારથી ઉઠીને જ આરતી રોજીંદા કામમાં લાગી ગઈ હતી. અને રોજની જેમ કોલેજ જવા નિકળી પણ ગઈ. અલકાને જરા ઓછું આવી ગયુ. મમ્મીની વર્ષગાંઠ પણ ક્યાં કોઇને યાદ રહે છે? બસ આખો દિવસ મમ્મી મમ્મી કરી લીધુ એટલે વાત પતી ગઈ?

ચુપચાપ એ પણ કામે લાગી ગઈ. ગોકળગાયની જેમ આજે તો દિવસેય આગળ ખસતો નહોતો. એક વાગવા આવ્યો અને તો ય આરતી ના આવી? કંઇ પડી છે?  મનના ધુંધવાટે થોડો વેગ પકડ્યો. અને એટલામાં તો લેચ કી થી બારણુ ખુલવાનો અવાજ આવ્યો અને એની સાથે જ હેપ્પી બર્થ ડૅ ની ગુંજ અને ખળખળ હાસ્યનો ધોધ વહી આવ્યો ઘરમાં .આશ્ચર્ય ચકિત અલકાના ઘરમાં એની કીટી સાહેલીઓ ધસી આવી અને એ સૌની  પાછળ  અલકાની અતિ પ્રિય  પાઇનેપલની મોટી કેક હાથમાં થામીને આરતી પ્રવેશી.

ઓ! તો આમ વાત છે! અલકાનો ધુંધવાટ ક્યાંય વરાળ બનીને ઉડી ગયો. આરતી બરાબર જાણતી હતી મમ્મીને શું ગમશે.

એક વાર તો આરતીએ કમાલ કરી. પલ્લવની વર્ષગાંઠના દિવસે સવારે ઉઠીને એક દળદાર આલ્બમ પલ્લ્વને ભેટ ધર્યુ. આલ્બમમાં પલ્લવના જુના મિત્રો તેમજ સગા સ્નેહીઓના પલ્લવ સાથે ના ફોટા અને એની સાથે એમના સ્નેહ સ્મૃતિ સમા સંભારણા મઢીને મુક્યા હતા. આરતીએ એક મહિના પહેલાથી સૌને ફોન કરીને આખી ય વાત સમજાવી દીધી હતી એ મુજબ સૌએ પલ્લ્વ સાથેના ફોટા , એ સમયની યાદ અને પલ્લવના જન્મ દિન અંગે  કોઇ સંદેશ લખીને આરતીને મોકલાવ્યા હતા.  જેમાંથી તૈયાર થયુ આ આલ્બમ.એમાં આરતીએ સુમિતના લગ્ન સમયનો એમના આખા પરિવારનો ફોટો મુકીને બધા તરફ્થી ભાવવાહી સંદેશ મુકીને સમાપન કર્યુ હતું.   આરતી એ ય બરાબર જાણતી હતી જે પપ્પાને શું ગમશે.પલ્લવ તો આવી અનોખી ભેટ મેળવીને અત્યંત ખુશ. આરતીના માથે હાથ મુકીને લાગણીસભર આવાજે માત્ર એ એટલુ જ કહી શક્યો ” બેટા, તુ તો આ ઘરની માત્ર લક્ષ્મી જ  નહીં મા શારદા- સરસ્વતિ પણ તું જ છો.”

આરતી હંમેશા અલકા -પલ્લવ માટે કોઇને કોઇ નવુ પુસ્તક લેતી આવતી. અલકાને ફિલ્મો  અને નાટક જોવાનો કેટલો શોખ ! પલ્લવને વળી કલ્ચરલ પ્રોગ્રામોમાં ભારે રસ. આરતી  એની મેળે જ કોઇ સરસ ફિલ્મ- નાટક કે આવા કલ્ચરલ પ્રોગ્રામની બે ટીકીટ અલકા -પલ્લવ માટે   બુક કરાવી લેતી.

હવે અલકાને સમજાયુ કે એના ઘરનુ વાતાવરણ આરતી થકી જ આટલુ જીવંત હતુ. બાકી તો આ ય એક ઘર જ હતુ ને? પણ આને ઘર કહેવાય? ઘર ચાર સરસ મઝાની સજાવેલી દિવાલોથી નથી બનતુ. એમાં પ્રાણ પણ હોવા જોઇએ ને?  કંચન અને કથીરનો ફરક હવે અલકાને સમજાયો.આ શાંત ઘરમાં અલકાને મુંઝારો થવા માંડ્યો.ક્યારેક દસ -પંદર દિવસે અનુને ઓફિસ જવાનુ થતુ ત્યારે અલકાને ઘરમાં જરા મોકળાશ લાગતી.

અલકાની વાતોનુ કેન્દ્ર બદલાયુ. પહેલા એની વાતોમાં સુમિત અને અનુ અગ્ર સ્થાને રહેતા હવે એની વાતોમાં આરતી અને સમિત વણાવા માંડ્યા.પલ્લ્વ પહેલા પણ આ બધુ તટસ્થ ભાવે જોયા સાંભળ્યા કરતો અને આજે પણ એણે એમ  જ કર્યુ. કારણ આમે એની વિશેષ ટીપ્પણીથી અલકાનુ મંતવ્ય કે વિચારો બદલાવાના નહોતા અને હવે તો આમે ય એ સાચી દિશામાં જોતી થઈ ત્યારે એ બદલવાની જરૂર પણ ન રહી.

બાકીના દિવસો હવે જરા ઝડપથી પસાર થાય એવુ એ ખરા દિલથી ઝંખતી હતી પણ આ સમયે ય જાણે ગોકળગાયની ગતિએ હાલતો હતો.

જવાના દિવસો પાસે આવે તે પહેલા અલકા ખુબ બધુ શોપિંગ કરી લેવા માંગતી હતી. આરવ અને આહિર માટે ઢગલાબંધ કપડા અને રમકડા તો લેવાના જ હોય ને? અને આરતી માટે? એને શું ગમશે? ઓહ આજ દિવસ સુધીમાં એવુ તો ક્યારેય વિચાર્યુ જ નહોતુ. શોપિંગ માટે પલ્લ્વ સાથે ચર્ચા કરતી મમ્મીને જોઇને સુમિતે અનુ ને પુછી લીધુ ” શું મોકલવુ છે આપણે બધા માટે?”

” મમ્મી જે કહે એ.” ટુંકાક્ષરી જવાબ મળી ગયો.

અલકા તો સમસમી ગઈ. ” મમ્મી જે કહે એ? તમારી જાતે કશું જ નહી? આરતીને કશું જ કહેવુ પડ્યુ હતુ?  જે દિવસે અમેરિકાની ટીકીટ બુક થઈ એ દિવસથી જ એણે એની જાતે જ દોડાદોડ કરવા માંડી હતી. અનુ માટે સરસ મઝાના ટ્રેડીશનલ ડ્રેસ-કુર્તિઓ , તો સુમિત માટે લખનવી ઝભ્ભા, શર્ટ્સ અને ટાઇ  લઇ આવી હતી.  આશિર માટે તો અહીં ના કપડા  કે રમકડા ના ચાલે પણ આરતી પાસે તો એનો ય રસ્તો હતો.  એના માટેય સરસ મઝાના લખનવી ઝભ્ભા સાથે નાનકડા ચુડીદાર ,શેરવાની અને ધોતી અને  હાથમાં પહેરાવાની સોનાની લકી ચેઇન લઈ આવી હતી. દરેક વાતમાં એના ઉત્સાહ નો તો પાર જ નહોતો.

“મમ્મી, આ શેરવાની- અચકન ગમશે ને ? આશિરની બર્થ ડે માં પહેરાવાશે . હવે તો ત્યાં ય બધાને આવા ટ્રેન્ડી કપડા ગમતા જ હોય છે.

અલકાની આંખમાં ઝળઝળીયા આવી ગયા .અને એ ઝળઝળિયાની પેલે પાર પણ એને આરતી જ દેખાઇ રહી. એણે આડુ જોઇ લીધુ . સુમિત અને પલ્લવની નજરે એ નોંધી લીધુ. બીજા જ દિવસે સુમિત મમ્મી પપ્પાને લઈને શોપિંગ કરવા ઉપડી ગયો એણે આ વખતે અનુને પુછવાની હિંમત પણ ના કરી.

અલકાની આજ સુધીની જે ડોલરિયા દેશની ડોલર વહુ  માટેની અબળખા હતી તે તો ક્યારની ય સમેટાઇ ગઈ હતી. પણ હવે તો એણે બાકીની માયા ય સમેટવા માંડી. રખેને વધુ રહેવાનુ થાય તો સુમિતને ન કહેવાય, ન સહેવાય અને પોતાનાથી ન રહેવાય એવી તંગ પરિસ્થિતિ નો તો હવે સામનો ય કરવાની એની જરાય તૈયારી નહોતી. સોનાના હરણ પાછળની દોટ કેટલી વ્યર્થ છે એ તો રઘુવંશથી જાણીતી વાત નથી?

આજે તો ઇન્ડીયા જતી ફ્લાઈટમાં બેઠેલી અલકાનુ મન એના ય કરતા વધુ ઝડપે આરતી પાસે પહોંચી ગયુ.

——————————————————

Entry filed under: નવલિકા.

માર્થા’સ વિન્યર્ડ ચમત્કાર

6 Comments

  • 1. મનસુખલાલ ગાંધી  |  December 22, 2018 at 1:38 am

    આ માત્ર વાર્તા નથી, કેટલી બધી વાસ્તવિક વાત લખી છે. અને ઘણાને માટે ખરેખર અમેરીકાની ધરતીની માટી અને હવાજ એવી છે કે એકલપેટા થઈને જાતે પોતાની જાણ બહાર એમની મતિ બદલાઈ જાય છે.

    બહુ સુંદર વાર્તા…

    Liked by 1 person

  • 2. Rajul Kaushik  |  December 22, 2018 at 10:02 am

    Thanks Mansukhbhai

    Like

  • 3. pravinshastri  |  December 23, 2018 at 4:11 pm

    સરસ પારિવારિક નનલિકા.

    Liked by 1 person

  • 4. Rajul Kaushik  |  December 23, 2018 at 4:12 pm

    Thanks Pravinbhai 🙏🏼

    Like

  • 5. Jigisha Patel  |  December 23, 2018 at 4:48 pm

    વાસ્તવિકતાનો તાદ્ગશ ચિતાર,સરસ

    Liked by 1 person

  • 6. Rajul Kaushik  |  December 23, 2018 at 4:50 pm

    Thanks Jigisha

    Like


Blog Stats

  • 112,255 hits

rajul54@yahoo.com

Join 967 other followers

દેશ – વિદેશ ‘પ્રવાસ વર્ણન’

Posts filed under ‘પ્રવાસ વર્ણન’

ફિલ્મ રિવ્યુ –

Posts filed under ‘- film reviews -’ https://rajul54.wordpress.com/category/film-reviews/

Categories

“ગુજરાતી બ્લોગર્સ/બ્લોગ રીડર્સ ગ્રુપ”

"http://groups.google.co.in/group/gujblog" target="_blank">ગુજરાતી બ્લોગર્સ/બ્લોગ રીડર્સ ગ્રુપ

Flag counter

free counters

Calender

December 2018
M T W T F S S
« Nov   Jan »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Disclaimer:

© અહીં રજૂ કરેલ કૃતિઓના કોપીરાઇટ્સ-હક્કો જે તે રચનાકારના પોતાના છે. આ બ્લોગ પર અન્ય કવિઓની જે રચનાઓ પોસ્ટ કરી છે, એને લીધે જો કોઇના કોપીરાઇટનો ભંગ થયેલો કોઇને લાગે અને મને જાણ કરવામાં આવશે, તો તેને સત્વરે અહીંથી દૂર કરીશ. પણ મને આશા અને શ્રદ્ધા છે કે સૌ સર્જકો અને પ્રકાશકો તેમ જ તેમના વારસદારો ગુજરાતી ભાષાના પનોતા સંતાનોને માટે વિશ્વ-ગુર્જરી સમાજમાં સભાનતા કેળવવાના આ નિસ્વાર્થ પ્રયત્નોને હૃદયપૂર્વક ટેકો આપશે અને બીરદાવશે. ۞ Disclaimer : This blog is not for any commercial purposes. The entries posted on this blog are purely with the intention of sharing personal interest in gujarati literature/sahitya without any intention of direct or indirect commercial gain. Locations of visitors to this page


"બેઠક" Bethak

વાંચન દ્વારા સર્જન -બેઠક

શબ્દોને પાલવડે

સ્વરચનાઓનો સંચય મારા શબ્દોના પાલવમાં

વિનોદીની..

મારી કવિતાઓ અને રચનાઓ નો બ્લોગ.. વિનોદીની

ધર્મધ્યાન

અલ્પમતિ વિજય શાહની ધર્મવાતો, ધર્મ સમજણ અને ધર્મ ધ્યાન્..

Banshari Banine

Krishna Bhajans and other poetry

રાજુલનું મનોજગત

“Languages create relation and understanding”

Kalyanshah

Ahmedabad based photographer. Owner at Pixel Planet.

વિજયનુ ચિંતન જગત

મને ગમતી વાતો અને મારી સર્જન પ્રવૃતિઓ...

મારુ વિચાર વિશ્વ

મારી આંખથી આકાશ કદી જોજે.....

સહિયારું સર્જન - ગદ્ય

એકથી વધુ લેખકો દ્વારા થતાં લઘુ નવલકથા કે લઘુકથા જેવાં સહિયારા ગદ્ય સર્જનનો પ્રથમ બ્લોગ!

%d bloggers like this: