સાપ્તાહિક લઘુ નવલકથા “છિન્ન” ભાગ-૮

December 9, 2010 at 12:55 pm 8 comments

“શ્રેયા, ગેટ રેડી , હું પાંચ જ મિનિટમાં પહોંચુ  છું. “

અને  શ્રેયાએ ના કહી દીધી અને સંદિપ  કઈ જવાબ આપે તે પહેલા જ  મોબાઇલ કટ કરી દીધો. શ્રેયાને બિલકુલ પસંદ જ નહોતી આ વાત. જ્યારે એ કામ કરતી હોય ત્યારે એના સમય કે ટારગેટ પહેલા આવી રીતે અધવચ્ચેથી નિકળી જવાનુ એના સ્વભાવમાં જ નહોતું. ડૉ. દિવાન પણ એવા જ સમયના પાબંદ હતા .

આજે એ એક નવા બંગલાની સાઇટ પર હતી. સુરમ્ય બંગ્લોઝમાં  કાર્ડીયોલોજીસ્ટ ડૉ. દિવાનના ઘરના ઇન્ટીરીયર માટે પતિ-પત્નિ સાથે આજે ફાઇનલ ચર્ચા કરી લેવાની હતી. દિવાન દંપતીની કમ્ફર્ટ અને કન્સનને ધ્યાનમાં રાખીને કરેલી ડિઝાઇનમાં જે કોઇ નાના મોટા સજેશન હતા તે જોઇ લેવાના હતા. એણે વળી પાછુ ચર્ચામાં ધ્યાન પોરવ્યું પણ એ થોડી અસ્વસ્થ તો થઈ ગઈ. દિવાને મનોમન એની નોંધ લીધી અને એ પણ વળી પાછા શ્રેયા સાથે ચર્ચામાં પરોવાયા. ડૉ. દિવાન  ખુબ બીઝી રહેતા અને તેમ છતાં આજે સમય કાઢીને ઘર અંગે બધુ ફાઇનલ કરી લેવા માંગતા  હતા જેથી શ્રેયા એનુ કામ શરૂ કરી શકે.  એટલે આજે તો સંદિપને નારાજ કરવો પડે તો પણ એમ કર્યા વગર એનો છુટકો જ નહ્તો.

સાંજે જ્યારે એ સંદિપને મળી ત્યારે સંદિપનો મુડ થોડો ખરાબ જ હતો.  શ્રેયાને પણ થોડું દુઃખ તો થયુ સંદિપને નારાજ કરવા માટે પણ હવે તો આ કાયમનુ હતુ અને એમ દર વખતે મુડ પ્રમાણે કામ કરે ક્યાં ચાલવાનુ હતું? નાના હતા ત્યારે સ્કુલમાં શિખવાડવામાં આવતુ હતુ ને ..

વર્ક વ્હાઇલ યુ વર્ક-પ્લે વ્હાઇલ યુ પ્લે .

ધેટ ઇઝ ધ વે ટુ બી હેલ્ધી વેલ્ધી એન્ડ ગે.

એ બધુ માત્ર કહેવા માટે જ હતું? એને યાદ રાખીને જીવનમાં ઉતારવા માટે નહીં ? આ એ જ  સંદિપ હતો જેને શ્રેયા ઓળખતી હતી? આ એ જ સંદિપ હતો જે શ્રેયા ને ખુબ સારી  રીતે જાણતો હતો કે એવો શ્રેયાને ભ્રમ હતો? આ એ જ સંદિપ હતો જે શ્રેયાની તમામ મુંઝવણોનો ચપટીમાં ઉકેલ લાવી આપતો હતો? ઉલટાનો હમણાંથી શ્રેયા મુંઝવણમાં મુકાઇ જાય એવુ ક્યારેક કરી બેસતો.

સંદિપને થતુ આ એ જ શ્રેયા છે જે પહેલા એના પ્રત્યેક ઓપિનીયનને આધારિત હતી? આ એ જ શ્રેયા છે જે એના દરેક પેંઇન્ટીગ સૌથી પહેલા એને જ બતાવતી અને સંદિપની વિશેષ ટીપ્પણીની અપેક્ષા રાખતી ?

જો કે આજે પણ શ્રેયાની નવી દરેક ડીઝાઇનના લે આઉટ સંદિપ જોઇ  જ લેતો અને  એ એને બતાવતી પણ ખરી. બહારની વ્યક્તિ કરતા અંગત વ્યક્તિ સાથે જ ભૂલોનુ નિરાકરણ થઈ શકતુ હોય તો વળી એનાથી વધુ ઉત્તમ શું? ક્યાંક કોઇ કચાશ રહી જતી હોય તો  અને તે પહેલેથી જ સુધારી શકાતી  હોય તો એ શક્યતા શા માટે જતી કરવી? સંદિપની સાથે ચર્ચા કર્યા બાદ જ  એની ડિઝાઇન -લે આઉટ ક્લાયન્ટ સુધી પહૉચતા. સંદિપે કરેલા સજેશન પ્રમાણે  ક્યાંક જરૂરી ફેરફારો પણ કરવામાં એને કોઇ પ્રોબ્લેમ નહોતો લાગતો. પ્રોબ્લેમ લાગતો  સંદિપને જ્યારે શ્રેયા તરફથી કોઇ સજેશન હોય.

“મને મારી રીતે કરવા દે ,શ્રેયા મારે શું કરવુ એની મને ખબર પડે છે.”

ખબર તો શ્રેયાને પણ ક્યાં નહોતી પડતી?  જો સંદિપ એને કહી શકતો હોય તો એ કહે એમાં સંદિપને શા માટે વાંધો હોવો જોઇએ ?  શ્રેયાને ખુબ લાગી આવતુ . કેમ આવુ ?

કદાચ મેઇલ ઇગો ?

સંદિપને જો  પાછળથી એની વાતનુ તથ્ય સમજાતુ  તો પણ  જાણે  શ્રેયા એ કોઇ વાત કરી જ નથી  અને એ એનો પોતાનો જ   મૌલિક વિચાર હોય  એમ  પોતાની રીતે અમલમાં મુકતો  પણ   ખરો પણ એ વખતે તો   શ્રેયાની વાત કાપી જ નાખતો.અંતે ક્રેડીટ સંદિપના નામે જમા થતી

“આવુ કેમ ?  જેને કોમ્પ્લીમેન્ટ સ્વીકાર્ય છે એને કોમેન્ટ અસ્વીકાર્ય કેમ ? ” જો વાહ વાહ ખપતી હોય તો ક્યારેક ખોડ પણ ખમી લીવી જોઇએને?

સંદિપનુ   એવું જ હતું, ક્યારેક પણ જો કોઇ કામ અણધાર્યુ કે નવુ કર્યુ હોય તો એની નોંધ લેવાવી જ જોઇએ અને અને એ અપ્રીશિયેટ પણ થવી જ જોઇએ.

કલ્ચરલ પ્રોગ્રામોમાં શ્રેયાનો રસ સંદિપથી ક્યાં અજાણ્યો હતો? તે દિવસે ઠાકોરભાઇ હોલમાં એક થીમને લઈને એના પર જ  એક ગુજરાતી અને  એક હિન્દી ગીતની એ અનોખી મહેફિલની  સંદિપે શ્રેયાને જણાવ્યા  વગર જ ટિકીટ લઈ લીધી હતી અને રાત્રે સીધી જ એને હોલ પર લઈ ગયો હતો. ખુબ ખુશ થઈ ગઈ શ્રેયા. જો કે થોડા મોડા પડ્યા એટલે પ્રોગ્રામ ચાલુ થઈ ગયો હતો.એક વાર પ્રોગ્રામમાં બેઠા પછી શ્રેયા એમાં ખોવાતી ગઈ.માણતી ગઈ એક પછી એક ગીતોને.  જ્યારે અંતમાં  પાર્થિવ ગોહીલના એ ગીત ને જે સ્ટેન્ડીંગ ઓવેશન મળ્યુ  ત્યારે તો શ્રેયા જ નહી આખુ ઓડીયન્સ ઝુમી ઉઠ્યુ ! અંતે  બાકી હતુ તો સિનીયર મોસ્ટ દિલીપ ધોળકિયાએ એમનુ જાણીતુ ગીત તારી આંખનો અફીણી ગાઇને  મહેફિલનો રંગ જમાવી દીધો . સમગ્ર ઓડીયન્સ આફ્રીન થઈ ગયું. શ્રેયા તો એકદમ મુડમાં આવી ગઈ .ઘણા સમય બાદ એકધારા કામના રૂટીનમાં એક મનગમતો બ્રેક મળ્યો .પ્રોગ્રામમાંથી બહાર નિકળીને ય હજુ શ્રેયા એ માહોલથી જુદી પડી જ નહોતી. આખા પ્રોગ્રામ દરમ્યાન એ સંદિપનો હાથ હાથમાં જ લઈને બેઠી હતી.

સરસ પ્રોગ્રામ થયો નહીં ? સરપ્રાઇઝ કેવી રહી? સંદિપે હળવેકથી શ્રેયાને પુછ્યુ.

“આહ ! મઝા આવી ગઈ. “

શ્રેયાએ   ખરેખર ખુબ ખુશ થઈને અત્યંત  ઉમળકાથી  અને ભારોભાર  ઉષ્માથી સંદિપનો હાથ પકડી લીધો.  હાથના એ સ્પર્શમાં આમ તો એમાં જ બધુ કહેવાઇ ગયુ હતુ પણ સંદિપને તો શબ્દોની અપેક્ષા હતી. વણ કહેવાયેલા પણ ઘણુ બધુ વ્યક્ત કરી જતા ભાવો કરતા બે વ્યહવારિક આભારના શબ્દોનુ એને મન કદાચ વધુ મૂલ્ય હતુ.

“તો પછી તેં મને કઇ કહ્યુ નહી! સરપ્રાઇઝ માટે પણ નહી?”

આહ! ઓહ, શ્રેયા સીધી જમીન પર આવી ગઈ. એણે સંદિપને કઈ કહેવુ જોઇતુ હતુ આવો પ્રોગ્રામ કરવા માટે. આવી સરપ્રાઇઝ આપવા માટે. પ્રસંશા કરવી જોઇતી હતી. ચહેરા પરના ખુશીના – ભાવ હાથનો સ્પર્શ એ બધુ ગૌણ હતુ. મૌનની પણ  કોઇ ભાષા હોઇ શકે પણ ના , મહત્વના હતા બે શબ્દો જે સંદિપ માટે એણે બોલવા જોઇતા હતા.

સંદિપે ક્યારેય કોઇ વાતે શ્રેયાની નોંધ લીધી હતી? કેટલીય વાર કામના બોજાને પહોંચી વળવા શ્રેયા એનુ કામ અટ્કાવીને સંદિપની સાથે ઉભી રહેતી. ક્યારેય એણે તો સંદિપ પાસે એના જેવી અપેક્ષા રાખી જ નહોતી કે સંદિપ એના માટે કંઇક કહે . આપણી વ્યક્તિની ખુશી માટે કઈ કરવામાં  પોતાની  પણ ખુશી  નથી સમાયેલી?

બંને જણનો મુડ જરા ખરાબ થઈ ગયો.આગલા ત્રણ કલાકનો કેફ ત્રણ મીનીટમાં જ ઉતરી ગયો.

અપેક્ષા,  આ જ વધારાનો શબ્દ એમના જીવનમાં ઉમેરાઇ ગયો છે ને? બાકી તો પહેલા પણ બંને ક્યાં સાથે નહોતા? કોલેજના એ સમય દરમ્યાન દિવસોના દિવસો સાથે કામ કર્યુ છે. ક્યાંય કશું નડતું નહોતુ .કારણ ? ત્યાં  કોઇ અપેક્ષા નહોતી, હતી તો માત્ર દોસ્તી જ્યાં  સમજના સરવાળા અને ગુણાકાર જ હતા.કોઇ લેતી-દેતીના  બાદબાકી કે ભાગાકાર નહોતા.

શ્રેયાને આવિષ્કાર ફિલ્મ યાદ આવી ગઈ. આમ તો ઘણી જુની ફિલ્મ ,કદાચ શ્રેયાનો તો જન્મ નહી થયો હોય પણ  પપ્પાના  ગમતા કલેક્શનમાંથી એ ઘણીવાર એ જુની ફિલ્મો જોતી અને એને ગમતી પણ ખરી.પતિ -પત્નિના સંબંધોની આસપાસ ઘુમતી કથા દરેકના જીવનને લાગુ પડતી હશે? લગ્ન પહેલા પોતાનુ જે સર્વ શ્રેષ્ઠ છે તે લઈને સામી વ્યક્તિને આંજી દેવાની કળા કે આંચળો લગ્ન પછી કેમ ઉતરી જતો હશે અને અપેક્ષાઓ વધી જતી હશે?   જો કે સાથે મન પણ મનાવતી કે પ્રેમ છે ત્યાં અપેક્ષા છે ને?

આખા રસ્તે બંને કઈ બોલ્યા વગર જ ઘર સુધી પહોંચી ગયા..અને એક ભારઝલ્લી રાતનો આંચળો ઓઢીને ઉંઘવાનો ડોળ કરતા પાસા બદલતા રહ્યા.પણ ખણણણ ….કાચમાં એક નાનીશી તિરાડ તો પડી જ ગઈ બંને પક્ષે.

 

સાપ્તાહિક લઘુ નવલકથા “છિન્ન” ભાગ-૯ – તાઃ૧૬/૧૨/૨૦૧૦ ના રોજ

Advertisements

Entry filed under: saptahik laghu navalkatha "chhinn".

“ખેલે હમ જી જાનસે”- film reviews – ” નો પ્રોબ્લેમ”- film reviews –

8 Comments

  • 1. Indu SHAH  |  December 9, 2010 at 4:33 pm

    પ્રેમમાં અપેક્ષાનો પ્રવેશ
    પ્રેમનો ક્ષણે ક્ષણૅ થતો વિનાશ
    આપની સાપ્તાહિક વાર્તા વાંચવાની ગમે છે

    Like

  • 2. Darshana.mankad  |  December 9, 2010 at 6:15 pm

    Prem ne huf ma kami hamesha apexa j lave 6.khub srs manv swabhav nu avlokn kro 6o. Plz keep it up dear.

    Like

  • 3. gaurangi patel  |  December 9, 2010 at 11:49 pm

    !!!!!!!!

    Like

  • 4. kalpesh Thakkar  |  December 10, 2010 at 5:34 am

    ” Prem ma Apexa no pravesh” ane Lagna pahela Ane Lagna p6i ni Apexa no tafavat ni zinvat bhari vakya rachna, Rajulben Aap ni Varta bahuj saras 6, vachvani khub j maja ave 6

    Like

  • 5. risha mitesh shah  |  December 10, 2010 at 8:34 am

    mane tamara prakasan je mail thi moklo cho,te vachva bahguj game che.je hart ne sparsi jay,jenathi jivan ma kaik bodh male teva hoy che,.mari,&mitesh ni subhkamna che,ke ava sundar lekh lakho,hu mail pur tamara avela mail j vachu chu,ane agar tamara lekh jova tatpur hou chu.

    Like

  • 6. risha mitesh shah  |  December 10, 2010 at 8:38 am

    gulab jeva bano,dost, gulab nu agvu vyaktitv che,gulab jode janar gulab ni mahek mane che,tem tamara sampark ma avnar tamara guno ni mahek mane che.

    Like

  • 7. dhufari  |  December 11, 2010 at 2:16 pm

    દીકરી રાજુલ

    શબ્દોમાં જ પ્રસંસા થવી કોઇએ એવી અપેક્ષા રાખનારના મન બહુજ આળા હોય છે તે વાત સણ્દીપના પાત્રમાં સારી ઉપસાવી છે>
    અભિનંદન

    Like

  • 8. મયુર (ગુજરાતીસંસાર)  |  December 14, 2010 at 9:26 am

    આમ તો મને નવલકથામાં રસ ઓછો પણ તમારા વાક્યે વાક્યે વપરાતા શબ્દો અને જરૂર પડ્યે વપરાતા વિધાનો જેમ કે “ત્યાં કોઇ અપેક્ષા નહોતી, હતી તો માત્ર દોસ્તી જ્યાં સમજના સરવાળા અને ગુણાકાર જ હતા.કોઇ લેતી-દેતીના બાદબાકી કે ભાગાકાર નહોતા.” ગમ્યાં…

    સરસ આગળ વધતા રહો તેવી શુભેચ્છા સહ….

    Like


Blog Stats

  • 101,633 hits

rajul54@yahoo.com

Join 958 other followers

દેશ – વિદેશ ‘પ્રવાસ વર્ણન’

Posts filed under ‘પ્રવાસ વર્ણન’

ફિલ્મ રિવ્યુ –

Posts filed under ‘- film reviews -’ https://rajul54.wordpress.com/category/film-reviews/

Categories

“ગુજરાતી બ્લોગર્સ/બ્લોગ રીડર્સ ગ્રુપ”

"http://groups.google.co.in/group/gujblog" target="_blank">ગુજરાતી બ્લોગર્સ/બ્લોગ રીડર્સ ગ્રુપ

Flag counter

free counters

Calender

December 2010
M T W T F S S
« Nov   Jan »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Disclaimer:

© અહીં રજૂ કરેલ કૃતિઓના કોપીરાઇટ્સ-હક્કો જે તે રચનાકારના પોતાના છે. આ બ્લોગ પર અન્ય કવિઓની જે રચનાઓ પોસ્ટ કરી છે, એને લીધે જો કોઇના કોપીરાઇટનો ભંગ થયેલો કોઇને લાગે અને મને જાણ કરવામાં આવશે, તો તેને સત્વરે અહીંથી દૂર કરીશ. પણ મને આશા અને શ્રદ્ધા છે કે સૌ સર્જકો અને પ્રકાશકો તેમ જ તેમના વારસદારો ગુજરાતી ભાષાના પનોતા સંતાનોને માટે વિશ્વ-ગુર્જરી સમાજમાં સભાનતા કેળવવાના આ નિસ્વાર્થ પ્રયત્નોને હૃદયપૂર્વક ટેકો આપશે અને બીરદાવશે. ۞ Disclaimer : This blog is not for any commercial purposes. The entries posted on this blog are purely with the intention of sharing personal interest in gujarati literature/sahitya without any intention of direct or indirect commercial gain. Locations of visitors to this page


"બેઠક" Bethak

વાંચન દ્વારા સર્જન -બેઠક

શબ્દોને પાલવડે

સ્વરચનાઓનો સંચય મારા શબ્દોના પાલવમાં

વિનોદીની..

મારી કવિતાઓ અને રચનાઓ નો બ્લોગ.. વિનોદીની

ધર્મધ્યાન

અલ્પમતિ વિજય શાહની ધર્મવાતો, ધર્મ સમજણ અને ધર્મ ધ્યાન્..

Banshari Banine

Krishna Bhajans and other poetry

રાજુલનું મનોજગત

“Languages create relation and understanding”

Kalyanshah

Ahmedabad based photographer. Owner at Pixel Planet.

વિજયનુ ચિંતન જગત

મને ગમતી વાતો અને મારી સર્જન પ્રવૃતિઓ...

મારુ વિચાર વિશ્વ

મારી આંખથી આકાશ કદી જોજે.....

સહિયારું સર્જન - ગદ્ય

એકથી વધુ લેખકો દ્વારા થતાં લઘુ નવલકથા કે લઘુકથા જેવાં સહિયારા ગદ્ય સર્જનનો પ્રથમ બ્લોગ!

%d bloggers like this: